Gjammaravæðingin

Posted: júlí 19, 2018 in Umræða

Einn ókosturinn við net- og bloggvæðingu síðustu ára er eitthvað sem kannski má kalla „gjammaravæðingu“ eða „upphafningu gjammarans“.

Einhverra hluta vegna virðast, til þess að gera fáir, en áberandi, einstaklingar nærast á því að vera stöðugt gjammandi um allt og ekki neitt.

Sumir virðast líta á það sem sitt hlutverk að reyna að koma með vitlausustu og/eða mest óviðkomandi og/eða langsóttustu athugasemdina inn í hverja umræðu.

Aðrir eru í raun stöðugt að upplýsa okkur hin um eigin fáfræði með glórulausum yfirlýsingum sem lágmarksþekking og/eða hugsun hefði nú kæft í fæðingu.

Fólk stofnar meira að segja stjórnmálaflokka utan um samhengislaust gjammið.

Og virtir fræðingar á sínu sviði þurfa endilega að básúna órökstuddar og illa upplýstar skoðanir á nánast hverju sem dúkkar upp í umræðunni.

Það er kannski tvennt sem gæti bætt umræðuna aðeins.

Annars vegar ef fréttamiðlar hættu að líta á hvaða glórulausa skoðun sem „frétt“.

Og hins vegar ef þetta klapplið sem tekur hugsunarlaust undir hvað sem er, væri nú kannski til í að lesa amk. þvættinginn áður en það sendir vel-líkingu, hjarta eða þumalinn-upp.

 

Ég er stundum í vandræðum með að ákveða hverju ég má leyfa mér að hafa gaman af.

Gott dæmi eru frábærar kvikmyndir, tónlist og sjónvarpsþættir frá einstaklingum sem hafa gerst sekir um ósiðlega og / eða glæpsamlega hegðun. Hefur það áhrif á gæði efnisins frá viðkomandi? Nú er ég ekki að tala um hvort ég vilji kaupa efnið og styrkja viðkomandi þannig, gefum okkur að verið sé að sýna sjónvarpsþátt á stöð sem ég er hvort sem er með áskrift að. Get ég leyft mér að njóta efnisins?

Sama gildir um fótbolta.

Ég hef fyrir löngu sætt við mig við að stórkostlegir knattspyrnumenn reiða nú ekki með beinlínis vitið í þverpokum. Og ég er að mestu hættur að pirra mig á heimskulegum og hrokafullum yfirlýsingum.

En þegar þeir lýsa stuðningi við glæpamenn sem stunda mannréttindabrot? Get ég haft gaman af að horfa á tilburði þeirra á knattspyrnuvellinum? Eða má ég leyfa mér að horfa fram hjá einstaklingnum og horfa á leikinn? Að því gefnu að ég sé ekki beinlínis að styrkja viðkomandi með beinum hætti.

Lýðskrumið um fundarsetulaun

Posted: júní 19, 2018 in Umræða

Ég læt gjarnan fara í taugarnar á mér þegar „pólitíkusar“ eru að ná sér í athygli út á ódýrara fullyrðingar, innihaldslausar ályktanir og/eða rjúka upp af hreinni og klárri vanþekkingu – einfaldir frasar eru settir fram, hljóma kannski vel í fyrstu, en standast ekki skoðun.

Nýjasta dæmið er umræðan um laun borgar- bæjarfulltrúa fyrir fundasetu. Þetta virðist fá mikinn hljómgrunn, amk. hjá mínum vinum á samfélagsmiðlum, en ég sé ekki betur en að þetta byggist á vanþekkingu og að hafa kannski ekki hugsað dæmið til enda.

Það má alveg deila um upphæðir, bæði grunnlaun og laun vegna fundasetu… það er góð og gild umræða – en það er önnur umræða.

Það er ekkert að þeirri aðferð að greiða sérstaklega fyrir fundasetu.

Það að sitja fund kallar ekki eingöngu á tímann sem fer í fundinn sjálfan. Það þarf að undirbúa fundi og það þarf líklega að fylgja fundi eftir. Þeir sem sitja fundi hjá nefndum þurfa að taka tíma í að fylgjast með viðkomandi málefni milli funda, jafnvel þó ekki sé um beinan undirbúning að ræða.

Bæjarfulltrúar geta verið í mismörgum nefndum jafnframt því að sitja í bæjarstjórn. Þess vegna getur einn bæjarfulltrúi hæglega þurft að leggja á sig mun meiri vinnu en annar, þeas. vinnuskyldan getur verið misjöfn. Þess vegna er ekkert að því að meta ólíkt vinnuframlag til mismunandi launa. Og aftur, upphæðirnar eru önnur umræða.

[reyndar minnir mig að ákveðin fundarseta sé inni í launum, aðeins sé greitt ef fundarseta fer umfram ákveðið lágmark, getur verið mismunandi milli sveitarfélaga, hvort sem er ekki aðalatriðið] 

Sósíalismi á Íslandi 2018??

Posted: júní 2, 2018 in Umræða

Með þennan vinahóp minn á Facebook þá hefur ekki farið fram hjá mér stutt saga svokallaðs „sósíalista“flokks síðustu mánuði.

Mér má svo sem alveg vera sama, ekki tel ég mig vera sósíalista. En einhverra hluta vegna er mér ekki alveg sama.

Að einhverju leyti þykir mér frekar lítið skemmtilegt að horfa á gamla félaga sem telja sig til sósíalista (og þeir eru nokkrir) detta inn í þetta leikrit… því það er varla hægt að kalla þetta annað, ég myndi nota „skuespil“ ef mér væri ekki illa við að sletta á útlensku.

Þrennt kemur nú til..

Fyrir það fyrsta þá leyfi ég mér nú að efast um að helsti hvatamaður að stofnun flokksins hafi yfirleitt nokkurn áhuga á sósíalisma, hafi svona frekar verið uppiskroppa með hugmyndir til að halda sér í sviðsljósinu og dottið inn á þetta. En hvað veit ég, það er svo sem aukaatriði.

Þá er nú frekar lítið í málflutningi talsmanna flokksins sem á eitthvað skylt við sósíalisma, svona eins og sósíalisminn var skilgreindur á sínum tíma. Þetta virðist aðallega vera rómantískur stimpill án nokkurs innihalds og án nokkurrar tengingar.

En aðallega… og í alvöru.

Hvernig væri að fara aðeins að fullorðnast og vaxa upp úr þessari menntaskólarómantík um hægri, vinstri, sósíalisma, kommúnisma, frjálshyggju – nýrri eða gamalli?

Hvernig væri að hætta að afgreiða hugmyndir og málefni sem góð eða slæm með stimplum, langsóttum samlíkingum og innihaldslausum tengingum?

Næg eru verkefnin.

En það gerist ekkert ef fólk situr úti í horni og lætur sér nægja innantómt hjal og innihaldslausa frasana. Komið með hugmyndir um hvernig á að leysa þau vandamál sem þið talið um, komið með málefnaleg rök fyrir hvers vegna þær hugmyndir eru góðar og takið mark á málefnalegri gagnrýni. Og á hinn bóginn, gagnrýnið aðrar hugmyndir út frá málefnum ekki með hallærislegum og úr sér gengnum stimplum.

 

 

Kosningaþynnka

Posted: maí 27, 2018 in Stjórnmál, Umræða
Efnisorð:,

Ég verð að játa að kosningaúrslitin ollu nú talsverðum vonbrigðum.

Ekki svo að skilja að ég ætlist til að allir hafi sömu sýn og ég að deili öllum mínum skoðunum. Það er eðlilegt að hafa ólíkar hugmyndir og ræða kosti og galla þeirra.

Það sem truflar mig alltaf eftir úrslit kosninga er hversu margir virðast (afsakið orðbragðið, „kjósa með rassgatinu“… í þeirri óbókstaflegu merkingu að nenna ekki að kynna sér málefni, nenna ekki að kynna sér afstöðu flokka, nenna ekki að kynna sér feril flokka eða flokka, kjósa flokk af gömlum vana, sætta sig við glórulausar rangfærslur sem auðvelt er að afgreiða og / eða falla fyrir ómerkilegu „tilfinningaklámi“ (gott og vel, mig vantar betra orð).

Ekki misskilja. Ég er ekki að ætlast að allir kjósendur leggir í mikla rannsóknarvinnu… en fyrr má nú rota en dauðrota.

Það er sagt að lýðræði sé slæmt en það sé bara engin betri hugmynd.

Þar er ég heldur betur ósammála. Það er ekkert flókið að útfæra þessa grunnhugmynd þannig að hún virki betur, skili okkur betri fulltrúum og betri stjórnsýslu. Það er meira að segja frekar einfalt.

 

Ég heyri marga kvarta undan því að það sé erfitt að ákveða hvað skal kjósa í sveitarstjórnarkosningunum. Jafnvel kosningaprófin á hinum og þessum vefsíðum hjálpa lítið, enda skauta þau yfir mikilvæg atriði.

Þannig að hér er lykillinn að því hvernig á að kjósa.

Fyrir það fyrsta ekki sitja heima eða skila auðu.. það er svolítið eins og að standa úti í roki og rigningu og nenna ekki að færa sig í skjól, eða bíða eftir að einhver annar komi og bjargi málunum. Og það sem verra er.. þú gætir vaknað í snjóbyl áður en þú veist af.

Næsta skref.

Ekki kjósa framboð sem ala á hatursumræðu og kynþáttafordómum („rasisma“). Við þurfum ekki þannig samfélag. Þar til viðbótar þá má hafa í huga að greind forystumanna þessara framboða er kannski ekkert til að hrópa húrra fyrir… ég segi ekki að þau séu heimsk, en hvað á maður að kalla fólk sem gerir kröfu um góða íslensku kunnáttu en er ekki sjálft skrifandi á íslensku.

Þá er það frá.

Ertu að hugsa um að kjósa framboð út frá einhverri menntaskóla-kaldastríðs rómantík? Framboð sem kannski eru búin að steingleyma hvað sú rómantík gekk út á… og þú jafnvel líka? Ef svo er, segðu endilega öllum Facebook vinunum að þú hafir kosið þau, en gerðu eitthvað betra við atkvæðið.

Gott og vel.

Er framboðið hluti af stjórnmálahreyfingu á landsvísu og vill höfða til kjósenda þeirra en afneitar um leið öllum verkum hreyfingarinnar? Er þetta ekki svolítið eins og að standa í hóp sem kastar grjóti og hvetja þau áfram… en svo þegar þau eru spurð um grjótkastið, þá kemur svarið, „ja, ég kastaði nú engu grjóti sjálf(ur)“??

Ekki styrkja svona hegðun, frekar að senda skilaboð að þú kunnir ekki að meta félagsskapinn.

Vita forystumenn framboðsins ekki almennilega um hvað þau eru að tala? Hafa þau ekki haft fyrir að kynna sér stærstu málin, þekkja ekki rök með og á móti og fullyrða eitthvað út í loftið? Ef svo er, þá er nú ekki gæfulegt að viðkomandi setjist í sveitarstjórn.

Sama gildir um frambjóðendur sem tala fyrir málum sem eru ekki á verksviði eða forræði sveitarfélaga. Ekki kjósa fólk sem býður sig fram en veit ekki um hvað það er að tala.

Sko, nú hefur gengið ágætlega að takmarka valkostina.

Er framboðið að keyra á rangfærslum um andstæðingana, ýmist af vanþekkingu eða vísvitandi að haga sér óheiðarlega. Að kjósa framboð eftir svona málflutningi er svolítið eins og að vera dómara í fótboltaleik, sjá augljósa dýfu en dæma samt vítaspyrnu.

Enn fækkar möguleikunum, vonandi.

Er framboðið eins-máls-framboð. Hefur, svo uppspunnið dæmi sé tekið, það eitt á stefnuskrá að embættismenn borgarinnar klæðist hvítu á 17. júní? Ef þú veist ekkert annað um framboðið, hvað þau standa fyrir, hvað þau vilja gera eða hvernig – og hvort sem er, þá eru hvít föt á 17. júní á stefnuskrá margra annarra þá tekur því ekki að setja atkvæðið þangað.

Sko. En nú vandast kannski málið aðeins.

Er málflutningur framboðsins tóm froða? Það er að segja, tala þau mikið í loforðum um hvað þau ætla að gera og kynda undir væntingar um að allt verði i „himnalagi“ ef þau fái atkvæði þitt? Hljómar kannski vel, en ef þau geta ekki sagt þér hvernig þau ætla að koma þessu í verk, þá minnir þetta svolítið á Sólskinsflokkinn sáluga. Ég bauð mig fram fyrir hans hönd 1979. Vil lofuðum betra veðri. Munurinn var kannski sá að við vissum að það var ekkert að marka þetta. Gott og vel, auðvitað er ekki alveg verðlaust að hafa góð fyrirheit og kannski er ekki hægt að sjá allar lausnir til enda, en sem sagt… loforð sem eru alveg út í loftið og algjörlega án hugmynda um hvernig á að uppfylla þau vita ekki á gott.

Kemur þá að leiðinlegasta útilokunar síunni.

Ég er tregur til að mæla gegn því að fólk kjósa öðru vísi en eftir sannfæringu sinni. En á meðan kosningakerfið er eins og það er, þá er ekki raunhæft að fara illa með atkvæði sitt. Svolítið eins og að hjálpa nágrannanum að ýta bíl í gang sem þið vitið báðir/bæði/báðar að er bensínlaus [það er samt varla að ég þori að nota bíla sem dæmi].

Þá eru nú varla margir kostir eftir.

Og nú ætti að vera einfalt að velja eftir málefnum, frambjóðendum og/eða hvernig viðkomandi framboð hafa staðið sig.

Ég sé (allt of) marga tala um að skila auðu í komandi kosningum eða jafnvel að mæta ekki á kjörstað.

Allt vegna þess að þeir finna ekki flokk sem er þeim nákvæmlega að skapi.. sem er auðvitað rétt, það er til dæmis ekki nokkur flokkur sem fellur nákvæmlega að öllum skoðunum mínum á sveitarstjórnarmálum.

En að sleppa því að kjósa einhvern þeirra tiltölulega hófsömu, „ráðsettu“ og „gömlu“ og þeirra sem eiga til dæmis fulltrúa í borgarstjórn… þetta eykur hlutfall þeirra sem eiga ekkert erindi í stjórn, og gefur þeim möguleika á að komast að. Kannski er hættan ekki mikil núna, en þetta er þróun sem þarf að varast.

Núverandi forseti Bandaríkjanna var kjörinn með atkvæðum 26,7% þeirra sem áttu rétt á að kjósa.

Til dæmis í Frakklandi [Bretland var ekki gott dæmi hjá mér í fyrri útgáfu færslunnar] hafa öfgaflokkar náð þingstyrk langt umfram fylgi kjósenda, sú þróun virðist reyndar vera að snúast við, en nokkuð dýrkeyptur lærdómur.

Og já, ég gef mér að harðir stuðningsmenn öfgaskoðana mæti frekar á kjörstað en þeir sem eiga erfitt með að gera upp hug sinn milli til dæmis gömlu flokkanna.

Þannig að fyrir alla muni, kjósið eitthvað annað en öfgaflokka, það er þess virði að greiða atkvæði gegn þeim.