Sarpur fyrir október, 2012

Ef þetta er hluti af leiknum…

Posted: október 29, 2012 in Fótbolti
Efnisorð:, ,

Ég hef lengi talað fyrir því að nota sjónvarpsupptökur til að aðstoða dómara í knattspyrnuleikjum, sbr. td. http://blog.pressan.is/valgardur/2010/06/20/bullid-gegn-notkun-myndavela-a-hm/

Ég fæ alltaf „já, en mistök dómara eru hluti af leiknum“ annars vegar og hins vegar „leikurinn verður að vera eins alls staðar“.

Ef mönnum finnst leikurinn skemmtilegri eftir því sem mistök dómara eru meiri og afdrifaríkari þá er um að gera að hafa elliæra viðvaninga sem komast ekki úr sporunum í þessu hlutverki. Væri leikurinn ekki enn skemmtilegri þannig? Að minnsta kosti hlýtur það að fylgja ef þetta eru rökin.

Hitt er að leikurinn verði að vera eins í þriðja flokki og á EM. Ég hef hvorki séð fjórða, fimmta eða sjötta dómara í þriðja flokks leikjum, dómarar eru ekki með talstöðvar í fimmta flokki (svo ég viti til), notaður er glænýr bolti á stórmótum, öryggisgæsla er varla til staðar, ekki margir boltar, ekki boltastrákar/stelpur til að flýta leik og það er ekki svo langt síðan það var látið liggja á milli hluta hvort aðstoðardómarar væru á leikjum fjórða flokks. Það er nefnilega heilmikill munur á leik í öðrum flokki kvenna og leiki í Meistaradeild Evrópu. Og það gerir enginn athugasemdir við að umgjörð og dómgæsla sé allt önnur – eins og eðlilegt er – fyrir allt annað umhverfi. En þegar kemur að því að hjálpa dómurum við erfiðar ákvarðanir í sífellt hraðari leik þar sem einstaka leikmenn svífast einskis til að villa um fyrir þeim – þá allt í einu dúkka þessar rökleysur upp.

Ef svona mistök eru talinn eðlilegur hluti af leiknum.. þá er ég smeykur um að áhuginn dvíni. Enda man ég ekki til að nokkur önnur íþróttagrein stæri sig af því að slök dómgæsla sé kostur.

Siðir Háskóla Íslands

Posted: október 25, 2012 in Umræða
Efnisorð:,

Ég verð að fá að vekja athygli á góðri samantekt á síðu Vantrúar á erindi félagsins til Háskóla Íslands vegna kennsluhátta í guðfræðideild.

Samantektina má finna hér http://www.vantru.is/2012/10/24/12.00/.

Það er nú varla hægt að lýsa þessari fáránlegu atburðarás í styttra máli en gert er í greininni.

En þarna kemur glöggt fram hversu vel og málefnalega Vantrú stóð að þessu erindi og mikill og eindreginn sáttavilji félagsins.

Þá er athyglisvert að sjá misræmi í frásögnum kennara og forstöðumanna guðfræðideildar.

Og kannski staðfestir þetta að eitthvað var bogið við kennsluefnið. Engin leið er að átta sig á hvort um vísvitandi brenglun á gögnum var að ræða eða hvort menn höfðu einfaldlega ekki burði til að skilja texta betur en þetta.

Tilefni erindis Vantrúar var að í kennslu í HÍ væri dregin upp mjög brengluð mynd af félaginu með því að breyta tilvitnunum, skrumskæla texta og setja fram fullyrðingar án þess að nokkrar staðreyndir séu fyrir hendi þeim til stuðnings.

Viðbrögðin voru nefnilega meðal annars að taka illa fenginn texta af innra spjallborði félagins..  rífa úr samhengi og snúa merkingu á haus.

Ingólfur Júlíusson, stuðningur

Posted: október 24, 2012 in Umræða

Ingólfur Júlíusson, ljósmyndar, gítarleikari Q4U og eðaldrengur berst nú við bráðahvítblæði.

Fjölskylda og vinir hafa hafið söfnun – þeir sem vilja styrkja fjölskylduna geta lagt inn á reikning:

Reikningur: 0319-26-002052

Kennitala: 1906712249 (Monica).

Niðurstöður þjóðaratvæðagreiðslunnar á laugardag voru ekki góðar þegar kemur að þjóðkirkjuákvæðinu.

Ef við miðum við skoðanakannanir þar sem mikill meirihluti vill aðskilnað ríkis og kirkju þá er forvitnilegt að staldra við og velta fyrir sér hvers vegna niðurstöður kosninganna eru allt aðrar.

Voru skoðanakannanir svona svakalega vitlausar? Ítrekað?

Þetta staðfestir enn frekar hvers vegna við megum ekki búa við það fyrirkomulag að eitt trúfélag sé ríkisrekið. Það er nefnilega í lykilaðstöðu til að keyra sína áróðursvél fyrir svona kosningar. Fyrir almannafé.

Stanslaust áróður kirkjunnar fyrir kosningar, hvort sem var í kynningarbæklingi, aðkeyptum auglýsingum eða á vef kirkjunnar var nógu slæmur. Hamrað var ítrekað á rangfærslum og spilað á „grýlur“ sem enginn fótur var fyrir.

En fjölmiðlar spiluðu líka með. Fréttablaðið birti nánast daglega greinar stuðningsmanna kirkjunnar en hafnaði greinum þeirra sem vildu aðskilnað. Það var ekki fyrr en einn fyrrverandi prestur sendi inn grein með rangfærslum um mig að ég fékk að birta svargrein.

Fréttastofa RÚV spilaði svo með kirkjunni. Ég fékk að vísu að mæta í Silfur Egils, eins og biskup, en Egill var sá eini sem sá sóma sinn í að kynna ólík sjónarmið. Útvarpsfréttir, Spegillinn, hleypti bara presti að í umræðunni. Talað var við presta í fréttum. Í Kastljósi mætti biskup og hlutlaus stjórnlagaráðsmaður.

Þetta sýnir svo ekki verður um villst að það fyrirkomulag að hafa þjóðkirkju er klárt brot á öllu jafnræði og jafnrétti. Einhliða einokun eins trúfélags á umræðu leiðir til niðurstöðu sem ekki byggir á jafnræði og er því ekki lýðræðisleg.

Það er gott að bera þetta saman við ríki sem aðeins leyfa einn stjórnmálaflokk sem stýrir öllum fjölmiðlum. Við myndum ekki kalla það lýðræðislegt fyrirkomulag eða réttlátt.

Með yfirgangi og stanslausum einhliða áróðri staðfesti þjóðkirkjan nefnilega hvers vegna hér má ekki vera þjóðkirkja.

Fyrir mér er augljóst að við eigum ekki að hafa þjóðkirkju.

Það eru auðvitað engin rök fyrir ríkisreknu félagi um lífsskoðanir, hvað þá llifsskoðun sem byggir á ímyndaðri veru, veru sem enginn hefur getað sýnt fram á að sé til. Á tvö þúsund árum hafa jú engin merki fundist. Vegna þess að þetta er trú en ekki vísindi, staðreyndir eða upplýsingar. Þess vegna á þetta ekkert erindi í ríkissjóð, ekki frekar en súpermann, álfar, draugar eða aðrar yfirnáttúrulegar ímyndaðar verur.

Við erum ekki kristin þjóð. Þó það hafi mögulega átt við að einhverju leyti fyrir hundrað árum þá erum við í dag fjölbreytt þjóð með ólíkar lífsskoðanir og mismunandi sjónarmið. Fjórði hver Íslendingur hefur sagt sig úr þjóðkirkjunni, trúleysi fer vaxandi og kirkjur eru tómar. Innan við helmingur landsmanna trúir á þennan guð og ég veit ekki hversu fá prósent kunna trúarjátninguna, hvað þá hversu margir kvitta upp á innihaldið.

Kristin gildi og arfleifð telja sumir hluta af menningu og sögu. Að einhverju leyti, en þau gildi sem skipta máli finnast í flestum öðrum trúar- og lífsskoðunum. Og ekki þarf kirkjan að vera rekin af ríkissjóði ef gildin eru einhvers virði.

Ég nenni varla að nefna til sögunnar þvæluna um frídaga, þjóðfána eða athafnir. Sárafáar þjóðir í kringum okkur eru með þjóðkirkju og þetta vefst ekkert fyrir þeim sem eru án ríkisrekinnar kirkju.

En ég nenni alveg að tala um peningana sem fara í þetta. Fjórir milljarðar. Og þetta eru ekki félagsgjöld og fyrrum kirkjujarðir standa aldrei undir þessu. Prestar fá byrjunarlaun sem eru margföld á við byrjunarlaun annarra stétta. Og fá til viðbótar hlunnindi af jörðum sem kirkjan afhenti ríkinu fyrir meira en öld. Og kirkjan notar gjarnan þau rök að ríkissjóður fái arðinn…

Þarf að ræða þetta eitthvað frekar?

Rekstur kirkjunnar kostar fjóra milljarða á ári úr sameiginlegum sjóðum.

Þá er þjónusta presta verðlögð sérstaklega.

Prestar eru á margföldum byrjunarlaunum miðað við aðrar stéttir – fyrir utan greiðslur fyrir athafnir.

Kirkjan segir afdráttarlaust að henni beri ekki að veiti fólki þjónustu nema allir aðilar séu þar meðlimir. Nema þegar hún er í kosningabaráttu, þá segir hún að henni beri skylda til að þjóna öllum.

Kirkjan neitar öðrum söfnum  (ma. kristnum) um afnot af húsnæði sem ríkið á, en eru í umsjón kirkjunnar.

Prestar geta neitað fólki um þjónustu vegna kynhneigðar.

Vill einhver (annar en prestar) hafa ríkiskirkjuna áfram?

Já, já? Nei. Já, já já!

Posted: október 18, 2012 in Umræða

Ég ætla að greiða atkvæði með tillögum stjórnlagaráðs í atkvæðagreiðslunni næsta laugardag.

Eitt og annað hefði ég haft öðru vísi ef ég hefði skrifað nýja stjórnarskrá einn og óstuddur. Eins og væntanlega flestir aðrir. Þá eru nokkur smáatriði sem þarf að fínpússa.

Stjórnarskráin – Já

En aðalatriðið er að tillaga að nýrri stjórnarskrá tekur þeirri gömlu fram að flestu ef ekki öllu leyti.

Ég óttast að takist þessi tilraun ekki þá sitjum við uppi með gatslitna, mótsagnakennda og ruglingslega stjórnarskrá.

Auðlindir – Já

Þetta finnst mér sjálfgefið, hver annar ætti að eiga náttúruauðlindirnar?

Kirkjan – Nei

Nei, ríkiskirkja á ekkert erindi í stjórnarskrá

Persónukjör – Já

Þarna hefði ég viljað ganga lengra en tillögur stjórnlagaráðs, en þær eru klárlega til bóta og vonandi upphafið að betri lausn.

Jafnt vægi atkvæði – Já

Ég hef aldrei séð nokkur rök fyrir því að vægi atkvæði í kosningum eiga að vera mismunandi eftir búsetu, kyni, litarhætti eða öðru.

Þjóðaratkvæðagreiðslur – Já

Við eigum auðvitað að nota þjóðaratkvæðagreiðslur og það vantar betri aðferðir og reglur um hvenær og hvernig.