Archive for the ‘Stjórnmál’ Category

Langt heiti á lítilmenni

Posted: desember 13, 2018 in Stjórnmál, Umræða

Ég skal játa að mér vefjast oft fingur um lyklaborð við að velja viðeigandi lýsingarorð fyrir æðsta stjórnanda Bandaríkjanna.

Ég hef stundum notað orðið „trúður“, vegna galgopalegra yfirlýsinga um hluti sem hann veit klárlega ekkert um, sýndarmennsku, innistæðulausrar sjálfumgleði og yfirgengilegrar fáfræði – að ógleymdri hegðun sem gjarnan minnir á ofdekrað þriggja ára barn í frekjukasti.

En „trúður“ er auðvitað engan veginn nákvæmt, það er allt of vingjarnlegt og nær engan veginn yfir alla þá fjölbreyttu eiginleika sem birtast okkur reglulega.

Úrþvætti, skítseiði, fábjáni, fáráðlingur, siðblindur, loddari, drullusokkur, raðlygari, sauðheimskur, svikari, falsari, rasisti, afglapi, auli, aðhlátursefni, fáráðlingur, viðrini… allt þetta á auðvitað miklu betur við – og ég er væntanlega að gleyma einhverju.

Íslenskan á ekki eitt orð yfir þessi stjarnfræðilega samsettu ósköp sem sameinast í þessu fyrirbæri, ekki frekar en önnur tungumál.

En íslenskan á kannski eitt vopn fram yfir önnur tungumál, samsett orð.

Er ekki við hæfi að nota úrþvættisskítseiðisfábjánafáráðlingssiðblinduloddaradrullusokksraðlygarasauðheimskusvikarafalsararasistaafglapaaulaaðhlátursefnisfáráðlingsviðrini?

Æi, trúður datt út. Jæja.

Kosningaþynnka

Posted: maí 27, 2018 in Stjórnmál, Umræða
Efnisorð:,

Ég verð að játa að kosningaúrslitin ollu nú talsverðum vonbrigðum.

Ekki svo að skilja að ég ætlist til að allir hafi sömu sýn og ég að deili öllum mínum skoðunum. Það er eðlilegt að hafa ólíkar hugmyndir og ræða kosti og galla þeirra.

Það sem truflar mig alltaf eftir úrslit kosninga er hversu margir virðast (afsakið orðbragðið, „kjósa með rassgatinu“… í þeirri óbókstaflegu merkingu að nenna ekki að kynna sér málefni, nenna ekki að kynna sér afstöðu flokka, nenna ekki að kynna sér feril flokka eða flokka, kjósa flokk af gömlum vana, sætta sig við glórulausar rangfærslur sem auðvelt er að afgreiða og / eða falla fyrir ómerkilegu „tilfinningaklámi“ (gott og vel, mig vantar betra orð).

Ekki misskilja. Ég er ekki að ætlast að allir kjósendur leggir í mikla rannsóknarvinnu… en fyrr má nú rota en dauðrota.

Það er sagt að lýðræði sé slæmt en það sé bara engin betri hugmynd.

Þar er ég heldur betur ósammála. Það er ekkert flókið að útfæra þessa grunnhugmynd þannig að hún virki betur, skili okkur betri fulltrúum og betri stjórnsýslu. Það er meira að segja frekar einfalt.

 

Ég heyri marga kvarta undan því að það sé erfitt að ákveða hvað skal kjósa í sveitarstjórnarkosningunum. Jafnvel kosningaprófin á hinum og þessum vefsíðum hjálpa lítið, enda skauta þau yfir mikilvæg atriði.

Þannig að hér er lykillinn að því hvernig á að kjósa.

Fyrir það fyrsta ekki sitja heima eða skila auðu.. það er svolítið eins og að standa úti í roki og rigningu og nenna ekki að færa sig í skjól, eða bíða eftir að einhver annar komi og bjargi málunum. Og það sem verra er.. þú gætir vaknað í snjóbyl áður en þú veist af.

Næsta skref.

Ekki kjósa framboð sem ala á hatursumræðu og kynþáttafordómum („rasisma“). Við þurfum ekki þannig samfélag. Þar til viðbótar þá má hafa í huga að greind forystumanna þessara framboða er kannski ekkert til að hrópa húrra fyrir… ég segi ekki að þau séu heimsk, en hvað á maður að kalla fólk sem gerir kröfu um góða íslensku kunnáttu en er ekki sjálft skrifandi á íslensku.

Þá er það frá.

Ertu að hugsa um að kjósa framboð út frá einhverri menntaskóla-kaldastríðs rómantík? Framboð sem kannski eru búin að steingleyma hvað sú rómantík gekk út á… og þú jafnvel líka? Ef svo er, segðu endilega öllum Facebook vinunum að þú hafir kosið þau, en gerðu eitthvað betra við atkvæðið.

Gott og vel.

Er framboðið hluti af stjórnmálahreyfingu á landsvísu og vill höfða til kjósenda þeirra en afneitar um leið öllum verkum hreyfingarinnar? Er þetta ekki svolítið eins og að standa í hóp sem kastar grjóti og hvetja þau áfram… en svo þegar þau eru spurð um grjótkastið, þá kemur svarið, „ja, ég kastaði nú engu grjóti sjálf(ur)“??

Ekki styrkja svona hegðun, frekar að senda skilaboð að þú kunnir ekki að meta félagsskapinn.

Vita forystumenn framboðsins ekki almennilega um hvað þau eru að tala? Hafa þau ekki haft fyrir að kynna sér stærstu málin, þekkja ekki rök með og á móti og fullyrða eitthvað út í loftið? Ef svo er, þá er nú ekki gæfulegt að viðkomandi setjist í sveitarstjórn.

Sama gildir um frambjóðendur sem tala fyrir málum sem eru ekki á verksviði eða forræði sveitarfélaga. Ekki kjósa fólk sem býður sig fram en veit ekki um hvað það er að tala.

Sko, nú hefur gengið ágætlega að takmarka valkostina.

Er framboðið að keyra á rangfærslum um andstæðingana, ýmist af vanþekkingu eða vísvitandi að haga sér óheiðarlega. Að kjósa framboð eftir svona málflutningi er svolítið eins og að vera dómara í fótboltaleik, sjá augljósa dýfu en dæma samt vítaspyrnu.

Enn fækkar möguleikunum, vonandi.

Er framboðið eins-máls-framboð. Hefur, svo uppspunnið dæmi sé tekið, það eitt á stefnuskrá að embættismenn borgarinnar klæðist hvítu á 17. júní? Ef þú veist ekkert annað um framboðið, hvað þau standa fyrir, hvað þau vilja gera eða hvernig – og hvort sem er, þá eru hvít föt á 17. júní á stefnuskrá margra annarra þá tekur því ekki að setja atkvæðið þangað.

Sko. En nú vandast kannski málið aðeins.

Er málflutningur framboðsins tóm froða? Það er að segja, tala þau mikið í loforðum um hvað þau ætla að gera og kynda undir væntingar um að allt verði i „himnalagi“ ef þau fái atkvæði þitt? Hljómar kannski vel, en ef þau geta ekki sagt þér hvernig þau ætla að koma þessu í verk, þá minnir þetta svolítið á Sólskinsflokkinn sáluga. Ég bauð mig fram fyrir hans hönd 1979. Vil lofuðum betra veðri. Munurinn var kannski sá að við vissum að það var ekkert að marka þetta. Gott og vel, auðvitað er ekki alveg verðlaust að hafa góð fyrirheit og kannski er ekki hægt að sjá allar lausnir til enda, en sem sagt… loforð sem eru alveg út í loftið og algjörlega án hugmynda um hvernig á að uppfylla þau vita ekki á gott.

Kemur þá að leiðinlegasta útilokunar síunni.

Ég er tregur til að mæla gegn því að fólk kjósa öðru vísi en eftir sannfæringu sinni. En á meðan kosningakerfið er eins og það er, þá er ekki raunhæft að fara illa með atkvæði sitt. Svolítið eins og að hjálpa nágrannanum að ýta bíl í gang sem þið vitið báðir/bæði/báðar að er bensínlaus [það er samt varla að ég þori að nota bíla sem dæmi].

Þá eru nú varla margir kostir eftir.

Og nú ætti að vera einfalt að velja eftir málefnum, frambjóðendum og/eða hvernig viðkomandi framboð hafa staðið sig.

Ég sé (allt of) marga tala um að skila auðu í komandi kosningum eða jafnvel að mæta ekki á kjörstað.

Allt vegna þess að þeir finna ekki flokk sem er þeim nákvæmlega að skapi.. sem er auðvitað rétt, það er til dæmis ekki nokkur flokkur sem fellur nákvæmlega að öllum skoðunum mínum á sveitarstjórnarmálum.

En að sleppa því að kjósa einhvern þeirra tiltölulega hófsömu, „ráðsettu“ og „gömlu“ og þeirra sem eiga til dæmis fulltrúa í borgarstjórn… þetta eykur hlutfall þeirra sem eiga ekkert erindi í stjórn, og gefur þeim möguleika á að komast að. Kannski er hættan ekki mikil núna, en þetta er þróun sem þarf að varast.

Núverandi forseti Bandaríkjanna var kjörinn með atkvæðum 26,7% þeirra sem áttu rétt á að kjósa.

Til dæmis í Frakklandi [Bretland var ekki gott dæmi hjá mér í fyrri útgáfu færslunnar] hafa öfgaflokkar náð þingstyrk langt umfram fylgi kjósenda, sú þróun virðist reyndar vera að snúast við, en nokkuð dýrkeyptur lærdómur.

Og já, ég gef mér að harðir stuðningsmenn öfgaskoðana mæti frekar á kjörstað en þeir sem eiga erfitt með að gera upp hug sinn milli til dæmis gömlu flokkanna.

Þannig að fyrir alla muni, kjósið eitthvað annað en öfgaflokka, það er þess virði að greiða atkvæði gegn þeim.

Ég er aðeins að reyna að átta mig á þessu væntanlega offramboði af framboðum fyrir borgarstjórnarkosningarnar í Reykjavík.

Einhver þeirra eru nokkuð augljós grín framboð, önnur eru sennilega hálfri ef ekki heilli öld of seint á ferð, einhver virðast hafa þann tilgang einan að vekja athygli á sérmálum og svo eru þessi sem engin leið er að átta sig á hvort eru grín eða ekki.

Þessi sem ég átta mig ekki á hvort eru grín eða ekki eru með stefnumál um atriði sem borgin hefur engin umráð yfir og ekkert um að segja, þannig er ekki klárt hvort þau eru að reyna að vera fyndin eða eru að rjúka í framboð án þess að hafa grun um hvað þau er að tala um.

Þannig að… sko… ég hef ekkert á móti grínframboðum, en eitt er alveg nóg – og það þarf helst að vera svolítið fyndið.

Ég hef heldur ekkert á móti framboði sem byggir á ástríðu fyrir stefnu í stjórnmálum, en kannski þurfa sum þeirra að gera upp við sig hverju framboðið skilar. Sérstakt framboð sem leggur áherslu á fá mál en á samleið að miklu leyti með öðrum og er ekki líklegt til að ná nægilegu fylgi til að koma að fulltrúa… þannig framboð vinnur kannski í rauninni gegn megninu af þeim hugsjónum / hugmyndum sem þau ætla sér að vinna fylgi.

Þannig að, án þess að ég vilji gera (mjög) lítið úr réttindum allra til að bjóða sig fram… þá eru nokkur atriði:

  1. ef þetta er grín framboð, er þetta eitthvað fyndið?
  2. ef þetta er alvöru framboð, hafið þið einhverja þekkingu á því sem þið eruð að tala um?
  3. ef þetta er „sylluframboð“, getur verið að þið gerið meira gagn annars staðar og vinnið hugsjónum ykkar frekar fylgi þannig?

Ég styð dótturina, Alexöndru Briem, (að sjálfsögðu) í prófkjöri Pírata fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Ekki bara vegna þess að hún er dóttir mín, heldur einfaldlega vegna þess að hún á fullt erindi í borgarstjórn.

Þetta er ekki flókið, hún er málefnaleg, sem þýðir að hún kynnir sér málefni áður en hún tekur afstöðu og hlustar á rök með og á móti.

Hún er dugleg, hefur unnið gríðarlega gott starf fyrir Pírata, störfin þar eru gott dæmi um að hún kemur hlutum í verk og klárar þau verkefni sem þar að vinna.

Heiðarleg og vill leggja sitt af mörkum til að skapa betra samfélag.

Sem sagt, allt sem við þurfum á að halda hjá þeim sem við viljum að vinni fyrir okkur.

Nú er það reyndar þannig að það er mikið úrval af góðu fólki í framboði í prófkjörinu og ég hvet alla til að kynna sér frambjóðendur og taka þátt.

Styð Skúla Helgason

Posted: febrúar 4, 2018 in Stjórnmál, Umræða
Efnisorð:,

Ef svo ólíklega skyldi vilja til að það fari eitthvað á milli mála þá styð ég Skúla Helgason í prófkjöri Samfylkingarinnar.

Smá bakgrunnur… ég finn mig hvergi á einhverjum pólitískum áttavitum, „vinstra“ fólk kallar mig „hægri“ sinnaðan og öfugt.

Að grunni til vil ég afskipti ríkisins í lágmarki og tel verkefni að öðru jöfnu betur komin í hendur einkaaðilum… það vantar auðvitað mikið á að umhverfið sé í lagi til að þetta virki nægilega vel en það er önnur umræða.

Hins vegar eru ákveðin atriði sem þarf að tryggja að séu í lagi, menntun, heilbrigðiskerfið skipta þar mestu máli. Ekki bara vegna þess að ég vil búa í þjóðfélagi sem leggur áherslu á menntun og heilsu – sem er alveg nægilega góð ástæða – heldur er einfaldlega mjög þjóðhagslega hagkvæmt að hafa þessi atriði í forgangi … svona fyrir þá sem þurfa að reikna alla hluti til enda á „hagfræðinótum“.

Hægri / vinstri skiptir mig engu… ég styð fólk sem leggur áherslu á það sem skiptir máli og kemur hlutunum í verk.

Þess vegna styð ég Skúla Helgason.