Stuðningur við Skúla Helgason

Posted: nóvember 16, 2012 in Umræða

Ég vil lýsa yfir stuðningi við Skúla Helgason í prófkjöri Samfylkingarinnar.

Og jú, það er best að taka fram strax að ég þekki Skúla persónulega, en það er auðvitað kostur að þekkja fólk að góðu – og vita hverjum er treystandi.

Það er nefnilega mikilvægt að hafa þingmenn sem hafa framtíðarsýn, hvort sem við erum að tala um menntun, hagkerfið, mannréttindi, landbúnaðinn og uppbyggingu atvinnulífsins.

Það er líka lykilatriði að hafa menn sem þora að hafa skoðanir og gera grein fyrir því hvers vegna þeir hafa komist að ákveðinni niðurstöðu. Nú er það ekki þannig að ég sé sammála Skúla í einu og öllu – fyrr mætti nú vera, ég er ekki alltaf sammála neinum að öllu leyti, ekki einu sinni sjálfum mér. Það sem skiptir mál er að fá skýra afstöðu, forsendur fyrir henni og að geta tekið rökum. En oftast erum við á sömu nótum, svo það sé á hreinu.

Þá má auðvitað ekki gleyma sameiginlegum áhuga okkar á tónlist – og gaman að sjá frumvarp um stuðning við íslenska tónlist. Þessi leið er miklu nærtækari en ríkisrekstur, þeas. ég er lítið hrifinn af því að ríkið sé að vasast í rekstri sem einstaklingar geta sinnt. En þegar hægt er að sýna fram á að stuðningur við ákveðna grein skili miklu til samfélagins, hvort sem það er tónlist, kvikmyndir eða annað, þá er mikilvægt að finna leið til að styðja við verkefni. Ekki ríkisrekstur.

Bullið um verðtrygginguna

Posted: nóvember 14, 2012 in Umræða, Verðtrygging, Vextir

Það er eiginlega með ólíkindum að fylgjast með þessari umræðu um verðtrygginguna.

Það er auðvitað ekkert að hugmyndinni um verðtryggingu, hún segir einfaldlega til um að lán eigi að greiða til baka í jafn verðmætum krónum og það er tekið.

Vísitalan er það tæki sem er notað til að mæla verðtrygginguna. Þar er margt athugavert við núverandi fyrirkomulag. Það er engan veginn rökrétt að húsnæðislán hækki með hækkandi verði á neysluvörum. Það er miklu nærtækara að miða við launavísitölu eða þess vegna húsnæðisverð. En við skulum þá heldur ekki gleyma því að lengi vel græddu neytendur á þessu, lánskjaravísitalan hækkaði minna en launavísitala, að ég tali nú ekki um húsnæðisverð.

Betri vísitala við að reikna verðtryggingu er miklu meiri kjarabót, miklu sanngjarnari og það sem meira er, hún gengur ekki þvert og tilviljanakennt á rétt lánveitenda.

En stærsta vandamálið við húsnæðislánin eru allt of háir vextir. Lækkun vaxta er það sem skipti neytendur langmestu máli, er líka sanngjarnt gagnvart lántakendum og í takt við það sem gerist í nágrannalöndum.

Tökum dæmi af 25m húsnæðisláni sem tekið er 2006 til 25 ára.

  • Í dag væri staðan líklega sú að neytandi væri búinn að greiða 18,3m af láninu.
  • Ef notaðir hefðu verið óverðtryggðir vextir væri hann búinn að greiða 21,1m af sama láni.
  • Ef vextir hefðu verið lægri, segjum 1,5%, þá væri viðkomandi búinn að greiða 8,7m af þessu láni. Verðtryggðu. Með neysluvísitölu.

[ég ligg reyndar veikur heima, en kannski er rétt að birta fleiri dæmi þegar heilsan leyfir]

Þriðja atriðið er svo að bjóða lækkun greiðslubyrði með því að lengja lánstímann. Hentar ekki öllum en ætti að vera möguleiki.

En aftur að verðtryggingunni. Ég veit að fólk meinar vel, amk. í flestum tilfellum. Og svo er þetta er einföld leið til að ná athygli. Það er einhvern veginn rosalega fréttnæmt dag eftir dag ef einhver lýsir frati á verðtrygginguna. Stjórnmálaflokkar og prófkjörsframbjóðendur keppast um að nota stærri og stærri lýsingarorð gegn verðtryggingunni.

Einhverjir sjá kannski auðsóttan skyndigróða í hyllingum.

Kannski er ástæðan þess að verðtryggingin er svona vinsæll skotspónn að þetta er ekki mikið notað í öðrum löndum. En þar þjóna breytilegir vextir sama hlutverki, og eru í raun minna gagnsæir, þeas. ekki er ljóst hvernig þeir eru ákveðnir.

En smá ósk til frambjóðenda og fréttamanna. Ef þið virkilega viljið bæta kjör neytenda, hafið að minnsta kosti fyrir því að kynna ykkur hvernig þetta virkar og hvaða aðferðir nýtast best.

Stallman í Silfrinu

Posted: nóvember 12, 2012 in Spjall, Umræða

Ég var að horfa á viðtal við Richard Stallman í Silfri-Egils. Nú þykist ég vita hver maðurinn er og hafi lesið eitthvað eftir hann – en það má svo sem vera að mig sé að misminna hver sagði hvað.

En ég varð óneitanlega fyrir miklu vonbrigðum með Stallman. Hugmyndir hans og fleiri hafa haft sín áhrif, og í mörgum tilfellum til góðs.

En fyrir það fyrsta ruglaði hann saman opnum og frjálsum hugbúnaði, sem þarf ekki að vera sami hluturinn.

Þá talaði hann ítrekað eins og það að ef ég hefði ekki aðgang að virkni hugbúnaðar þá stjórnaði hann mér en ég ekki honum. Klisjukennt tal og ekki boðlegt. Ég hef aldrei upplifað það að þau verkfæri sem ég nota stjórni mér að neinu leyti þó ég borgi fyrir að nota þau.

Annað er kannski nokkur skonar sjálfhverfa, hann hefur áhuga og skoðanir á því hvernig hugbúnaður á að virka – og getur breytt honum að eigin þörfum. Það er einfaldlega fullt af fólki sem er mjög sátt við að fá hugbúnað „úr hillunni“ og nákvæmlega engan áhuga á að setja sig inn í forritun eða hvernig hann virkar.

Þá má ekki gleyma því að þó opinn hugbúnaður sé að mörgu leyti skemmtileg aðferð – og hentar mörgum verkefnum – þá er þetta engan veginn algilt. Kannski kemur þessu hugsun úr stofnana og háskólasamfélaginu þar sem einhver annar borgar launin. En það að skrifa hugbúnað og fá ekkert fyrir sinn snúð verður auðvitað til þess að það er betra að gera eitthvað annað. Enda er ég nokkuð viss um að heimurinn væri talsvert fátækari af hugbúnaði ef aðeins væri notast við frjálsan og/eða opinn hugbúnað.

Þá fór hann að tala um að það mætti ekki afrita listaverk, svona hálfri mínútu eftir að hann var að skammast yfir að fólk mætti ekki dreifa tónlist að eigin vild.

Nú er ég á því að það vanti betri reglur og lög um höfundarrétt, en það er engin lausn að krefjast þess að allt sé frítt til dreifingar.

Að hlusta á vel málaðan vegg

Posted: nóvember 8, 2012 in Tónlist

Ég hef aðeins verið að hugsa… um íslenska tónlist. Sem ég hef bæði nokkuð mikinn áhuga á – sem og auðvitað, tónlist yfirleitt.

Sennilega þarf ég ekki að taka fram að tónlistarsmekkurinn minn er mjög sérstakur. Ég er nánast alltaf á hvolfi miðað við aðra.

Eitt  hefur verið sláandi síðustu árin, hversu mikið úrval af íslenskri tónlist er í boði og hversu vel og fagmannlega þetta er gert.

Það er eiginlega komin ný kynslóð af mjög öflugum „krökkum“ / „unglingum“ / „yngra fólki“ / „ekki svo rosalega gömlum“ í tónlistarheiminum.

Það vantar ekkert upp hversu vel þau eru að sér í tónfræðinni, ólíkum töktum, erfiðum taktskiptum, vel samæfð, flottar raddir og kunna svo sannarlega að fara með þetta.

En mér finnst samt eitthvað vanta.

Oftar en ekki er efnið frekar „gleymanlegt“ og hvorki snertir né hrífur. Ég fæ sjaldnar og sjaldnar þessa tilfinningu, „af hverju datt mér þetta ekki í hug?“ og „rosalega vildi ég að ég hefði samið þetta lag“.

Ef ég má ýkja aðeins, þá er þetta eins og að horfa á vel málaðan vegg í hlutlausum hvítleitum lit. Frekar en málverk.

Ég er ekkert (frekar) að tala um kraftmikið rokk eða ögrandi texta. Bara eitthvað sem hefur „karakter“.

Og, jú, jú, auðvitað eru undantekningar…

Ef þetta er hluti af leiknum…

Posted: október 29, 2012 in Fótbolti
Efnisorð:, ,

Ég hef lengi talað fyrir því að nota sjónvarpsupptökur til að aðstoða dómara í knattspyrnuleikjum, sbr. td. http://blog.pressan.is/valgardur/2010/06/20/bullid-gegn-notkun-myndavela-a-hm/

Ég fæ alltaf „já, en mistök dómara eru hluti af leiknum“ annars vegar og hins vegar „leikurinn verður að vera eins alls staðar“.

Ef mönnum finnst leikurinn skemmtilegri eftir því sem mistök dómara eru meiri og afdrifaríkari þá er um að gera að hafa elliæra viðvaninga sem komast ekki úr sporunum í þessu hlutverki. Væri leikurinn ekki enn skemmtilegri þannig? Að minnsta kosti hlýtur það að fylgja ef þetta eru rökin.

Hitt er að leikurinn verði að vera eins í þriðja flokki og á EM. Ég hef hvorki séð fjórða, fimmta eða sjötta dómara í þriðja flokks leikjum, dómarar eru ekki með talstöðvar í fimmta flokki (svo ég viti til), notaður er glænýr bolti á stórmótum, öryggisgæsla er varla til staðar, ekki margir boltar, ekki boltastrákar/stelpur til að flýta leik og það er ekki svo langt síðan það var látið liggja á milli hluta hvort aðstoðardómarar væru á leikjum fjórða flokks. Það er nefnilega heilmikill munur á leik í öðrum flokki kvenna og leiki í Meistaradeild Evrópu. Og það gerir enginn athugasemdir við að umgjörð og dómgæsla sé allt önnur – eins og eðlilegt er – fyrir allt annað umhverfi. En þegar kemur að því að hjálpa dómurum við erfiðar ákvarðanir í sífellt hraðari leik þar sem einstaka leikmenn svífast einskis til að villa um fyrir þeim – þá allt í einu dúkka þessar rökleysur upp.

Ef svona mistök eru talinn eðlilegur hluti af leiknum.. þá er ég smeykur um að áhuginn dvíni. Enda man ég ekki til að nokkur önnur íþróttagrein stæri sig af því að slök dómgæsla sé kostur.

Siðir Háskóla Íslands

Posted: október 25, 2012 in Umræða
Efnisorð:,

Ég verð að fá að vekja athygli á góðri samantekt á síðu Vantrúar á erindi félagsins til Háskóla Íslands vegna kennsluhátta í guðfræðideild.

Samantektina má finna hér http://www.vantru.is/2012/10/24/12.00/.

Það er nú varla hægt að lýsa þessari fáránlegu atburðarás í styttra máli en gert er í greininni.

En þarna kemur glöggt fram hversu vel og málefnalega Vantrú stóð að þessu erindi og mikill og eindreginn sáttavilji félagsins.

Þá er athyglisvert að sjá misræmi í frásögnum kennara og forstöðumanna guðfræðideildar.

Og kannski staðfestir þetta að eitthvað var bogið við kennsluefnið. Engin leið er að átta sig á hvort um vísvitandi brenglun á gögnum var að ræða eða hvort menn höfðu einfaldlega ekki burði til að skilja texta betur en þetta.

Tilefni erindis Vantrúar var að í kennslu í HÍ væri dregin upp mjög brengluð mynd af félaginu með því að breyta tilvitnunum, skrumskæla texta og setja fram fullyrðingar án þess að nokkrar staðreyndir séu fyrir hendi þeim til stuðnings.

Viðbrögðin voru nefnilega meðal annars að taka illa fenginn texta af innra spjallborði félagins..  rífa úr samhengi og snúa merkingu á haus.

Ingólfur Júlíusson, stuðningur

Posted: október 24, 2012 in Umræða

Ingólfur Júlíusson, ljósmyndar, gítarleikari Q4U og eðaldrengur berst nú við bráðahvítblæði.

Fjölskylda og vinir hafa hafið söfnun – þeir sem vilja styrkja fjölskylduna geta lagt inn á reikning:

Reikningur: 0319-26-002052

Kennitala: 1906712249 (Monica).

Þjóðkirkjan staðfestir að það má ekki vera þjóðkirkja

Posted: október 22, 2012 in Trú, Umræða
Efnisorð:, , , ,

Niðurstöður þjóðaratvæðagreiðslunnar á laugardag voru ekki góðar þegar kemur að þjóðkirkjuákvæðinu.

Ef við miðum við skoðanakannanir þar sem mikill meirihluti vill aðskilnað ríkis og kirkju þá er forvitnilegt að staldra við og velta fyrir sér hvers vegna niðurstöður kosninganna eru allt aðrar.

Voru skoðanakannanir svona svakalega vitlausar? Ítrekað?

Þetta staðfestir enn frekar hvers vegna við megum ekki búa við það fyrirkomulag að eitt trúfélag sé ríkisrekið. Það er nefnilega í lykilaðstöðu til að keyra sína áróðursvél fyrir svona kosningar. Fyrir almannafé.

Stanslaust áróður kirkjunnar fyrir kosningar, hvort sem var í kynningarbæklingi, aðkeyptum auglýsingum eða á vef kirkjunnar var nógu slæmur. Hamrað var ítrekað á rangfærslum og spilað á „grýlur“ sem enginn fótur var fyrir.

En fjölmiðlar spiluðu líka með. Fréttablaðið birti nánast daglega greinar stuðningsmanna kirkjunnar en hafnaði greinum þeirra sem vildu aðskilnað. Það var ekki fyrr en einn fyrrverandi prestur sendi inn grein með rangfærslum um mig að ég fékk að birta svargrein.

Fréttastofa RÚV spilaði svo með kirkjunni. Ég fékk að vísu að mæta í Silfur Egils, eins og biskup, en Egill var sá eini sem sá sóma sinn í að kynna ólík sjónarmið. Útvarpsfréttir, Spegillinn, hleypti bara presti að í umræðunni. Talað var við presta í fréttum. Í Kastljósi mætti biskup og hlutlaus stjórnlagaráðsmaður.

Þetta sýnir svo ekki verður um villst að það fyrirkomulag að hafa þjóðkirkju er klárt brot á öllu jafnræði og jafnrétti. Einhliða einokun eins trúfélags á umræðu leiðir til niðurstöðu sem ekki byggir á jafnræði og er því ekki lýðræðisleg.

Það er gott að bera þetta saman við ríki sem aðeins leyfa einn stjórnmálaflokk sem stýrir öllum fjölmiðlum. Við myndum ekki kalla það lýðræðislegt fyrirkomulag eða réttlátt.

Með yfirgangi og stanslausum einhliða áróðri staðfesti þjóðkirkjan nefnilega hvers vegna hér má ekki vera þjóðkirkja.

Ekki þjóðkirkju

Posted: október 19, 2012 in Trú, Umræða
Efnisorð:, , ,

Fyrir mér er augljóst að við eigum ekki að hafa þjóðkirkju.

Það eru auðvitað engin rök fyrir ríkisreknu félagi um lífsskoðanir, hvað þá llifsskoðun sem byggir á ímyndaðri veru, veru sem enginn hefur getað sýnt fram á að sé til. Á tvö þúsund árum hafa jú engin merki fundist. Vegna þess að þetta er trú en ekki vísindi, staðreyndir eða upplýsingar. Þess vegna á þetta ekkert erindi í ríkissjóð, ekki frekar en súpermann, álfar, draugar eða aðrar yfirnáttúrulegar ímyndaðar verur.

Við erum ekki kristin þjóð. Þó það hafi mögulega átt við að einhverju leyti fyrir hundrað árum þá erum við í dag fjölbreytt þjóð með ólíkar lífsskoðanir og mismunandi sjónarmið. Fjórði hver Íslendingur hefur sagt sig úr þjóðkirkjunni, trúleysi fer vaxandi og kirkjur eru tómar. Innan við helmingur landsmanna trúir á þennan guð og ég veit ekki hversu fá prósent kunna trúarjátninguna, hvað þá hversu margir kvitta upp á innihaldið.

Kristin gildi og arfleifð telja sumir hluta af menningu og sögu. Að einhverju leyti, en þau gildi sem skipta máli finnast í flestum öðrum trúar- og lífsskoðunum. Og ekki þarf kirkjan að vera rekin af ríkissjóði ef gildin eru einhvers virði.

Ég nenni varla að nefna til sögunnar þvæluna um frídaga, þjóðfána eða athafnir. Sárafáar þjóðir í kringum okkur eru með þjóðkirkju og þetta vefst ekkert fyrir þeim sem eru án ríkisrekinnar kirkju.

En ég nenni alveg að tala um peningana sem fara í þetta. Fjórir milljarðar. Og þetta eru ekki félagsgjöld og fyrrum kirkjujarðir standa aldrei undir þessu. Prestar fá byrjunarlaun sem eru margföld á við byrjunarlaun annarra stétta. Og fá til viðbótar hlunnindi af jörðum sem kirkjan afhenti ríkinu fyrir meira en öld. Og kirkjan notar gjarnan þau rök að ríkissjóður fái arðinn…

Þarf að ræða þetta eitthvað frekar?

Fjórir milljarðar á milli vina, hvað er það?

Posted: október 19, 2012 in Trú, Umræða
Efnisorð:, , , ,

Rekstur kirkjunnar kostar fjóra milljarða á ári úr sameiginlegum sjóðum.

Þá er þjónusta presta verðlögð sérstaklega.

Prestar eru á margföldum byrjunarlaunum miðað við aðrar stéttir – fyrir utan greiðslur fyrir athafnir.

Kirkjan segir afdráttarlaust að henni beri ekki að veiti fólki þjónustu nema allir aðilar séu þar meðlimir. Nema þegar hún er í kosningabaráttu, þá segir hún að henni beri skylda til að þjóna öllum.

Kirkjan neitar öðrum söfnum  (ma. kristnum) um afnot af húsnæði sem ríkið á, en eru í umsjón kirkjunnar.

Prestar geta neitað fólki um þjónustu vegna kynhneigðar.

Vill einhver (annar en prestar) hafa ríkiskirkjuna áfram?

Older Entries
Newer Entries