Sarpur fyrir maí, 2013

Mig dreymdi undarlegan draum, Við fjölskyldan höfðum (í draumnum) ágætis tekjur af því að skola grænmeti. Við keyptum þetta ódýrt, skoluðum og þrifum og seldum með talsverðum hagnaði. Við höfðum reyndar þurft að fjárfesta í búnaði, bæði við að skola og þurrka og eins til að dreifa vatninu. Til málamynda borgaði ég konunni fyrir vatnsnotkunina en það er frekar lítið, ég man ekki hvers vegna, sennilega vegna þess að hún hafði sett upp allan búnaðinn.

Svona rétt rúmlega þriðjungur tekna heimilisins kom af þessari vinnu.

En aðalinnihaldið var að aðrir fjölskyldumeðlimir, og einhverjir kunningjar, voru alltaf að segja okkur að hætta þessu og fara að gera eitthvað annað, þetta sé óþriflegt og allt of hátt hlutfall tekna heimilisins komi af þessu. Þá séu græjurnar ljótar og garðurinn sé ekki eins fallegur. Þau tala líka mikið um að konan geti fengið miklu hærra verð fyrir vatnið ef við gerum eitthvað annað við það, notum það bara sjálf í eitthvað annað.

Þetta vafðist samt fyrir mér. Ég gat alveg fallist á að í sjálfu sér væri gott að hafa tekjur af fjölbreyttari vinnu. En ég vildi ekki að hætta þessu til að gera „bara eitthvað annað“ fyrr en ég fengi svör um hvað þetta „bara eitthvað annað“ ætti að vera og hvernig það myndi skila heimilinu tekjum – nú eða spara nægileg útgjöld á móti. Þá var ég ekki að skilja að það myndi breyta miklu þó ég borgaði konunni minni miklu hærra verð fyrir vatnið, ef það eru hvort sem er bara tilfærslur innan heimilisins.

Að leggja sjálfan sig í einelti

Posted: maí 29, 2013 in Stjórnmál, Umræða
Efnisorð:

Í kjölfar umræðunnar um að þingmaður telji fólk frá greitt fyrir að leggja sig í einelti…

Nú get ég ekkert fullyrt um það, af eða á, hvort einhver fái greitt fyrir að skrifa neikvæðar greinar og athugasemdir um viðkomandi þingmann eða ekki. Ég veit þetta ekki en þykir harla ólíklegt, ég sé ekki hver þetta ætti að vera eða hver tilgangurinn ætti að vera.

Hitt er, ef ég á að vera alveg hreinskilinn, að ég hef ekki mikið álit á viðkomandi þingmanni. Eflaust er þarna ágætis manneskja á ferð, ég þekki það ekki og hef engar forsendur til að halda annað. Það sem ég á við er að ég hef ekki mikið álit á störfum viðkomandi á Alþingi og hefði kosið að sjá hana í öðru starfi.

Ástæðan er ekki sú að einhver hafi sagt eitthvað ljótt um hana á einhverjum vefsíðum eða staðið að einhverju persónulegu níði. Ég man ekki eftir að hafa séð þetta og hefði ekkert gert með að þó svo hefði verið.

Ástæðan er einfaldlega sú að viðkomandi þingmaður hefur ítrekað látið frá sér ummæli og skoðanir sem ég er fullkomlega ósammála, standast enga skoðun og / eða eru beinlínis rangar – hefur sýnt það sem ég tel vera mikið dómgreindarleysi.

Eina manneskjan sem hefur orðið til þess að rýra álit mitt á störfum hennar er nefnilega hún sjálf.

Þannig má kannski halda því fram að hún sé að leggja sjálfa sig í einelti.

PS. ég fæ ekkert borgað fyrir þessa greing – ég er ekki að taka þátt í einelti – ég er einungis að gera athugasemdir við fullyrðingar

Það má orðið ekki segja neitt eða svara neinu, hversu mikil þvæla og vitleysa sem það annars er… allt er orðið flokkað og afgreitt sem einelti.

Fyrrum formaður Samfylkingarinnar.. sem ég þori varla að nefna á nafn af ótta við að fá á mig skæðadrífum að ég sé að leggja hana í einelti.. leggur í dag upp með að við séum eineltisþjóðfélag.

Hún tekur tvö dæmi. Í báðum tilfellum er það Vegna þess að einstaklingar sem hafa sóst eftir völdum, þingmennsku og ráðherraembætti hafa látið frá sér fara einstaklega vanhugsuð og illa ígrunduð ummæli, svarað út í hött og hreinlega farið með staðlausa stafi.

Þetta hefur ekkert með einelti að gera. Fólk sem sækist eftir sviðsljósinu og er stöðugt að láta einhverja þvælu frá sér fara verður einfaldlega að sætta sig við að viðkomandi málflutningi sé svarað. Í langflestum tilfellum eru athugasemdirnar málefnalegar og rökstuddar. Í einstaka tilfellum er vissulega gengið of langt en þau ummæli eru fátíð og dæma sig sjálf.

Þetta er ekki einelti. Heldur fyrrum utanríkisráðherra að þetta sé það sem börn sem verða fyrir einelti verði að þola? Að þeim sem stöðugt eru að vekja athygli á eigin rugli sé svarað?

Betri frídaga

Posted: maí 27, 2013 in Umræða
Efnisorð:

Ég skrifaði pistil á Eyjuna fyrir nokkrum árum um betra fyrirkomulag frídaga.

Þessi umræða dúkkar alltaf öðru hverju upp en ekkert virðist gerast.

Það má koma frídögunum talsvert betur fyrir þannig að frítími og vinnutími nýtist betur, bæði fyrir atvinnurekendur og starfsfólk.

Þetta er hægt án þess að fækka eða fjölga frídögum, það má jafnvel koma þessu þannig fyrir að þeir verði jafnmargir á hverju ári, í stað þess að stundum sé nánast vika í frí yfir jólin og í önnur skipti sé varla frí.

Aðferðin er ekki flókin.

Sleppum hálfum frídögum, eins og gamlársdag og aðfangadegi.

Höfum frídag:

  • síðasta virka dag hvers árs
  • síðasta virka dag fyrir 25. desember
  • fyrstu tvo virka daga eftir 24. desember
  • fyrsta virka dag hvers árs
  • síðasta föstudag fyrir 16. júní, í stað 17. júní
  • fyrsta mánudag í maí, í stað 1. maí
  • fyrsta mánudag í ágúst, frídagur verslunarmanna
  • fyrsta mánudag í júní, frídagur sjómanna – eða föstudag fyrir fyrsta sunnudag í júní
  • páskana óbreytta, en það mætti festa þá við fyrstu helgi í apríl

Leggjum í staðinn af:

  • sumardaginn fyrsta
  • uppstigningardag
  • annan í hvítasunnu

Fyrir nokkrum dögum lýsti þýskur kardináli því yfir að best væri að þýskar konur sætu heima og stuðluðu að fólksfjölgun til að vinna á móti fjölgun innflytjenda.

Karluglunni tókst að slá þrjár flugur í einu höggi þarna í einni setningu.. og staðfesta þannig að söfnuðir eins og hann vinnur hjá á ekkert erindi í nútímasamfélag.

Fyrir það fyrsta er auðvitað kvenfyrirlitningin. Þar bætast við kynþáttafordómarnir. Og ekki gleyma hræsninni, hann er jú vígður kaþólskur prestur og leggur ekkert að mörkum við að fjölga kynstofninum sem honum finnst svona mikilvægur.

Þetta væri auðvitað fyndið ef þetta væri ekki hátt settur embættismaður hjá nokkuð áhrifamikilli stofnun.

Og þetta væri kannski líka fyndið ef þetta væri ekki af sömu rótum og sú ótrúlega mannfyrirlitning sem Parísarbúsar opinbera á götum borgarinnar til að mótmæla giftingum samkynhneigðra.

Allt í nafni og undir áhrifum trúarinnar.

Höfum við virkilega eitthvað að gera við þetta?

Og kannski enn frekar, ég veit að sumir finna margt jákvætt í trúnni og sækja þangað ákveðin gildi – sem í flestum tilfellum eru auðvitað jákvæð.

En má ekki sleppa trúnni og halda gildunum, hvort sem viðkomandi vill kalla þau „kristin“ eða eitthvað annað, því flest eru þau jú eldri en kristnin – og losna þannig undan þessu fargi mannfyrirlitningar sem trúin virðist leggja á fólk?

Ég hef auðvitað ekki hugmynd um hvað mér finnst um nýja ríkisstjórn. Það er nefnilega alveg eðlilegt, hún er ekki (eða varla) komin til starfa. Ég ætla að leyfa mér að meta hana af verkum hennar, ekki fyrirfram..

Vissulega er sumt sem mér líst ekkert sérstaklega vel á í stefnu stjórnarinnar, svo langt sem hægt er að festa hönd á henni, annað hljómar ágætlega. Ég held að lækkun skatta og einfaldara skattkerfi sé til bóta, að minnsta kosti ef rétt verður staðið að málum. Mér finnst fráleitt að fara í þjóðaratkvæðagreiðslu um Evrópusambandsaðild „í miðri á“ og ég hef ekki góða tilfinningu fyrir nálgun þeirra að nýrri stjórnarskrá. Ég var ekki sáttur við auðlindagjald fyrri stjórnar, taldi betri leiðir fyrir hendi, en að bakka aftur til fyrra horfs finnst mér enn verra. Og þetta tal um að það stangist á við stjórnarskrána er auðvitað út í hött, að minnsta kosti ef svo væri, þá er það endanleg sönnun þess að sú gamla er handónýt!

Ráðherravalið hefði getað verið talsvert verra – fljótt á litið þá virðist þarna veljast frekar fólk sem hægt er að ræða við, frekar en aðrir sem ég óttaðist að settust í ráðherrastól, nefnum engin nöfn.

Ég er alveg til í að gleyma kjánahrollinum við að sjá kosningaloforðin þynnast út og hverfa… það hefði verið svo miklu verra ef reynt hefði verið að standa við þau. Og sama gildir um fólkið sem var með allt á hreinu fyrir kosningar en þarf svo að fara að leggjast í að skoða þau eftir kosningar. Ég vil nefnilega miklu frekar að mál verði skoðuð og vandað til vinnu við lausnir, en að hlaupið verði eftir þeim yfirýsingum sem boðið var upp á í kosningabaráttunni.

En, aðalatriðið er… ég ætla ekki að dæma fyrirfram.

Við „unnum“ miða á úrslitaleik Evrópudeildarinnar í Amsterdam í síðustu viku, eða réttara sagt, við unnum réttinn til að kaupa miða á eðlilegu verði hjá UEFA. Við Alli og Maggi fórum á leikinn og Dísa (kona Magga) kom út á föstudag og var með okkur um helgina. Iðunn fékk ekki flug á einu sinni hálf-boðlegu verði, þrátt fyrir að vélin á föstudag væri ekki full og vélin heim hálf tóm. Spurning hvernig það getur borgað sig að afþakka að selja sætin…

En það var fín stemming í borginni fyrir leik. Seint um kvöldið fyrir leikdag, eða um hálf-tvö um nóttina, voru stuðningsmenn liðanna sitt hvor megin við eitt síkið í borginni að syngjast á. Sama stemming var á Dam torgi fyrir leik, engin leiðindi.. Stuðningsmenn Chelsea nutu þess enn að vera tæknilega séð Evrópumeistarar og óskuðu eftir Mourinho.

Leikurinn var ekkert sérstakur framan af, betri stemming hjá stuðningsmönnum Benfica ena þeir töpuðu, að mér fannst, frekar ósanngjarnt þegar þeir fengu á sig mark á síðustu mínútu og misstu af dauðafæri á allra síðustu mínútu – rétt þegar við vorum að undirbúa að horfa á framlengingu.

Ég var frekar hlutlaus fyrir leik, en hélt alltaf meira og meira með Benfica þegar leið á leikinn.. eiginlega vegna þess að sessunautar mínir – þeas. ekki Maggi – voru heitir stuðningsmenn Chelsea, eiginmaður frekar leiðinlegur og hrokafullur, til dæmis þegar hann var að tala um „Portuguese cunts“. Ég hefði kannski átt að spyrja hvort hann ætti við Mourinho… eða átt að benda honum á að það spilar bara einn Portúgali með liði Benfica. Ekki margir Portúgalir (ef ég veit rétt) með liði Chelsea heldur, en það hafa nú nokkrir spilað þar síðustu ár. En hefði nú sennilega ekki verið klókt að vera með athugsemdir við æstan aðdáanda. Konan hans gólaði svo talsvert mikið í eyrað á mér, aðallega „Oh, my god“ og nokkra frasa. En þegar maðurinn brá sér frá missti hún allan áhuga á leiknum.

Annars er alltaf gaman að koma til Amsterdam, hver frábær barinn og eðal bjórar við þann næsta. In De Wildeman, Café Belgique, De Pilsener Club, De Bekeerde Suster eru barir sem er ómissandi að heimsækja… hver með sinn sjarma, stemmingu og bjór. Argengínski steikarstaðurinn Gaucho er fínn, indónesíski Kantijl & De Tjigr með frábæra samsetningu á réttum, og svo til þess að gera lítið þekktir veitingastaðir, hinn ítalski Savini hefur bara einu sinni verið í meðallagi, hin skiptin mjög góður. En sá franski Van de Kaart sem hingað til hefur verið frábær náði ekki að heilla okkur með piparsteikinni sem var í aðalrétt… en aðrir réttir stóðust svo sem væntingar.