Archive for the ‘Spjall’ Category

Heimtið skaðabætur

Posted: mars 5, 2015 in Spjall, Umræða
Efnisorð:,

En það hefur verið allt of mikill sofandaháttur gagnvart sölumennsku á hvers kyns kukli – enn eru allt of margir sem vilja hafa „opinn huga“ – eða halda að eitthvað af þessu „gæti nú virkað“. Vonandi verður umfjöllun síðustu daga til að fólk taki þessari sölumennsku með gagnrýnum huga.

Ég velti samt fyrir mér…

Sá sem selur gallaða vöru er ábyrgur fyrir því sem hann er að selja.. kaupandi á skilyrðislaust rétt á skaðabótum. Sama gildir til dæms í fasteignaviðskiptum, sá sem selur fasteign með leyndum göllum – jafnvel í góðri trú – getur átt von á kröfu um bætur. Bílar eru skoðaðir fyrir sölu og sama gildir oft um fasteignir.

Nú þekki ég ekki alla lagakróka, sumir sölumenn heilsuvörunnar virðast taka stundum fram að þeir lofi ekki lækningu. En þeir virðast flestir gefa villandi upplýsingar.. í þeim tilgangi einum að pranga einhverju rusli inn á fólk sem ekki hefur næga þekkingu eða er einfaldlega nægilega örvæntingarfull til að reyna hvað sem er:

  • reynslusögur sem ekki eru staðfestar og sanna hvort eð er ekki neitt
  • fullyrðingar um eðli- og eða efnafræði sem stangast jafnvel á við náttúrulögmál
  • fullyrðingar um samsæri gegn stórsnjöllum uppfinningamönnum sem geta læknað hvað sem er

Þetta er svo auðvitað sérstaklega lúalegt þegar verið er að spila á neyð og örvæntingu langveikra og jafnvel dauðvona einstaklinga og hafa þannig af þeim fé og tíma, koma í veg fyrir mögulega lækningu og/eða takmarka lífsgæði enn frekar.

Þannig vil ég skora á þá (eða ættingja þeirra) sem hafa orðið fyrir barðinu á óprúttnum sölumönnum að einfaldlega í mál við þá sem seldu þeim draslið. Heimtið skaðabætur, farið í mál, sækið rétt ykkar.

Ef lögin eru ekki nægilega skýr til að hægt sé að dæma skaðabætur, þá þarf að drífa í að breyta lögunum.

Getur guðfræði verið fræðigrein?

Posted: janúar 4, 2015 in Spjall

Ég velti stundum fyrir mér fyrirbærinu „guðfræði“.

Ég geri ekki lítið úr áhrifum trúarbragðanna á sögu heimsins. En þau fræði tilheyra væntanlega fræðigrein sem kallast „saga“.

Og auðvitað eru ýmsar bókmenntir og rit tengd trú og trúarbrögðum. En þau kalla ekki á sérstaka fræðigrein, „bókmenntir“ ættu að ná auðveldlega yfir þetta.

Aðrir hlutar sem gjarnan eru talin með tilheyra svo frekar „heimspeki“ („siðfræði“) og þurfa þess vegna ekki eigin grein.

Hvað er þá eftir? Einhverjar vangaveltur um yfirnáttúrulegar verur sem gætu hafa skapað heiminn, skipta sér af smáatriðum í daglegu lífi fólks og svara bænum (eða ekki), senda okkur manneskjur sem brjóta öll náttúrulögmál og taka við okkur (eða hafna) eftir dauðann.

Ekkert af þessu stenst lágmarkskröfur um rannsóknir eða fræðilega vinnu. Mögulega gæti jú til þess að gera stutt skoðun leitt til þeirrar niðurstöðu að enginn fótur sé fyrir þessum vangaveltum manna um yfirnáttúrulegar verur. Sem aftur leiðir sjálfkrafa til þess að engin ástæða er til að halda úti sérstakri fræðigrein vegna þessa…

Okurverð á litlum bjór

Posted: ágúst 3, 2014 in Spjall, Umræða
Efnisorð:,

Ég get ekki almennilega skilið verðlagninguna á bjór á börunum hér á landi. Jú, áfengi er almennt óhóflega dýrt hér á landi. Og ég skal viðurkenna að ég hef ekki reynt að reka bar.

Það má vissulega finna bari í stórborgum sem erum með verðið á bjór slagar upp í verðið hér. En almennt er bjór hér tvöfalt (og jafnvel ríflega það) dýrari á bar en erlendis. Áfengisskatturinn skýrir þetta auðvitað að hluta.. en bara að hluta.

En það sem viriklega gengur fram af mér er verðlagningin á litlum bjórum. Bæði er að oft finnst mér fínt að fá bara lítinn bjór og láta þar við sitja. Hitt er að mér finnst í öðrum tilfellum gaman að smakka mismunandi bjóra.

Erlendis er verðið á litlum bjór nokkurn veginn helmingur af verðinu á stórum, jú kannski eitthvað örlítið hærra.

Í gær fór ég á nokkuð skemmtilegan bar þar sem úrvalið var mikið, sérstaklega af krana. Það spillti óneitanlega fyrir að stór bjór kostar þar 1.500 krónur. En gott og vel, mér fannst úrvalið spennandi og ákvað kannski allt í lagi að styrkja staði sem nenna að hafa fyrir því að bjóða upp á fjölbreytt og skemmtilegt úrval. Úrvalið var reyndar það mikið að ég var í vandræðum með að velja og ákvað fá mér tvo litla. Hvað kostaði lítill? Jú, 1.250…

Ég reyndi að skammast út í barþjóninn – þó ég efist nú um að ákveði þetta.Hann svaraði að skýringin væri sú að áfengisskatturinn hér heima væri svo hár. Ég benti honum á að áfengisskatturinn af litlum bjór væri nákvæmlega jafn hár á hvern millilítra í litlum og stórum bjór.

En ég efast nú einhvern veginn samt um að búið verði að lækka verðið á litlum bjór þegar ég kem næst. Ef ég kem aftur.

2014

Posted: janúar 1, 2014 in Spjall
Efnisorð:

Ég hef ekki grun um hvað gerist árið 2014 og hef í sjálfu sér enga þörf fyrir að reyna að spá fyrir um það.

Ég strengi aldrei áramótaheit.. ég einfaldlega reyni að skoða reglulega hvað má gera betur og hvað má betur fara, án tillits til dagatalsins.

Ég þykist þó vita að við förum í skíðaferð til Austurríkis um miðjan janúar til að fagna fimmtugsafmæli Bryndísar með henni. Ekki svo að skilja að ég hafi stigið á skíði í meira en fjörutíu ár, en ég ætla að minnsta kosti að prófa.. og ef ég fell ekki fyrir þessu þá er ég sannfærður um að mér kemur ekki til með að leiðast.

Ég vona líka að við náum að halda í þá venju að kíkja fljótlega í helgarferð með Höskuldi og Sirrý.

Og Sambindið ætti að ná sinni, nú árlegu, helgarferð.

Þá stefnir fótboltahópurinn á að kíkja á leik með vorinu, en góð áform á þeim nótum hafa ekki alltaf gengið eftir. Að minnsta kosti ættum við að hittast á hverju mánudagskvöldi yfir vetrartímann og halda tvær uppskeruhátíðir að venju. Ég er meira að segja strax farinn að hlakka til þeirrar næstu sem verður núna um helgina.

Þá er alltaf einhvert tal um að fara í siglingu, mjög skemmtilegt að fara í þannig frí, bæði ódýrt og mikið sem fæst fyrir peninginn. Nú eða kannski er kominn tími til að kíkja aftur til Benalmadena.. þetta ræðst auðvitað allt af því hvernig fjárhagurinn verður.

Ég er svo nokkuð viss um að Einifells ferðirnar verða nokkrar og stórskemmtilegar. Og GoutonsVoir hópurinn hittist oft og eldar og borðar og drekkur. Vonandi hittist hinn ónefndi matarklúbburinn okkar oftar á nýju ári en því síðasta. Við eigum svo áskriftarmiða í leikhús og fyrsta sýningin er strax næsta sunnudag.

Fiskidagurinn er svo alltaf á dagskrá, með einhverjum fyrirvörum þó…

Við Fræbbblar höfum verið að vinna að nýrri plötu í tvö ár.. nokkur lög hafa komið út en ekki beinlínis fengið góðar viðtökur. En vonandi náum við að klára plötuna og koma út ekki seinna en í vor. Og ég vona líka að okkur takist að halda Punk 2014 hátíðina í Kópavoginum.

Þá geri ég ráð fyrir að halda áfram að mæta reglulega í Karate, vonandi næ ég að mæta enn betur en í fyrra – þetta er skemmtileg hreyfing, jafnvel þó ég sé enn ótrúlega stirður.. á móti kemur að þetta mjakast hægt og bítandi.

Svo er alltaf á dagskrá að mæta á leiki hjá Breiðabliki – og ekki væri verra að liðinu takist að ná Íslandsmeistaratitilinum í ár. Að öðru fótboltaleyti væri gaman að sjá Arsenal vinna titil og Derby County ná að vinna sæti í úrvalsdeildinni.

Þá er ekki síður spennandi tímar tengdir vinnunni…

 

2013

Posted: desember 31, 2013 in Spjall

Er ekki við hæfi að „gera árið upp“ svona þegar það er rétt að hverfa? Kannski ekki, en samt…

Fyrsta hugsun er að þetta hefur verið nokkuð gott ár, að minnsta kosti fyrir okkur hér í fjölskyldunni. Við Iðunn erum enn með góða vinnu (vinnur?), Andrés hefur unnið allt árið, Guðjón nýlega kominn með vinnu og Viktor sinnir nokkrum störfum – og er á leiðinni í framhaldsnám. Guðjón flutti aftur heim í Kaldasel en Viktor flutti út í haust.

Stóra afmæli ársins var hjá okkur Iðunni, við áttum þrjátíu ára brúðkaupsafmæli 6. maí.

En ætli árið verði ekki fyrst og fremst minnistætt fyrir góða tíma með góðu fólki.

Einifellsferðirnar hafa verið nokkrar í frábærum hóp og GoutonsVoir matarklúbburinn hefur hist oft á árinu og átt ógleymanlegar stundir.

Sambindið hittist reglulega, helgarferð í upphafi ársins kannski það sem ber hæst.

Annar ónefndur matarklúbbur hittist reyndar sjaldnar en er ekki síður skemmtilegur.

Fótboltahópurinn „Postularnir“ hittist reglulega yfir vetrartíminn í fótbolta og „uppskeruhátíðir“ hópsins tvisvar á ári eru með skemmtilegustu helgum ársins. Þá hittist hópurinn nokkrum sinnum að spila póker, gjarnan með öðrum gestum.

Og ekki ætla ég að gleyma fjölmörgum fjölskylduhittingum, bæði reglulegum og óreglulegum.

Við Fræbbblar reynum að æfa vikulega, þó það takist reyndar ekki alltaf. Við spiluðum átta sinnum á árinu og gáfum út tvö lög. Í nóvember voru liðin þrjátíu fimm ár frá því að við spiluðum fyrst. Þar fyrir utan hittumst nokkrum sinnum utan æfinga… að elda, éta og drekka.

Við Iðunn mættum nokkrum sinnum í viku í Karate hjá Breiðablik, hefðum kannski mátt ná betri mætingu, en þetta mjakast.

Svo eru alltaf skemmtilegir fastir og lausir viðburðir, sumargrill, frænkuhittingur, jólamót í skák, áramót í bridge, skötuveisla, laufabrauðsgerð, hugþraut („mænd-geims“).

En skemmtileg ferðalög, aðallega út fyrir landssteina, voru óvenju mörg og einstaklega vel heppnuð.

Í upphafi ársins fórum við (næstum því) árlega helgarferð til London með Höskuldi og Sirrý þar sem við kíktum á Arsenal-Stoke og hittum á frábæra veitingastaði, sérstaklega með Katý og Óla.

Næsta ferð var til Amsterdam á úrslitaleikinn í Evrópudeildinni, Benfica-Chelsea. Við fengum fjóra miða og við mættum þrír, ég, Alli og Maggi. Dísa (kona Magga) kom og var með okkur um helgina, en fáránlegt verð á flugi, sló út að Iðunn kæmist líka. Stemmingin í borginni var frábær og eiginlega alltaf gaman að koma þarna.

Við fórum svo í ógleymanlega siglingu í júní frá og til Barcelona með viðkomu í Túnis, Ítalíu, Frakklandi og Monaco. Alli, Magnús & Sylvía voru með, en hugmyndina áttu þau Anna-Lind og Skúli sem voru að ferðast með synina fjóra. Fyrir fáránlega tilviljun hafði Guðjón kynnst undarlegri en moldríkri norskri stúlku sem hafði boðið honum, einmitt, til Barcelona og hélt honum uppi þar. En eitthvað gekk erfiðlega að fá uppfyllt loforð um að hann kæmist heim þegar hann vildi, enda stúlkan hálf bjargarlaus án hans. En það nýttist honum á endanum að við vorum á leiðinni heim.

Iðunn fór svo á ráðstefnu til Marrakech í Marokkó og getur ekki beðið eftir að komast þangað aftur, helst í úlfaldaferð.

Ég fór svo á ráðstefnu til Boston í október með Jóni Eyfjörð. Iðunn og Jóhanna (kona Jóns) ákváðu að koma með og vera með okkur í nokkra daga áður en ráðstefnan byrjaði. Ráðstefnan var fín, en dagarnir áður voru alveg sérstaklega vel heppnaðir, Jón var búinn að kortleggja veitingahús borgarinnar og finna veitingastaði sem toppuðu hver annan.

Ferðirnar innanlands voru færri, aðallega Einifellsferðir og jú, góð ferð í bústað með Brynju og Gauta. Ferð með systkinum, Öggu og Kidda og Magga mági á Fiskidaginn á Dalvík var eins vel heppnuð og fyrri árin..

Að öðru… þá voru stærstu vonbrigði ársins uppgjöf í stjórnarskrármálinu. Úrslit alþingiskosningarnanna voru talsverð vonbrigði en sem betur fer voru nú grófustu kosningaloforðin svikin, eða eru réttara að kalla þetta „kosningahótanir“?

Það var gaman að fylgjast með karlaliði Breiðbliks í fótbolta framan af sumri, sérstaklega var frábær árangur í Evrópudeildinni skemmtilegur… en sumarið varð þó frekar endasleppt. Landsliðið í fótbolta átti svo sitt besta ár og var grátlega nálægt sögulegum árangri. Á Englandi er mitt lið til meira en fjörutíu ára á mikilli siglingu í næst eftstu deild og Arsenal á toppnum í úrvalsdeildinni um áramótin.

Svo kom upp undarlegt tilfelli þar sem ég sá um mína fyrstu hjónavígslu sem athafnastjóri Siðmenntar.

Þá var undarlegt að horfa á kosningasjónvarp heima eftir að hafa unnið við útsendingar fr á 1986, að 1995 slepptu. Báðar stöðvarnar ákváðu að sjá sjálfar um sín mál, sem var svo sem í góðu lagi og auðvitað kominn tími á að hætta þessu… en ég hefði óneitanlega þegið að öðru vísi hefði verið staðið að þessu.

Þá verður ekki sleppt að hugsa til þeirra sem létust á árinu. Ingólfur Júlíusson, gítarleikari, ljósmyndari og eðaldrengur lést fyrri hluta ársins eftir stutta baráttu við illvígan sjúkdóm. Konni, Bliki (ég held að þetta sé besta tengingin), lést einnig á árinu – einn af þessum öðlingum sem ég kynntist þegar ég starfaði fyrir Breiðablik. Þá missti nokkrir vinir fjölskyldumeðlimi… kannski er þetta óhjákvæmilegur fylgifiskur þess að vera kominn á miðjan sextugsaldur, jarðarförunum fjölgar á hverju ári.

En fyrir áhugasama eru nánari fréttir hér frá seinni hluta ársins og hér fyrir fyrri hluta ársins.

Ég verð að játa að mér finnst valið á ljótasta orðinu miklu skemmtilegra en valið á því fallegasta, sbr. Facebook síðuna.

Orðið „hrogn“ fékk ekki náð fyrir augum dómnefndar og/eða annarra gesta.

En þetta er klárlega ljótasta orð íslenskrar tungu.

Hvað köllum við það þegar við heyrum ljótt og óskiljanlegt tal, oftast annað tungumál? Jú, „hrognamál“. Hvers vegna? Ekki vegna þess að okkur detti í hug að viðkomandi sé að tala um hrogn fiska. Nei, vegna þess að þetta hljómar álíka illa og ljótast orð íslenskrar tungu, „hrogn“!

Ég sé að ég kem við sögu í grein sem Guðni Elísson prófessor við HÍ skrifar. Ég fæ ekki betur séð en að þetta sé skrifað sem fræðigrein við HÍ. Gott ef hún birtist ekki líka í tímariti.

Greinin er skrifuð í framhaldi af hreint út sagt ótrúlegu máli þar sem félagsskapurinn Vantrú (þar sem ég er meðlimur) sendi Siðanefnd HÍ erindi vegna kennsluefnis. Málið er allt með ólíkindum en ég taldi þessu nú reyndar lokið því HÍ reyndist getulaus til að fjalla um málið og því var að lokum hent út af borðinu án umfjöllunar. Reyndar er Egill Helgason skotspónn greinarinnar að miklu leyti vegna einnar, til þess að gera saklausrar, færslu um málið.

Ég geri ráð fyrir að Vantrú birti ítarlega svargrein en get ekki stillt mig um að nefna nokkur atriði. Ég er reyndar á því – eftir ágætt spjall við viðkomandi kennara – að það sé ekki svo mikið við hann sjálfan að sakast heldur sé það fyrst og fremst guðfræðideild HÍ sem beri ábyrgðina.

Áður en lengra er haldið verð ég að fá að nefna hversu skondinn titill greinarinnar er. „Í heimi getgátunnar“. Í heimi getgátunnar, já. Einmitt. Það er nefnilega svo skemmtileg kaldhæðni að auðvitað byggja trúarbrögðin alfarið á getgátum. Guðfræðideildin er eina deild Háskólans sem á tilvist sína alfarið undir getgátum. Fyndið. Eða grátbroslegt, réttara sagt.

Grein Guðna er nokkur langhundur, rökvillurnar ansi margar, fullyrðingar margar hverjar vafasamar og út í loftið. Þá bætir það ekki skrifin að fljótt á litið virðist meira lagt upp úr magni en gæðum.

Mér finnast skýringar Guðna sem sagt ekki mikils virði, þær virka á mig sem eftir-á-tilbúningur og yfirklór til að fegra vondan málstað – rökin bæði veik og langsótt.

Guðni gerir okkur meðlimum Vantrúar upp skoðanir og segir okkur til dæmis líta á nemendur sem viljalausar strengjabrúður og fylgir eftir með dramatískri lýsingu. Hann færir reyndar engin rök fyrir þessari fullyrðingu né öðrum á svipuðum nótum og bendir ekki á neitt þessu til stuðnings. Þetta eru órökstuddar getgátur Guðna og ég get staðfest að þær eru út i bláinn. Er eðlilegt í fræðigrein að vera að „fabúlera“ svona? Guðni gagnrýnir félagsmenn svo fyrir þessar skoðanir sem hann er búinn að gera þeim upp. En það sem verra er, jafnvel þó hann hefði rétt fyrir sér þá kemur það málinu nákvæmlega ekkert við, kennsluefnið breytist ekkert við það.

Guðni leggur áherslu á bréf sem nemendur fengu sent eftir umfjöllunina þar sem kennarinn bendir nemendum á að skoða málið sjálfir. Og nei, ég er ekki að grínast og þetta er ekki misskilningur hjá mér.. bréfið var sent eftir á! Mér þykir ekki ólíklegt (án þess að vita) að þetta hafi verið sent í kjölfar ábendinga um hlutdræga umfjöllun og virkar að minnsta kosti á mig eins og frekar dapurt yfirklór eftir á… Enda breytir þetta engu, það að benda nemendum á að kynna sér málið sjálfir fríar kennara að mínu viti ekki frá því að stunda vönduð vinnubrögð og gæta hlutleysis.

Þá vísar Guðni í að við horfum fram hjá jákvæðum vitnisburði nemenda. Aftur er engin leið að átta sig á um hvað Guðni er að tala því hann nefnir ekki einu orði hvaðan hann hefur þetta, fullyrðingin virðist gripin úr lausu lofti, hugsanlega hrein og klár óskhyggja – eða einfaldlega „getgátur“. Er þetta í lagi í fræðigrein að koma með svona órökstuddar fullyrðingar? Ég velti fyrir mér hvort einhver könnun gerð áður en Vantrú sendi sitt erindi? Guðni segir jú að við horfum fram hjá þessu þegar við sendum inn kæruna. Þá hljóta upplýsingar að hafa legið fyrir áður. Eða áttum við, áður en við sendum erindið, að taka tillit til upplýsinga sem komu fram eftir að við sendum það inn? Jafnvel þó rétt væri er þetta nú ekki mikils virði, því þarna er jú að miklu leyti fólk sem ætlar sér að lifa á getgátum guðfræðinnar. Hann vísar reyndar í að hluti þeirra séu trúlausir, aftur hef ég ekki grun um hvaðan hann hefur þessar upplýsingar eða hvaða máli þetta ætti að skipta. En þar fyrir utan, teljast það virkilega að vera góðir og gildir kennsluhættir að birta nemendum mjög neikvæða og hlutdræga mynd af einhverju og ætlast til að þeir fari sjálfir og komist að því að um kolranga mynd er að ræða? Hversu margir nemendur ætli hafi haft frumkvæði og tíma til eigin rannsókna? Þeir sem ekki gerðu það hafa jú engar forsendur til að segja annað en að þetta hafi verið „allt-í-lagi“, þeir hafa jú engar aðrar upplýsingar en þær sem komu fram. Það má nefnilega ekki gleyma því að athygli var vakin á þessu af nemendum sem fannst umfjöllunin engan veginn í lagi, bæði á glærum og í tímum.

Sama gildir um greinargerðir akademískar sérfræðinga. Guðni nefnir ekkert um hvaða greinargerðir þetta eru, hverjir voru valdir til að skrifa þessar greinargerðir eða á hvaða forsendum. Aftur er Guðni að fullyrða eitthvað sem enginn fótur virðist fyrir, kannski getgátur að hætti hússins. Hann skammar Vantrú fyrir að taka ekki mark á þessum greinargerðum. Áður en erindi var sent inn. Voru akademískar sérfræðingar búnir að taka út kennsluefnið áður en Vantrú sendi inn sitt erindi. Eða átti Vantrú að taka tillit til greinagerða sem ekki voru unnar fyrr en eftir að erindið var sent? En kannski skiptir mestu að þeir hafa ekki fært nein rök fyrir því hvers vegna efnið á að hafa verið í lagi. Siggi-í-kaupstaðnum-segir-það eru auðvitað marklaus rök.

Þá er skemmtileg (eða réttara sagt, skelfileg) hringrás í rökum Guðna. Hann ætlar að sýna fram á að efnið sé í lagi. En til þess notar hann þær forsendur að efnið hafi verið í lagi! Hann tekur aðeins mark á þeim fræðimönnum sem fullyrða að efnið sé í lagi, án þess þó að tilgreina hverjir það eru. Þeir fræðimenn sem gera athugasemdir við efnið eru hins vegar afskrifaðir á þeim forsendum að þeir hafi rangt fyrir sér, vegna þess að efnið hafi, jú verið í lagi. Jafnvel fullyrðir Guðni að þeir sem gerðu athugasemdir við efnið hafi ekki kynnt sér það nægilega vel. Þetta gerir Guðni án þess að geta nokkurra heimilda eða birtir nokkrar forsendur fyrir fullyrðingunni, enn einu sinni hljómar þetta eins og getgátur hans. Það eina sem hann nefnir er kannski það að þeir séu ekki sammála fyrirfram gefinni niðurstöðu.

Stór hluti greinar Guðna fer í að verja glæru (33) með fullyrðingum sem eru bæði villandi og meiðandi. Viðkomandi kennari hefur í ritdómi á öðrum vettvangi gert þessar skoðanir að sínum. Hann hefur einnig staðfest að þetta séu hans skoðanir á enn öðrum vettvangi, tekur þar reyndar fram að þær séu það „að hluta“. Á glærunni eru engir fyrirvarar settir, hvergi kemur fram að þetta séu umdeildar skoðanir.. þetta eru einfaldlega fullyrðingar.

Guðni telur að við höfum ekki skilið samhengi eða tilgang glærunnar. Fyrir það fyrsta segir Guðni að þarna séu algengar skoðanir um harðlínutrúleysi. Ég hef að minnsta kosti verið trúlaus lengi, fylgst ágætlega með umræðum um trúleysi og ég get fullyrt að þetta eru ekki algengar skoðanir á trúleysingjum. Eða á hverju er þessi fullyrðing byggð? Getgátur Guðna? Aftur vantar heimildir og stuðning fyrir fullyrðingum sem settar eru fram. Og, nei, það nægir ekki að einhverjir örfáir sérvitringar í guðfræði haldi fram einhverjum skoðunum til að þær teljist „algengar“.

Þá segir Guðni að námskeiðið sé „átakamiðað“ eðli málsins samkvæmt en færir ekki hann rök fyrir því frekar en svo mörgu öðru. En ég get ekki séð neitt í eðli málsins sem krefst þess að það sé átakamiðað? Er það kannski regla í guðfræðideild að námskeið séu „átakamiðuð“? Væri þá ekki rétt að leggja grunninn að þeim „átökum“ með fullyrðingum sem standast einhverja skoðun og hafa eitthvert vægi?

Þá segir Guðni að viðkomandi glærur hafi verið ætlaðar til að hvetja til umræðu. Þetta er óneitanlega sérkennileg skýring, ef ekki alveg fráleit. Það væri auðvitað miklu nærtækara, ef hugmyndin væri að hvetja til umræðu, að kynna þetta sem órökstuddar öfgaskoðanir, sem þær eru, kynna á sömu glæru aðrar skoðanir, aðallega hófsamar og kannski málefnalegar.

Er það virkilega grundvöllur til umræðu að kynna eingöngu órökstuddar öfgaskoðanir? Eru þær ekki fullkomlega verðlaus grunnur að málefnalegri umræðu?

Þannig er ég er enn frekar sannfærður en áður um að þessi framsetning er engan veginn í lagi. Það nægir að benda á hversu fráleit sambærileg glæra væri ef hún fjallaði um stjórnmál eða jafnrétti kynja eða í rauninni hvað sem er annað en trúleysi.

Og svo má ekki gleyma einu lykilatriði. Jafnvel þó svo að hægt væri að verja innihald viðkomandi glæru með því að benda á „eitthvað annað“ þá var einfalt svar við erindi félagsins. Það hefði augljóslega mátt breyta glærunni (og öðrum glærum) jafnvel bæta við öðrum þannig að samhengið og hugmyndin væru skýr. Þannig hefði verið einfalt að loka þessu máli og enga lögfræðinga eða ófrægingarherferð hefði þurft til. Og kennarinn hefði staðið uppréttur eftir og meiri maður fyrir vikið.

Guðni gerir svo mikið úr því að siðanefnd hafi ekki talið ástæðu til að skoða málið frekar. Hann skautar yfir að siðanefnd skoðaði ekki málið og hefur því engar forsendur til að meta hvort erindi Vantrúar átti rétt á sér. Og öllu verra er að hann nefnir hvergi að tvær siðanefndir HÍ töldu málið vel þess virði að skoða og reyndu að ná sáttum. Þær nefndir gáfust upp eftir mikinn hamagang lögfræðinga þar sem því var haldið fram að viðkomandi siðanefndir hafi verið vanhæfar? Hvers vegna? Jú, vegna þess að þær tóku mark á bréfi forseta guðfræðideildar þar sem hann sagði að viðkomandi kennari vildi að guðfræðideild svaraði fyrir hann í þessu máli. Síðan var siðanefnd talin vanhæf af kennara vegna þess að ekki hefði verið haft samband við hann og honum gefinn kostur á andmælum. Sem hann fékk reyndar að senda inn… þessi skollaleikur varð til þess að viðkomandi siðanefndir gáfust upp. Að lokum var skipuð einhver siðanefnd sem afgreiddi málið án þess að skoða leiðir til sátta eins og undantekningarlaust hafði verið venja siðanefnda fram að þessu.

Og nei, ég ætla ekki að leyfa athugasemdir við þessa færslu. Mér var ekki boðið að gera athugasemdir við grein Guðna. Og held að ég láti þetta nægja um þetta leiðindamál. Vonandi þarf ég aldrei að fjalla um þetta aftur.

PS. Ég fékk undarlega athugasemd í spjallþræði þar sem þessari færslu var fundið allt til foráttu á þeim forsendum einum að ég vísaði ekki í tengil á upphaflega grein Guðna. Titill greinar og nafn höfundar er auðvitað nægjanlegt hverjum sem er sem hefur lágmarksþekkingu, en fyrir hina þá er hér tenging í grein Guðna.

Týndur í heimi getgátunnar

Posted: október 30, 2013 in Spjall, Umræða

Ég virðist algerlega týndur í heimi getgátunnar. Sem betur fer kom háttsettur starfsmaður háskóla nokkurs vitinu fyrir mig.

Nú nýlega var nefnilega brotist inn til mín og alls kyn óhróður skrifaður með úðabrúsa á veggina heima, reyndar bæði innanhúss og utanhúss. Ég sá mann á vappi fyrir utan húsið sem ég kannaðist ekki við en var auðþekkjanlegur. Ég hafði brugðið mér afsíðis smá stund en þegar ég kom fram aftur var viðkomandi að ganga út um svaladyrnar sem höfðu greinilega ekki verið nægilega vel læstar. Ég sá hann reyndar ekki með úðabrúsa í höndunum enda sá ég aðeins andlitið.

Fyrir tilviljun bankaði upp á hjá mér einstaklingur sem ég vissi að var vel metinn innan háskólasamfélagins og er prófessor við einn af háskólum landsins. Ég sagði honum farir mínar ekki sléttar og bað hann að doka við á meðan ég hringdi til lögreglunnar og tilkynnti verknaðinn.

Hann stöðvaði mig strax og benti mér á að ég væri að velta mér upp úr tómum getgátum. Það gæti allt eins verið einhver annar hafi komið inn á undan þeim sem ég sá og hefði sá krotað á veggina. Ég muldraði eitthvað um að þetta væru nú ekki líkleg skýringar, ekkert benti til annars en að viðkomandi hefði verið á ferðinni enda engar aðrar mannaferðir hefðu verið nálægt húsinu, húsið væri allt útkrotað og aðrar skýringar því varla mögulegar. Þá hringdi nágranni og sagðist hafa mætt manni sem passaði við sömu lýsingu á leiðinni frá húsinu með úðabrúsa í hendinni. Prófessorinn taldi það litlu breyta, hann hefði allt eins getað verið bara getað verið í gönguferð með úðabrúsann sinn.

Aftur vildi ég nú samt hringja og tilkynna skemmdirnar og benti á að það kæmi þá í ljós við rannsókn ef aðrar og eðlilegar skýringar væru fyrir hendi, enda fengi viðkomandi tækifæri til að skýra mál sitt.

En prófessorinn aftók þetta með öllu. Hann sagði að ég lifði í heimi getgátunnar og ætti ekki að vera að gefa mér eitthvað þegar aðrar skýringar væru alveg mögulegar.

Ég þakkaði honum fyrir, hætti við að hringja og sat eftir með útbíað húsið, alveg laus úr heimi getgátunnar.

PS. nei, það var ekki í alvöru brotist inn til okkar, þetta er dæmisaga.

Ráðstefna í Boston

Posted: október 25, 2013 in Spjall
Efnisorð:,

Við Jón Eyfjörð mættum á ráðstefnu hjá The DataWarehouse Institution í Boston, aðallega fyrirlestrar um vöruhús gagna og viðskiptagreind.

Iðunn og Jóhanna komu með og við náðum nokkrum dögum með okkur í Boston fyrir ráðstefnuna sjálfa. Virkilega gaman að vera með þeim og ég held að Iðunn og Jóhanna séu farnar að skipuleggja næstu ferð.

Ég kann ágætlega við mig í Boston þó ég hafi ekki kynnst borginni mikið á fáum dögum. Það var reyndar gaman að fara „innansveitar“ leið til næsta bæjar á föstudeginum. Mikið af smárekstri út um allt, dekkjaverkstæði, snyrtistofur, bankar, bifreiðaverkstæði, bakarí.. allt frá nítján-hundruð-og-fimmtíu-og-eitthvað. Og önnur hver bygging var kirkja, hver af sinni tegund, ég fékk á tilfinningunni að þarna væru vel yfir hundrað söfnuðir.

Við kíktum sem sagt einn dag til Wrentham þar sem ku vera ódýrt að versla. Ég væri að skrökva ef ég segði að það væri það skemmtilegasta sem ég geri. Kemst ekki einu sinni á topp 100 hjá mér. En við náðum að klára nánast alla jólagjafaverslun – og vel þess virði að fórna einum degi í það.

En við vorum mjög heppin með veitingastaði. Eða réttara sagt, Jón þekkir vel til og valdi vel… og þegar því sleppti þá fylgdum við góðum ráðum frá Góu frænku. Japanski Douzo, franski Deuxeve, ítalski Erbaluce, steikarstaðurinn Grill 23 og Stephanies voru allir í fyrsta klassa. Indverski Kashmir og mexíkóski Cactus Club voru alveg yfir meðallagi en ekkert meira.

Svo var skemmtileg viðbót að hitta Kára (Indriðason), sem spilaði á gítar með okkur Helga fyrir þrjátíu árum… við náðum einu virkilega góðu kvöldi, eftir að Jón og megnið af Landsbankahópnum voru farin heim.

Svo er alltaf smá hughreysting að vera beðinn um skilríki á bar þar sem stendur skýrum stöfum að þeir sem líta út fyrir að vera 30 ára eða yngri verði að sýna skilríki.

Og, já, fyrir minn smekk var gaman að finna Cigar Masters – vindlabúð þar sem fólk (tja, aðallega karlar) situr inni og reykir stóra eðal vindla.

Var eitthvert gagn að ráðstefnunni? Já, já.

Boston-1-litil

Grafíkin kvödd

Posted: september 11, 2013 in Spjall

Ég datt fyrir tilviljun inn í vinnu við sjónvarpsútsendingar vegna kosninganna 1986, ég var þá að vinna hjá VKS og hafði talsverðan áhuga á kosningum og öllu sem þeim fylgdi. Þetta var fyrsta kerfið sem ég vann við og var tengt grafík, þó Daði hafi nú séð um alla forritun fyrir grafíkina. En við sáum um kosningakerfi RÚV næstu árin og eftir að ég fór að vinna sjálfstætt 1992 datt ég inn í grafík vinnu fyrir íþróttadeild RÚV. HM95 var svo stórt verkefni og smám saman bættust við fjölbreytt verkefni, bæði hjá Stöð2, Skjánum (og fleiri) og kosningarnar komu aftur inn á borð. Aðrar tegundir af þáttum bættust við, fréttir, skemmtiþættir og spurningaleikir. Frá 1997-2006 vann ég þetta á vegum Kuggs, en síðan ýmist Símanum, ANZA eða Staka.

Síðustu sjö árin hef ég mætt reglulega á IBC sýninguna í Amsterdam, en henni fylgir óneitanlega skemmtileg stemming í frábærri borg. Um tíma höfðum við nokkurn metnað fyrir að sjá um þjónustu við ýmiss konar grafískan hugbúnað og jafnvel fleiri kerfi fyrir rekstur sjónvarps. Hugmyndin var að kannski væri einfaldara fyrir innlenda aðila að hafa eitt fyrirtæki hér á landi sem gæti séð um að þjónusta kerfin, frekar en að bæði fyrirtækin væru að sjá um þjálfun, eða þá að kaupa þjónustuna að utan í hvert skipti.

Smám saman hefur verkefnum fækkað, RÚV sér orðið um íþróttagrafíkina og Stöð2 hefur sótt þjónustu beint fyrir íþróttakerfin, þó við höfum aðeins komið að þeirri vinnu. Stöð2 hefur að mestu hætt útsendingum á kosninganótt eða þá notast við eigin kerfi. RÚV ákvað svo að fara aðrar leiðir við útsendingu vegna kosninganna í vor. Aðrar hugmyndir um tengd verkefni virkuðu spennandi í upphafi og lofuðu góðu gengu ekki eftir, eða hafa að minnsta kosti ekki gert enn. Þegar við bætist að það er meira en nóg af öðrum verkefnum þá er þessu eiginlega sjálfhætt. Fyrir utan nú kannski að það er ekkert endilega kostur að festast í svona verkefnum.

En þetta hafa óneitanlega verið skemmtileg verkefni, oftast unnin í törn og miklu álagi og í talsverðri tímapressu. En á móti kemur að oftast er þeim lokið eftir útsendingu. Þá má ekki gleyma öllu því skemmtilega fólki sem ég hef kynnst og hefur verið gaman að vinna með – í sumum tilfellum höfum við haldið sambandi löngu eftir að verkefnum lauk. Á móti kemur að svona vinna sem unnin er í miklum törnum er oftast unnin utan hefðbundins vinnutíma og einhvern veginn var ég alltaf meðvitað eða ómeðvitað á „bakvakt“. Ég hefði svo kannski kosið að staðið hefði verið öðru vísi að ýmsum breytingum en það þýðir svo sem ekki að fást um það eftir á…