Archive for the ‘Umræða’ Category

Mér sýnast strax komin merki um að einhver íslensku stjórnmálaflokkanna ætli sér að læra af árangri nýlega kjörins forseta og nýskipaðs forsætisráðherra sem beittu óhefðbundnum aðferðum við að ná kjöri.

Flestir fjölmiðlar birta reglulega fréttir um að einhver tilvonandi frambjóðandinn hafi lýst yfir umdeilanlegri skoðun. Oftar en ekki er þetta einhver dómsdags þvættingur, stangast á við staðreyndir, spilar á tilfinningar, jafnvel ótta, gerir lítið úr ákveðnum hópum – þjóðrembingur og kynþáttafordómar eru heldur ekki fjarri.

Ef þessu er ekki svarað gera margir ráð fyrir að það sé nú eitthvað til í því sem viðkomandi er að halda fram.

Ef svarað er með því að setja athugasemdir við fréttirnar á vefmiðlum og/eða þeim dreift með athugasemdum og tenglum – þá er vakin athygli á viðkomandi og tilgangnum að einhverju leyti náð.

Ég kann engar töfralausnir, en (og vonandi tekst mér að halda mig við)

  • ég ætla ekki að smella á fréttir á vefsíðum með dómsdags þvættingi
  • ég set ekki inn athugasemdir við hvers kyns rugl á vefmiðlun
  • ég afþakka prentmiðla sem dreifa þvælu og rangfærslum
  • ég slekk á útvarpi eða sjónvarpi þegar fréttamenn hleypa fólki sem bullar gagnrýnislaust í viðtöl
  • ég loka á Facebook vini sem dreifa rangfærslum, skætingi og glórulausum fullyrðingum [af-vina sjaldnast, læt nægja að hætta að fá færslur]
  • ég hendi tölvupóstum sem ég fæ með greinum með botnlausu og samhengislausu rugli

Ég svara hins vegar öðru hverju mestu þvælunni, en á mínum forsendum – í bloggfærslu á minni eigin síðu, á Facebook, með Twitter tísti – en án tilvísunar í viðkomandi bullara eða frétta um bullið.

Mín hegðun breytir kannski ekki miklu. En ef fleiri taka þetta upp þá kannski hætta vefmiðlar að birta sorp, ljósvakamiðlar hætta að veita viðtöl og prentmiðlar hætta að dreifa þvættingnum.

Þessir miðlar lifa jú á því að við lesum og hlustum og horfum.

PS. og svo það sé á hreinu… ég hef ekkert á móti undarlegum skoðunum og / eða öðrum sjónarmiðum – ég er að tala um markvissan áróður sem byggir á rangfærslum, rökleysum, tilfinningaklámi, kynþáttafordómum, fáfræði, þjóðrembu og stangast á við þekktar staðreyndir.

Jökulblaut tuska raunveruleikans

Posted: september 22, 2019 in Umræða
Efnisorð:,

Það hlýtur að öllu jöfnu að vera erfitt að hanga á samsæriskenningum og afneitun staðreynda fram í „rauðan dauðann“.

En það er væntanlega einstaklega pínlegt þegar raunveruleikinn rekur allar kenningar öfugar til baka.

Ég er í þessu tilfelli að vitna í það að jökullinn Ok hverfur. Það er fullt af fólki búið að afneita hlýnun jarðar, heldur því jafnvel fram, mjög nýlega, að massi jöklanna hér á landi sé að aukast.

Ég geri mér grein fyrir að margir eru búnir að hengja of mikið á mannorðið í umræðunni til að geta bakkað með góðu móti.

En ein hugmynd.

Hvernig væri að læra aðeins af þessu?

Bloggfærslur einhverra ómenntaðra einstaklinga með vangaveltum út í bláinn eru ekki staðreyndir eða kenningar byggðar á vísindum. Vefsíður með skálduðum og/eða breyttum gögnum eru heldur ekki staðreyndir. Áður en þið dreifið færslum, YouTube myndskeiðum og/eða bloggfærslum og/eða Facebook færslum – hafið amk. fyrir að lesa fyrst.

Spyrjið ykkur hvort gögnin sem vísað er til séu staðfest. Athugið hvort ályktanir sem dregnar eru af gögnum séu rökréttar. Skoðið aðrar upplýsingar og skoðið rök á móti. Oftast nægir að hugsa aðeins.

Vísindin og vísindamenn eru ekki fullkomin, en það er talsvert meiri þekking og reynsla falin í þeirra vinnu en fólki sem hvorki hefur menntun, þekkingu eða reynslu til að fjalla af neinu viti um viðkomandi umræðuefni. Í mörgum tilfellum sýnist mér fólk halda úti vefsíðum til þess eins að ná athygli með því að birta hvaða þvælu sem er, „þetta væri svo merkilegt ef það væri satt“ er kannski útgangspunkturinn hjá einhverjum.

Í alvöru.

Hvernig væri að læra. Lesa? Eyða meiri tíma í það en að dæla endalausum færslum út um allar trissur. Þið eruð ekki að sannfæra nokkurn lengur, þið eruð að gera lítið úr ykkur sjálfum.

Nú stefnir í að greiðslur ríkissjóðs til kirkjunnar hækki all verulega, eiginlega algjörlega út í bláinn, upp úr þurru og án nokkurrar jarðtengingar (enda finnst kirkjunni það eflaust óþarft) – ja, nema við teljum með gegndarlausan áróður frá almennatengslavél kirkjunnar.

Það virðist gjarnan gleymast hvernig þetta kom til. Samkvæmt því sem kirkjan heldur fram afhenti hún ríkinu einhverjar óskilgreindar eignir, fékk eignir afhentar 1997 og enn fleiri 2006 (eða þar um bil). Út af fyrir sig er stór undarlegt að ríkissjóður afhendi nokkrum einstaklingum verðmætar eignir án endurgjalds.

Ég fæ nefnilega ekki betur séð en að kirkjan hafi aldrei átt neinar eignir til að afhenda. Nú skal ég viðurkenna að það er ekki auðvelt að finna upplýsingar og/eða gögn, en miðað við aðgengilegar upplýsingar þá einfaldlega gengur þetta ekki upp.

Við siðaskiptin færðust allar eignir kirkjunnar til Danakonungs og við fullveldi/sjálfstæði til íslenska ríkisins. Þessi flutningur eigna virðist staðfestur og það var einn af grundvallarþáttum í mismun á kaþólsku og lúter, kirkjan var ekki sjálfstæð heldur tilheyrði hún ríkinu – (amk. eins og mér var kennt þetta í barnaskóla).

Þjóðkirkjan er enn þann dag í dag ríkisstofnun á fjárlögum, svokölluð A hluta stofnun og ekki betur séð en að hún hafi verið þannig frá siðaskiptum. Þá má benda á (aftur) að lengst af var ekki trúfrelsi og því áttu allir íslendingar sinn hlut í kirkjunni og hennar eignum.

Aftur skal ég játa að það er ekki auðvelt að finna upplýsingar og gögn.

En sönnunarbyrðin er hjá kirkjunni. Telji kirkjan sig hafa átt einhverjar eignir til að afhenda þarf hún að sýna skjalfest fram á að hún hafi verið sjálfstæður lögaðili og gefa yfirlit yfir nákvæmlega hvaða eignir þetta voru og hvernig hún eignaðist þær.

Það þarf líka að gera kröfu um að kirkjan hafi ekki eignast neitt með vafasömum viðskiptaháttum, svo sem að lofa einhverju en ekki var staðið við, það myndi jú væntanlega gera viðskiptin ólögmæt.

Eru staðreyndir öfgar?

Posted: ágúst 27, 2019 in Umræða

Ég átti ágætis spjall við vin minn nýlega þar sem við fórum um víðan völl. Einhverra hluta vegna staðnæmdumst við umræður núverandi forseta Bandaríkja Norður Ameríku.

Mér fannst hann fara full frjálslega með staðreyndir og fullyrðingar, þurfti meðal annars að leiðrétta þann misskilning að forsetinn hafi verið kosinn af meirihluta þeirra sem greiddu atkvæði. Vitneskjuna hafði hann greinilega nánast eingöngu úr íslensku dagblaði, sem má muna fífil sinn fegurri og virtist nánast ekkert vita annað en það sem þar hafði komið fram.. „ja, ég veit ekkert um það“ var gjarnan viðkvæðið þegar ég benti á mótrök og vel þekktar upplýsingar.

Og þegar ég benti á að forsetinn væri í viðskiptastríði, sem félaga mínum þótti jákvætt, án þess að forsetinn þekkti grunn hugtök eins og „viðskiptahalla“, þá væri kannski að búast við miklum árangri.

Þegar ég benti aftur á að forsetinn færi með rangt mál þetta sex til sjö sinnum á dag að jafnaði þá bar hann því við að þetta væri öfgaskoðanir sem hann hefði engan áhuga á.

Forsetinn hefur ítrekað farið rangt með tölur, oftar en ekki þegar hann hefur vísað í gögn, sagst hafa verið einhvers staðar sem hann var sannanlega ekki og farið rangt með staðreyndir. Þarna er eingöngu verið að tala um atriði sem hægt er að sanna afdráttarlaust og allar ýkjur og marklaus samanburður og ósannanlegar fullyrðingar látnar liggja á milli hluta.

Sem sagt, sannanlegar lygar, það er staðreynd að í mjög mörgum tilfellum lýgur forsetinn blákalt um mikilvæg atriði.

Hvernig í dauðanum geta það verið öfgar að hafa það sem sannanlega er rétt?

Að minnsta kosti, ef það eru „öfgar“ taka mark á staðreyndum, þá verð ég að teljast öfgamaður 🙂

Ég fæ reglulega og allt of oft áskoranir um að fara fram á að samþykkt svokallaðs þriðja orkupakka verði sett í þjóðaratkvæðagreiðslu.

Nú er ég að öllu jöfnu yfirleitt frekar hlynntur þjóðaratkvæðagreiðslum, amk. um stærri og stefnumótandi mál þar sem mismunandi rök, vægi þeirra og áherslur ráða afstöðu.

Í þessu tilfelli snýst álitamálið um hvort það felist eitthvert framsal sjálfstæðis í samþykkt pakkans.

Ef svo er ekki þá er engin þörf á þjóðaratkvæðagreiðslu, þá er engin þörf á að hafna þessu frekar en reglugerðum um raftæki, stærð matardiska á veitingahúsum eða öðrum ómerkilegum reglugerðum sem fyrst og fremst snúa að því að tryggja rétt neytenda.

Ef eitthvert nýtt valdaframsal felst í samþykktinni, nú þá er heldur engin ástæða fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um þetta málefni, heldur um aðildina að EES – nokkuð sem er allt annað mál.

Þannig að þeir sem eru að tala fyrir því að málið fari í þjóðaratkvæðagreiðslu eru í rauninni að biðja um að kosið verið um hvort ástæða sé til að það fari í þjóðaratkvæðagreiðslu.

Það væri ekki verið að greiða atkvæði um innihald pakkans og þau lög og reglugerðir sem honum fylgja, heldur væri verið að greiða atkvæði um túlkun á því hvað ákveðnir texta þýða.

Málatilbúnaður andstæðinga pakkans virðist að mestu ganga út á misskilning eða vísvitandi útúrsnúning á því hvað ákveðinn texti þýðir í raun. Það er því engin ástæða til að halda þjóðaratkvæðagreiðslu um mál sem hægt er að afgreiða með því að fletta upp í orðabók og lesa!

Þar til viðbótar, þá væri nægilegt að staðfesta samþykkta stjórnarskrá og þá þyrfti ekki einu sinni að ræða málið frekar.

Ég var aðeins að hugsa… eftir að hafa ítrekað lesið algjörlega óboðlegt sorp í einum prentmiðlinum síðustu daga.

Ef ég skil rétt þá er gert ráð fyrir talsverðum ríkisstyrkjum til fjölmiðlum í nýju frumvarpi.

Það er svo sem gott og blessað. Eða ekki, reyndar er það meira en umdeilanlegt.

En ef hugmyndin er að dæla almannafé í fyrirtæki á þeim forsendum að þau þjóni almannahagsmunum.. má þá ekki gera kröfur um að þeir vinni faglega.

Veitingastaðir sem bjóða upp á sorp mega eiga von á að þeim sé lokað. Nú ætla ég ekki að leggja til að fjölmiðlar megi ekki vinna eins og þeim sýnist (jú, gott og vel, auðvitað innan skynsamlegra marka) – en ef þeir ætlast til að fá almannafé til rekstursins, þá er ekkert óeðlilegt við að gera kröfu um fagleg vinnubrögð.

Þetta þarf ekki að vera flókið, ein fölsk frétt, tilhæfulaus áburður.. hvort sem er í fréttum, aðsendum greinum eða ritstjórnargreinum kostar 1% af stuðningi.

[úff, hann er búinn að tala stanslaust í þrjú korter, getum við ekki skipt aðeins um umræðuefni, mér fannst miklu skemmtilegra að …]

[usss… nei, nei, finnum eitthvað nýtt, hann hlýtur að þurfa að anda bráðum]

Já, einmitt, eins og ég segi, þú ert góður maður! Skál! En að öðru, við þurfum að finna okkur eitthvert gott mál til að keyra upp fylgi flokksins. Það er ekkert eins öruggt og að spila á smá þjóðernishyggju og sannfæra fólk um að einhverjir útlendingar séu að koma og stela frá þeim. Sjáiði Trump. Sjáiði Brexit. Þetta er skothelt.

Já, en við höfum nú kannski ekkert þannig til að vinna með.

Höfðu þeir eitthvað? Nei! Við bíðum ekki eftir að tækifærin komi upp í hendurnar á okkur, við búum þau til!

Gott og vel, ég er ekkert nema eyrun, ég heyrði meira að segja hjól bremsa úti á götu!

Mér dettur i hug að grípa reglugerðir frá Evrópusambandinu, þriðja orkupakka, gera hann að okkar baráttumáli!

Já, en þetta er bara þriðji liðurinn í nokkuð venjulegri rútínu sem skiptir engu máli.

Við stillum þessu upp sem stóru baráttumáli, blöndum sæstreng inn í málið…

Já, frábært, eitt af því sem ég gerði var að opna fyrir lagningu sæstreng, hitti David fyrir nokkrum árum og það var svo fyndið að..

Nei, nei, við verðum á móti lagningu sæstrengs!

Ha? Er eitthvert vit í því? Hvort sem er, það kemur þessum pakka ekkert við.

Það er ekkert svo flókið að tengja þetta saman, skal senda þér tölvupóst á morgun hvernig við hjólum í þetta!

Já, en, æ, ég veit, ekki við höfðum fullt af tækifærum til að gera athugasemdir við þennan orkupakka, þetta er einfalt tæknilegt atriði, ég sá að minnsta kosti ekkert athugavert við hann… verður ekki fólk tortryggið ef ég ætla allt í einu að vera á móti einhverju sem ég gerði engar athugasemdir við á sínum tíma.. og vera á móti sæstreng sem ég opnaði fyrir???

Eins og kjósendur komi til með að muna það! Ef einhver rifjar upp þá eru það bara persónulegar árásir, það virkar alltaf.