Ekkert á móti skoðunum, en

Posted: júní 18, 2020 in Umræða

Ég hef ekkert á móti áhugaverðum og undarlegum skoðunum.

En…

Það er ekki „skoðun“ að jörðin sé flöt, loftslagsbreytingar séu ekki af mannavöldum eða að bólusetningar valdi einhverfu. Þetta er blanda af afneitun, fáfræði og jafnvel óskhyggju. Og það hættuleg blanda.

Það er heldur ekki „skoðun“ að ákveðnir kynþættir eða LGTB (svo ég stytti nú með skammstöfun upp á útlenskuna) séu öðrum betri eða æðri eða verra eða óæðri. Í þessu tilfelli er aftur um að ræða einhverja blöndu af fáfræði, minnimáttarkennd, græðgi og hreinræktaðri mannvonsku.

Ég tel mig hafa talsverða þolinmæði og jafnvel áhuga á fjölbreyttum og undarlegaum skoðunum. En fyrir alla muni ekki rugla fáfræði, afneitun, óskhyggju, græðgi, minnimáttarkennd og mannvonsku við skoðanir.

Ég er til þess að gera mjög sáttur við núverandi forseta og það hefði þurft mikið að breytast til að ég íhugaði að kjósa einhvern annan fyrir næsta kjörtímabil.

En fyrir utan það og fyrir utan að það er sjálfsagt að taka þátt í kosningum.. þá gefa komandi forsetakosningar okkur ágætis tækifæri.

Mótframbjóðandi forsetans hefur tekið þátt í og staðið fyrir orðræðu og umræðu sem ég hef talsvert mikla skömm á, svo ekki sé meira sagt. Þetta virðist fylgja ákveðinni þróun víða í heiminum og frambjóðandinn virðist ætla að spila á sambærilegan hátt fáfræði kjósenda og tekist hefur annars staðar.

Þannig að þessar kosningar eru frábært tækifæri til að senda skýr skilaboð um að við viljum ekki sjá svona framboð.

Þegar ég var yngri var Brezhnev aðalritari sovéska kommúnistaflokksins og í rauninni einvaldur ríkisins. Hann var engan veginn í hávegum hafður á vesturlöndum og sérstaklega man ég eftir að þeir sem töldu sig „hægra megin“, töluðu um frjálslyndi og frjálshyggju – höfðu bæði mikla skömm á manninum og gerður óspart grín að honum – og ég var þeim sammála að þessu leyti. Auðvitað voru þeir fleiri einvaldarnir í kommúnistaríkjunum, en Brezhnev varð einhvers konar holdgervingur þess sem var hvað verst við kommúnismann.

En það er engu líkara en að Brezhnev sé sestur í stólinn í Hvíta húsinu vestan hafs.. skoðum aðeins betur.

  • Rússar komu báðum til valda.
  • Báðir telja sig hafa alræðisvald.
  • Báðir ausa þeir almannafé í eigin hóglífi.
  • Hvorugur þolir gagnrýni.
  • Báðir vilja stjórna fjölmiðlum og umfjöllun fjölmiðla um þá sjálfa.
  • Báðir skipta sér af dómsvaldinu.
  • Báðir fara með rangt mál og beinlínis ljúga reglulega.
  • Báðir nota þeir stofnanir ríkisins í eigin þágu.
  • Hvorugur þolir annað en já-menn í starfsliðinu og hver sem dirfist að hafa sjálfstæða skoðun er umsvifalaust rekinn.
  • Báðir tala og standa fyrir grófum mannréttindabrotum.
  • Báðir gera út á þjóðernisrembing og kynþáttafordóma.
  • Báðir eru þeir með fjölmiðla á sínum snærum sem reka grímulausan áróður.
  • Hvorugur ræður við starfið.
  • Báðir moka þeir fjármunum ríkisins í tilgangslaus og hégómleg gæluverkefni.
  • Þeir virðast báðir líta svo að Kínverjar séu þeirra helsta ógn.
  • Hvorugur virðist geta sýnt minnstu samúð þegar landar (þegnar?) þeirra eiga í erfiðleikum.

Kannski er helsti munurinn sá að Brezhnev hafði ekki Twitter, virðist hafið hlotið einhverja menntun og hafði amk. vit á að þegja um hluti sem hann hafði enga þekkingu á.

Mér er svo fullkomlega fyrirmunað að skilja að þeir sem skilgreina sig „til hægri“ eru nánast eins og „smástelpur að pissa í sig á bítlahljómleikum í gamla daga“ í aðdáun á þessum Brezhnev okkar tíma. [með fullri virðingu fyrir ómældri aðdáun á þeirri hljómsveit og auðvitað ekki hugmyndina að gera lítið úr stelpum].

Ég hef spilað fótbolta tvisvar í viku síðustu árin, ekki svo mikil átök, í öðrum hópnum er ég nú með eldri mönnum, eiginlega sá elsti af fastagestunum, en eitthvað um miðjan hóp í hinum.

Ég hef verið að velta fyrir mér hvenær við getum byrjað að spila fótbolta aftur, auðvitað klæjar okkur í tærnar, en engum okkar dettur í hug annað en að fylgja leiðbeiningum og engum okkur dettur í hug að taka óþarfa áhættu.

Þannig að mér hefur dottið í hug hvort hægt sé að spila einhvers konar útgáfu af fótbolta án snertingar. Kannski hef ég að einhverju leyti spilað fótbolta þannig síðustu árin hvort sem er!

En þetta þarf ekki að vera flókið, reglurnar væru einfaldlega

  • leikmaður með bolta má ekki nálgast annan nema utan tveggja metra, hvorki andstæðing né samherja, þetta þýðir að ekki verður mögulegt að „sóla“.
  • að sama skapi getur andstæðingur þess sem er með boltann ekki „tæklað“ eða reynt að ná boltanum beint
  • það verður samt hægt að
    • skjóta á mark
    • senda milli leikmanna
    • verja skot
    • grípa inn í sendingar
  • það verður tilgreindur markvörður sem verður að halda sig innan markteigs (eða eins lítils svæðis og hægt er við markið) og aðrir leikmenn mega ekki fara inn í þann markteig
  • þá held ég að það sé fín regla að viðkomandi markvörður megi verja með höndum en ekki grípa eða halda bolta

Einu tvö vandamálin sem ég sé er þegar boltinn er laus, þá gæti reynst snúið að halda tveggja metra fjarlægð… en það er einfaldlega eitthvað sem verður að virða.

Hitt er að ef ekki er hægt að „tækla“ eða taka boltann af leikmanni þá er auðvitað sá möguleiki að leikmaður liðs haldi einfaldlega boltanum endalaust. Annað sem gæti komið upp er að tveir leikmenn sendi endalaust sín á milli.

Sennilega er þarf að bæta við að

  • leikmaður hafi í mesta lagi þrjár (fimm?) sekúndur með boltann á sama stað
  • ekki megi senda til baka á leikmann nema hann hafi fært sig um tvo metra eða meira

En hvernig er með brot?

Ætli það sé ekki einfaldast að

  • andstæðingar þess sem brjóta fjarlægðarreglur fái víti
  • ef lið brýtur reglu um að halda bolta of lengi fá andstæðingarnir aukaspyrnu

Kannski, sennilega, mjög líklega er þetta tóm vitleysa og kemur aldrei til með að ganga upp… en mig langar að prófa þegar aðstæður leyfa.

Facebook samdráttur

Posted: apríl 9, 2020 in Spjall
Efnisorð:
Ég er ekki til í að hætta á Facebook, mér finnst frábært að fá fréttir af vinum og kunningjum og fólki sem ég kannast lítillega við… oftast fréttir myndi ekki heyra annars.
Þá finnst mér ómetanlegt að heyra af viðburðum, útgáfum og öðrum fréttum af áhugaverðum hlutum.
Ég get alveg haft gaman af að rökræða.
En ég nenni ekki lengur að rífast við fábjána. Við stutta greiningu er nokkuð ljóst að ég eyði allt of miklum tíma í að þrasa við fólk sem tekur ekki rökum, getur ekki unnið úr upplýsingum, veit ekki hvað heimildir eru, skilur ekki aðferðir vísindanna og er í einhverju klappliði fyrir einhverja stjórnmálahreyfingar.. jafnvel í forsvari fyrir þær og/eða að koma sér á framfæri.
En auðvitað get ég að mestu kennt sjálfum mér um. Ég á það (allt of oft) til að gera athugasemdir við fráleitar færslur og ég held áfram að svara furðulegustu athugasemdum.
Ég sem sagt nenni þessu ekki lengur.
Það er ekki svo gott (eða slæmt) að ég sé hættur að tjá mig um allt sem mér dettur í hug að hafa skoðun á.. en ég ætla að færa einfaldar athugasemdir yfir á Twitter og lengri „ræður“ yfir á ‘bloggið’ mitt, þeas. hér.
Á ‘blogginu’ er líka mun þægilegra að halda rökræðum og útiloka röflið.
Svo ég skýri aðeins nánar, þá á ég mjög bágt með að þola að fólk sé að koma núverandi forseta Bandaríkjanna til varnar, þar fer sannanlega getulaust og illa innrætt kvikindi, hættulegur einstaklingur.. svona ef ég held mig við að vera kurteis. Sama gildir um fólk sem telur sig geta haft „skoðun“ á loftslagsmálum. Ekki ætla ég heldur að þola sjálfskipaða veiru- og sóttvarnarfræðinga sem þykjast hafa töfralausnir og kalla þá sem eru í framlínunni þessa dagana öllum illum nöfnum. Ég þarf víst ekki að nefna orkupakkann lengur eða Klausturbárðana.
Ég er ekkert að banna fólki að hafa sínar undarlegu skoðanir, ekki frekar en ég banna fólki að ganga um á skítugum skónum heima hjá sér. En það er ekki í boði að viðra þetta hér á mínum vegg, ekki frekar en að það er í boði að ganga inn heima hjá mér á skítugum skónum.
Þeir sem ekki virða þetta fara einfaldlega af vinalistanum. Það þýðir ekki að mér sé eitthvað illa við viðkomandi og vilji ekki þekkja lengur, ég er ekki til í að fá svona rugl inn á Facebook vegginn minn, þetta er komið svo að þetta er ekki lengur eitthvað til að hlægja að, margt að þessu er einfaldlega stórhættulegt.
Og svo eru nokkur atriði sem ég skal alveg reyna að hafa þolinmæði fyrir en ég geri ráð fyrir að setja ‘unfollow’ á þá sem dæla þessu stöðugt, án þess taka af vinalistanum.
Þetta verður eflaust til að ég dett í gamli-geðstirði-gaurinn flokkinn, en sennilega lítið við því að segja, hvort sem er væntanlega ekki svo fjarri lagi:
  • Ég er frekar þreyttur á leikjum og áskorunum og þrautum, stundum gæti ég haft gaman ef, en mér er fullkomlega fyrirmunað að skilja ‘deildu-án-skýringa’ áráttuna, þar fer eiginlega síðasta ástæðan fyrir því að hafa áhuga!
  • Ég nenni ekki að svara betli um „like“ og/eða ef-þú-manst-eftir-mér…
  • Þá er er frekar hvimleitt þegar fólk getur ekki komið frá sér einföldum texta án þess að setja á svokallaðan „tuddaflöt“, stóran flöt með feitletruðum texta sem tekur óþarflega mikinn hluta af skjánum og bætir engu við innihaldið.
  • Og svo auðvitað fólk sem er stöðugt að skipa mér fyrir með „ræðið“ og „deilið“… fyrir alla muni, hættið þessari frekju! Ég ræði það sem ég hef áhuga á að ræða og ég deili því sem ég hef áhuga á að deila.
  • Ég var víst búinn að nefna þreytandi gjammið frá þeim sem þurfa stöðugt að verja einhverja pólitíkusa, en sú vísa er seint of oft kveðin.
  • Og áróður fyrir og frá svonefndum ‘sósíalistaflokki’ fer í sérstakan flokk, þeir sem dreifa því fara umsvifalaust á ‘unfollow’.

Það dylst væntanlega engum að ég er ekki mikill stuðningsmaður núverandi forseta Bandaríkjanna. Samkvæmt öllum mínum viðmiðunum fer þarna sannanlega viðbjóðsleg mannvera sem keypti sér embætti forseta með aumkunarverðum sjónvarps auglýsingum og með því að spila á lægstu hvatir einfeldninga.

En kannski er ekki allt svo með öllu illt að ekki boði nokkuð gott.

Auðvitað finn ég til með vinum og kunningjum sem þurfa að búa við þetta ástand, ástand sem einkennist af rasisma, kvenfyrirlitningu, glæpsamlegri hegðun, hömlulausum lygum, fáfræði, ofbeldisdýrkun, hunsun á þekkingu, útlendingahatri,mannfyrirlitningu – og svona almennt að hyskið í kringum forsetann og hann sjálfur hagar sér eins og leiðtogar í skipulegri glæpastarfsemi. Réttindi minnihlutahópa og þeirra sem minna mega sín eru skert á kostnað þeirra sem hvort sem er hafa meira en nóg (nei, ég er samt ekki „sósíalisti“).

En, hvað er þá jákvætt?

Jú, almennt séð, og svona í stóru samhengi, er ég ekki á því að stórveldi sem ráða miklu af heiminum séu af hinu góða – sérstaklega ekki þau sem hunsa mannréttindi. Sagan kennir okkur líka að – sem betur fer – endast þau sjaldan. Sagan sýnir líka að þau falla gjarnan innanfrá, ákveðin „úrkynjun“ (kann ekki betra orð fyrir stóran hluta þeirra sem komu forsetanum til valda), samfara sorglegri blöndu af dómgreindarskorti, sjálfsupphafningu og mannfyrirlitningu.

Í þessu tilfelli verður það þeim væntanlega að falli að kjósa sér getulausan ræfil til forystu og það að missa sig í persónudýrkun og það að missa sjónar á þeim grunngildum sem þetta þjóðfélag lagði upp með.

Er það kannski ekkert sérstaklega neikvætt? Svona til lengri tíma litið…

Það eru nefnilega nokkuð margar vísbendingar um yfirvofandi hrun. Auðvitað eru sumir mælikvarðar jákvæðir, margir reyndar vegna aðgerða fyrri forseta [enda gerast svona breytingar ekki á einni nóttu] og tefja fyrir niðurrifinu á meðan aðrir ættu að hringja öllum viðvörunarbjöllum „í húsinu“. Sennilega gerist þetta ekki nægilega hratt fyrir næstu kosningar [enda gerist svona ekki á einni nóttu] en það breytir kannski ekki öllu.

Fyrir utan sterkar vísbendingar um að það stefni í efnahagslegt hrun eru auðvitað fleiri tákn á loft sem minna harkalega á fall fyrri stórvelda sögunnar, samanburðinn við fall rómverska heimsveldisins er bæði nærtækur og ótrúlega margt sem rímar saman.

Þegar öllu er á botninn hvolft eru í rauninni bara tveir kostir í stöðunni – að snúa við blaðinu eða falla. Ég get í sjálfu sér sætt mig við báða – enda þarf ég ekki að búa þarna.

Ég skal játa að ég er orðinn frekar þreyttur á því að heyra íþróttafréttamenn og „sparkspekinga“ bölsótast út í tæknivædda aðstoð við dómgæslu í knattspyrnu. Og aðdáendur eftir því hvort liðið þeirra hefur „grætt“ á aðstoðinni eða ekki.

Ég segi ekki „það besta sem hefur komið fyrir fótboltann“ vegna þess að það eru enn talsverðir hnökrar við framkvæmdina. En það slípast til. Þetta tekur oftast of langan tíma. Og það er enn verið að elta vafaatriði og smáatriði. Um leið og búið er að takmarka aðstoðina við að grípa augljós og stór mistök – og um leið og hætt er að eyða meiri tíma í þetta en dómarar hafa notað við að spjalla við aðstoðardómara – þá erum við í góðum málum.

Það gleymist nefnilega í allri umræðunni um endalaus smáatriði hvað þetta er að breyta miklu. Til hins betra.

Leikaraskapur og dýfur eru að hverfa. Sama gildir um lúmsk brot sem dómari á ekki alltaf tök á að sjá.

Þetta skilar miklu skemmtilegri fótbolta og er að hreinsa ákveðinn sóðaskap úr leiknum sem hefur verið þessari íþrótt til skammar og fælt frá. Enda í sjálfu sér fáránlegt að horfa á íþrótt þar sem leikmenn eru að kasta sér niður vælandi undan engu í tilraun til að plata dómara og varnarmenn hafi komist upp með peysutog og fleiri brögð inni í vítateig í skjóli frá sjónlínu dómara.

Sylvía

Posted: desember 30, 2019 in Fjölskylda, Minningar
Efnisorð:

Útför tengdamömmu, Sylvíu Briem, fer fram í dag.

Ætli það segi ekki meira en margt um hversu jákvæð hún var að mér var tekið opnum örmum í fjölskyldunni þegar við Iðunn byrjuðum saman.. og Iðunn aðeins sextán ára. Og þegar við Iðunn tilkynntum að við ættum von á okkar fyrsta barni, þá var dregið fram freyðivín og skálað.

Ég veit að Sylvíu fylgdu ferskir vindar inn í fjölskylduna þegar hún fluttist heim, enda bjó hún við meiri fjölbreytni en almennt þekktist á þessum árum, til dæmis í New York, Stokkhólmi, Bonn og Genf. Opin og jákvæð, glaðlynd og fordómalaus eru svona fyrstu lýsingarorðin sem koma upp í hugann. Sylvía var einfaldlega alltaf til í góðar stundir og oftar en ekki tók hún þátt í „partýinu“ með börnunum og vinum þeirra.

Hún tók þátt í gleðigöngunni og fagnaði fjölbreytileika lífsins löngu áður en sá fjölbreytileiki varð eðlilegur hluti af fjölskyldunni. Hún mætti oftar en ekki á hljómleika okkar Fræbbbla, fékk okkur til að spila í sextugsafmælinu sínu og þrátt fyrir veikindin var hún mætt á afmælishljómleika síðasta vetur.

Við Iðunn áttum sama brúðkaupsdag og Magnús og Sylvía og við héldum veglega upp á daginn saman ef við mögulega gátum, þeas. ef við vorum ekki í sitt hvoru landinu.

Við áttum líka fleiri hefðir saman, til að mynda var fastur liður að vera saman á gamlárskvöld og við áttum mörg ógleymanleg kvöld með þeim.

Við fórum nokkrum sinnum saman í frí, til Þýskalands og Englands að heimsækja ættingja, í hefðbundið sólarlandafrí til Mallorca, í siglingu um Miðjarðarhafið og við Iðunn fórum margar ferðir til Spánar og vorum með þeim í íbúðinni í Benalmadena á Spáni.

Kannski eru samt bestu minningarnar þessar einföldu, sitja með þeim úti á svölum með ost á bakka og rauðvín í glasi í hádeginu.

Spánn, Sylvía 2008 028-1

[PS. ég held að ég geti ekki hugsað mér lengur að senda minningargreinar í hefðbundna minningargreina-fjölmiðla, ég get einfaldlega ekki tengt mig við sorpið sem birtist þar]

Flugeldamálamiðlun?

Posted: desember 29, 2019 in Umræða
Efnisorð:

Auðvitað má færa góð og gild rök fyrir því að hætta alveg að skjóta upp flugeldum um áramótin.

Sennilega er þetta ellin, einhver íhaldssemi eða eitthvað allt annað… en mér finnst ákveðin stemming í kringum öll lætin á gamlárskvöld. Og einhvern veginn togast í mér að taka tillit til allra, sleppa ónauðsynlegu „glingri“ og sú hugsun að ekki þurfi að gerilsneyða tilveruna alveg í botn.

Ég hef reyndar aldrei skilið þessa áráttu að vera að skjóta upp flugeldum, einum og sér, allan liðlangan daginn frá jólum og fram að áramótum – og svo nokkra daga eftir áramót. Og mér finnst það í alvöru merki um (svo ég tali nú varlega og segi ekki það sem mér datt fyrst í hug) ekkert sérstaka greind að vera að skjóta upp flugeldum í dagsbirtu.

Þannig að, má kannski finna þá málamiðlun að hætta þessari óendanlegu heimsku að skjóta upp flugeldum stanslaust í tvær vikur og takmarka við síðustu klukkutíma gamlárskvöld og kannski 1-2 tíma eftir miðnætti?

Ég sá auglýst eftir betra heiti yfir þá sem afneita loftslagsbreytingum af mannavöldum, „afneitarar“ er reyndar fínt og segir það sem segja þarf.

Mér hefur alltaf þótt „flatjörðungar“ gott hugtak yfir þá sem halda því fram að jörðin sé flöt.

Kannski má nota sambærilegt hugtak yfir þá sem afneita staðreyndum um hlýnun jarðar, „loftslagsstrútar“?

Í rauninni eru þetta nokkuð sambærilegir hópar,

  • afneita niðurstöðum vísindamanna
  • viðurkenna ekki staðreyndir
  • taka meira mark á „cheerios-vísindamönnum“, bloggurum og YouTube brotum en vísindaritum
  • rugla saman því að hafa skoðun og þekkja staðreyndir
  • trúa glórulausum samsæriskenningum
  • nota nánast sömu orðræðu (ja, mjög svipaða), það má nánast skipta út nokkrum efnisatriðum og þá hljómar þetta nokkuð nærri lagi