Posts Tagged ‘ESB’

Samt.. áfram

Posted: ágúst 30, 2026 in Stjórnmál, Umræða
Efnisorð:,

Ég neita því ekki að ég er mjög svekktur með niðurstöður gærdagsins.

Auðvitað sætti ég mig við að þetta sé niðurstaðan.

Í þetta skipti get ég samt ekki borið virðingu fyrir niðurstöðunni, einfaldlega vegna alls þess fjölda sem greindi frá atkvæði sínu með því að styðjast við rangfærslur – auðvitað ekki allir, en ótrúlega stór hluti ef marka má handahófskennt úrtak.

Ég held reyndar að þessar kosningar hafi verið mistök, vel meint, en samt mistök – það þarf ekki að benda á annað en að fjöldi fólks hélt að það væri að kjósa um eitthvað allt annað en kosningin snerist um.

En þetta er langtíma verkefni.

Til skamms tíma þarf að leggja af ríkisstyrki til fjölmiðla sem standast ekki lágmarks kröfur.

Þá þarf að skattleggja fyrirtækin sem telja sig eiga landið og miðin og mokuðu peningum í grímulausan áróður með rangfærslum, rökleysum, útúrsnúningum, afbökunum og hreinum lygum.

En til lengri tíma litið er þetta spurning um menntun.

Það þarf leggja áherslu á að kenna að lesa sér til gagns og vinna úr upplýsingum. Þessu er klárlega mjög ábótavant.

Og það þarf líka að kenna muninn á rökræðum og rifrildi og persónulegum árásum. Það kom oftar en einu sinni og oftar en tvisvar fyrir að einhver gerði grein fyrir atkvæði sínu og lét fylgja rök sem héldu ekki vatni. Ég man ekki til að í eitt einasta skipti hafi viðkomandi þakkað fyrir leiðréttingar, skoðað gögnin betur og jafnvel skipt um skoðun. Undantekningarlaust voru viðbrögðin eitthvað á þessa leið „ég má hafa mína skoðun, vertu ekki ráðast á mig“.

Kannski eigum við ekkert erindi á meðal siðaðra þjóða fyrr en þetta er komið í betra lag?

Að kljúfa þjóð

Posted: ágúst 23, 2026 in Umræða
Efnisorð:,

Ég hef nákvæmlega ekki nokkrar áhyggjur af því að þjóðin klofni – hvorki lítillega, hvað þá í herðar niður – við það eitt að ræða kosti og galla aðildar að ESB þegar samningur liggur fyrir. Ég geri frekar fyrir að samþykkja, ekki hvað sem er, en hef nokkuð góða trúa á að við náum ásættanlegum samningi. En ég er fullkomlega sáttur við að þjóðin hafni ef meirihluti tekur afstöðu gegn því eftir málefnalegar umræður.

Það sem gæti klofið þjóðina – varla samt í „herðar niður“ – er ef örfáar hræður djöflast linnulaust í þjóðinni með hömlulausum áróðri, rangfærslum, ýkjum, útúrsnúningum og hreinum lygum. Og að stór hluti þjóðarinnar kokgleypi áróðurinn gagnrýnis- og hugsunarlaus.

Brexit var erfitt fyrir Breta, kannski ekki síst vegna þess að fámennur hópur keyrði þetta í gegn með sams konar aðferðafræði og NEIjarar gera hér á Íslandi fyrir – ekki einu sinni gegn aðild – heldur gegn því einu að fá að sjá hvers konar aðild verður í boði.

Ég hef engar forsendur til að fullyrða að þessi fámenni hópur sé að mestu fólk sem þykist eiga landið og miðin og þykist mega gera hvað sem þeim sýnist. Í öllu falli þá er einn fjölmiðill mjög samstíga í gegndarlausum áróðrinum og ég man ekki til að sá fjölmiðill hafi gert mikið til að skaprauna eigendum sínum.

Og á hinn bóginn dettur mér enginn önnur skýring í hug.

Og það væri skelfilegt er stór hluti þjóðarinnar lætur tuddast í sér til að taka ákvörðun út frá fölskum forsendum.

Er alltaf öðru hverju að sjá athugasemdir við atkvæðagreiðslu um ESB viðræður, ekki athugasemdir við aðild, heldur það að yfirleitt ræða málið.

Nú er ég yfirhöfuð bara ekki á því að það sé neitt að því að ræða málið og skoða frekar.

En þeir sem virðast vera að pissa á sig af hræðslu við það eitt að málið sé rætt virðast falla í nokkra sérstaka flokka, gjarnan fleiri en einn:

  • eru stuðningsmenn Talibana stjórnarinnar vestanhafs
  • hafa ítrekað talað gegn mannréttindum
  • hafa sérstaklega beitt sér gegn réttindum LGTB+
  • tala eins og þeim sé umhugað um efnahag Íslands en geyma stórar upphæðir í skattaskjólum
  • telja að við getum sko gert miklu betur en þetta Evrópusamband, hafa samt setið sjálf(ir) við stjórnvölinn að einhverju eða öllu leyti síðustu áratugi án þess að ráða við verkefnið
  • eiga nokkuð langa sögu af fráleitum rangfærslum
  • virðast í afneitum gagnvart vísindum hvort sem það snýr að loftslagsmálum eða bólusetningum
  • eru oftar en ekki ginnkeyptir fyrir að hvaða glórulausri samsæriskenningu sem finnst undir (og yfir) sólinni
  • gjarnan rökþrota og svara með aulabröndurum og útúrsnúningum þegar ekki er annað upp á tengingnum
  • virðast ekki geta lesað sér til gagns um einfaldar bókanir

Nú er kannski ekki rétt að afgreiða málflutning út frá hver ber hann á borð… en þetta er eiginlega ekki einleikið.

Fullveldi og ákvarðanir

Posted: nóvember 28, 2024 in Samfélag, Stjórnmál
Efnisorð:, ,

Það er verið að staglast á því í kosningaáróðrinum að við afsölum okkur fullveldi með því að ganga í ESB.

Þetta stenst enga skoðun, þjóð sem ekki er fullvalda hefði til að mynda ekki getað ákveðið að ganga úr sambandinu.

Þetta er svona grundvallar misskilningur og/eða ómerkilegur útúrsnúningur á hugtakinu “fullveldi”.

Ekki síst í ljósi þess að við erum þegar skuldbundin miklu af því sem ákveðið er hjá ESB í gegnum EES samninginn.

Og svo fylgir gjarnan að gengið er út frá að allar ákvarðanir Evrópusambandsins séu sjálfkrafa skelfilega vondar.

Ég er þvert á móti viss um að megnið af ákvörðunum sem teknar eru í Brussel (og víðar) séu að öllu jöfnu talsvert miklu betri en ákvarðanir sem mishæfir valdamenn hér heima hafa tekið.

ESB umræðan á sama plain og kukl

Posted: mars 19, 2015 in Umræða
Efnisorð:

Félagi minn sagði einu inni að honum hafi fundist hann vera að verða veikur og hafi gripið til þess ráðs að setja matarlím í eyrun.. og viti menn, hann varð bara ekkert veikur. Fyrir honum var þetta sönnun þess að það að setja matarlím í eyrun kæmi í veg fyrir flensu. Annars sagðist hafa gleymt að setja sítrónu í rassinn eitt kvöldið og bara orðið svona fárveikur daginn eftir. Auðvitað staðfesti þetta fyrir honum að sítrónur væru nauðsynlegar til að koma í veg fyrir veikindi.

Auðvitað er þetta tómt rugl og sannar nákvæmlega ekki neitt – og afsannar ekki heldur.

Mér er oft hugsað til þeirra þegar ég er að lesa rökin með og á móti aðild að ESB.

Sumir nefna Grikki sem endanlega sönnun þess að allt geti farið til fjandans hjá aðilidarríkjum ESB.

Aðrir nefna td. Eistland til sönnunar um hversu mikils virði það sé að vera aðili að ESB.

Í hvorugu tilfellinu vitum við hvað hefði gerst að öðrum kosti. Það er ekkert sem segir okkur að Grikkir væru betur settir utan ESB, jafnvel eru mjög sterkar vísbendingar um að þeir væru enn verr settir.

Það er heldur ekkert sem segir okkur að Eistar séu betur settir innan ESB en utan, það er alveg eins líklegt að þarna sé duglegt fólk sem hefur náð tökum á efnahagnum og hefði gert hvort sem er.

Þá hjálpar heldur ekkert að segja að krónan hafi kostað okkur svo og svo mikið í hruninu eða bjargað svo og svo miklu eftir hrun. Við vitum einfaldlega ekkert um það hvernig hefði farið að öðrum kosti.

Það eina sem skiptir máli er hvort okkur farnast betur innan eða utan ESB í framtíðinni. Og það má heldur betur deila um hvernig má skilgreina að „farnast betur“.

Aðalatriðið er að þetta verður alltaf mat, það þarf að vega og meta kosti og galla og taka afstöðu út frá því.

Og sama hvor leiðin er farin, við fáum aldrei svarið við hvað hefði gerst ef hin leiðin hefði verið farin. Svona óbærilegur léttleiki…

Vísvitandi ósannindi?

Posted: mars 17, 2015 in Umræða
Efnisorð:

Ég heyrði viðtal við forsætisráðherra í sjónvarpsfréttum þar sem hann hélt því ítrekað fram að aðgerðir ríkisstjórnarinnar til að reyna að ljúka aðildarviðræðum við ESB væru tilraun til að ljúka málinu „í góðu“.

Nú stóð til að þingið ræddi málið í fyrra og það kallaði á hörð mótmæli að verið væri að ræða að draga umsókn Íslands til baka. Sérstaklega fór illa í fólk að fullyrðingar beggja stjórnarflokkanna um þjóðaratkvæðagreiðslu væru allt í einu gleymdar og grafnar – marklaus kosningaloforð.

Þannig veit forsætisráðherra fullvel að það að draga umsókninga án þjóðaratkvæðagreiðslu – og þar fyrir utan án nokkurrar umræðu – gat aldrei orðið til þess að ljúka málinu „í góðu“.

Ég velti fyrir mér hvers vegna hann er að fullyrða svona.

Honum var full ljóst að þetta myndi kalla á hörð viðbrögð. Nú er ég gjarnan ósammála forsætisráðherra og finnst sérstaklega hvimleiður ávani hans að snúa umræðum á hvolf. En það hvarflar ekki að mér að hann sé eitthvað sérstaklega tregur eða hafi greind á við [fyllist að eigin vali].

Ekki var hann mögulega að vísa til að þetta „í góðu“ ætti við ESB, þar er engin ástæða til að ætla að það kostaði illindi frá ESB þó þingið fengið að ræða málið eða að staðið yrði við fyrirheit um þjóðaratkvæðagreiðslu.

Þá sé ég ekki betur en að það sé bara ein möguleg skýring eftir. Hann sagði vísvitandi ósatt.

Eða hvað?

Að reka ráðherra

Posted: mars 15, 2015 in Uncategorized
Efnisorð:,

Gefum okkur að við séum að reka stofnun/fyrirtæki og/eða sjáum um að ráða fólk til starfa.

Við viljum væntanlega standa okkur vel og ráða besta fólkið sem völ er á.. við könnum væntanlega fyrri störf, jafnvel menntun og ræðum við þær/þá sem koma til greina um hvernig þær/þeir vilji sinna starfinu.

Gefum okkur að tilvonandi starfsmaður sem okkur líst vel á gefi okkur ákveðin fyrirheit um hvernig hann/hún ætli að sinna starfinu, hvaða stefnu hún/hann ætli að taka og hvaða verkefnum hann/hún ætli að sinna.

Gefum okkur svo að viðkomandi sér ráðin(n) og vinni svo þvert gegn gefnum fyrirheitum.

Ég ímynda mér að við segjum viðkomandi upp störfum og leitum að öðrum.

Ég velti þessu fyrir mér í framhaldi af framgöngu ráðherra í samskiptum við ESB:

Nú má vera – og er líkast til rétt – að aðgerð ráðherra er vita marklaus og ber kannski annað hvort frekar vott um ekkert sérstaka greind – nú, eða þá sjúklega þörf til að vekja á sér athygli.

Það breytir því ekki að hann er ráðinn til að gegna ákveðnu starfi. Hann gaf vinnuveitendum ákveðin fyrirheit áður en hann var ráðinn til starfsins. Og nú hefur hann að minnsta kosti gert sitt besta til að ganga þvert gegn þeim sömu fyrirheitum. Ég er nokkuð viss um að almennum starfsmanni í flestum stofnunum/fyrirtækjum biði einfaldlega uppsagnarbréf.

Af hverju ætti starf ráðherra að vera eitthvað öðru vísi? Eru einhver rök fyrir því að það sé sérstaklega verndað?

Björn fattar ekki…

Posted: mars 24, 2014 in Uncategorized
Efnisorð:,

Björn Bjarnason spyr í pistli á laugardaginn á bjorn.is hvort einhver hafi spurt þá sem mæta á samstöðufundina á Austurvelli hvers vegna þeir mæti og í hvaða tilgangi þeir komi á fundinn.

Það er eiginlega með ólíkindum að einföld krafa fundarmanna hafi farið fyrir ofan garð og neðan hjá Birni.

Eitt eiga þeir sem mæta nefnilega sameiginlegt. Þeir vilja að fólk vill fá að kjósa. Eins og lofað var fyrir kosningar.

Það vill fá að taka sjálft afstöðu, meðal annars til þeirra atriða sem Björn nefnir í pistli sínum.

Og nefnilega margra annarra sem Björn nefnir ekki.

Því ef það er svona deginum ljósara að við eigum að slíta aðildarviðræðum, hvers vegna var þá verið að lofa þjóðaratkvæðagreiðslu fyrir kosningar?

Þetta er nú ekki flókið.

PS. Nei, ég er ekki „á móti“ Birni og mér líkar engan veginn illa við hann. Hann gerði margt gott sem ráðherra, ég bara skil ekki þennan pistil.

Það eru rök með og á móti aðild að ESB… hversu sterk þau vega á endanum ræðst auðvitað af því hvað kemur út úr aðildarviðræðunum, að því gefnu að það gefist nú ráðrúm til að klára þær.

Ég játa að fyrir nokkrum árum hafði ég talsverðar efasemdir um aðild að ESB, amk. efnahagslegar, en hef alltaf séð sterka Evrópu sem mikilvægt mótspil gegn öðrum stórveldum – og okkar lítilvæga lóð ætti ágætlega heima þarna.

En ég hef fylgst nokkuð með umræðunni um ESB aðildina og satt að segja þá eru fylgjendur aðilar að vinna þá umræðu – og það talsvert afgerandi. Þeir hafa verið málefnalegri, hafa svarað fullyrðingum andstæðinganna málefnalegar og bent á atriði sem skipta máli og standast skoðun.

Nei, nei, þetta er ekkert svart og hvítt, auðvitað eru til málefnalegir andstæðingar ESB og auðvitað er hægt að finna dæmi um ómálefnalegan stuðning. En á heildina litið hef ég hallast meira og meira að því að við eigum heima í ESB.. ég tek einfaldlega mark á rökum þeirra sem eru fylgjandi, þeir hafa staðið sig betur.

Eitt það sem mér finnst hjákátlegast við fullyrðingar andstæðinga ESB er þegar þeir spila á einhverja tilfinningasemi og tala um fullveldisafsal.

Þetta er auðvitað tóm tjara. Aðild að ESB felur ekki í sér fullveldisafsal á meðan við höfum fullt vald yfir þeirri ákvörðun að segja okkur úr sambandinu ef og þegar okkur sýnist. Þetta er svona einfalt.

Það að samþykkja samninga og gangast undir að hlýta ákveðnum reglum sambandsins felur ekki í sér fullveldisafsal frekar en aðrir alþjóða samningingar. Ekki frekar en aðild okkar að Sameinuðu Þjóðunum, Mannréttindadómstólnum, Barnasáttmála Sameinuðu Þjóðanna svo eitthvað sé nefnt. Og ekki frekar en aðila að EES.. sem mér sýnist að margir andstæðingar ESB hafi verið hlynntir, en tali nú um fullveldisafsal í öðru hverju orði þegar ESB er annars vegar.

Og við værum ekki að afsala okkur fullveldi frekar en Bretar, Danir, Þjóðverjar, Hollendingar eða aðrar þjóðir ESB. Eða ætlar einhver að halda því fram að þetta séu ekki fullvalda ríki? Ef svo er, þá er skýringin á hugtakinu „fullveldi“ að minnsta kosti fullkomlega marklaust.

Nei, kæru ESB andstæðingar… gerið mér greiða og hættið að spila á þessa tilfinningasemi. Þetta er beinlínis hallærislegt.

Komið frekar með alvöru rök og málefnalega umræðu. Þá skal ég hlusta.

Það er vanmetinn kostur að geta skipt um skoðun þegar nýjar upplýsingar eða betri rök koma fram. Þetta er sérstaklega mikill kostur þegar stjórnendur og stjórnmálamenn eru annars vegar. Það er einfaldlega ekkert að því að geta skipt um skoðun þegar nýjar upplýsingar eða betri rök koma fram.

Það er svo aftur á móti jafn mikill ókostur að vera að skipta um skoðun þegar ekkert hefur breyst.

Það er ekki svo langt síðan núverandi forystumenn stjórnarflokkanna voru hlynntir Evrópuaðild, Evru og / eða þjóðaratkvæðagreiðslu um málið.

Nú eru þeir allir á móti, en það er engin leið að skilja hvers vegna. Það hefur ekkert breyst. Það hafa engar upplýsingar komið fram sem breyta nokkru. Og það hafa engin rök verið færð sem réttlæta breytta skoðun.

Samt eru þeir allir (flestir) búnir að skipta um skoðun.

Kannski er bara einfaldast að doka aðeins við. Kannski verða þeir allir búnir að skipta um skoðun aftur – svona kannski eftir ár eða svo.