Ég hef lengi haft talsverða skömm á alþjóðasamtökum ákveðinnar íþróttagreinar, gat ekki sleppt því að fylgjast með stórmóti 2018 – íslenska landsliðið keppti þar – fylgdist takmarkað með 2022 – en nú var mér algjörlega nóg boðið. Ruglið sem samtökin hafa boðið upp á er að eyðileggja íþrótt sem ég hef haft gaman af að fylgjast með frá 1970, jafnvel lítillega 1966.
Ég ákvað að fylgjast ekkert með, hef einfaldlega ekki nokkurn áhuga. Ekki svo að skilja að ég lokaði augunum og héldi fyrir eyrun ef einhver var að horfa eða stemmingin væri þannig að allir sem ég var með vildu horfa.. en aldrei að sækjast eftir því að fylgjast með, fann mér eitthvað annað að gera ef svo bar undir, enda áhugamálin mörg og fjölbreytt.
Og það litla sem ég hef dottið inn á að horfa hefur svo sem ekki orðið til að ég sjái eftir neinu. Leikirnir af“spyrnu“leiðinlegir og lélegir, svona eins og leikmenn hálf partinn skammist sín fyrir að taka þátt og séu því fegnastir að liðið þeirra detti út. Eina undantekningin skilst mér (nennti ekki að horfa) hafi verið þegar Belgar niðurlægðu eina af gestgjafaþjónunum eftir ævintýralegt rugl samtakanna.
Gott og vel, hef ekki efni á að alhæfa, enda ekki horft mikið. En, annars ágætir þulir, nefndu eftir einn hörmulegan lélegan og leiðinlegan leik að sá hefði verið einn sá besti / skemmtilegasti í mótinu.
Þannig að ég held að ég hafi ekki misst af miklu.