Archive for the ‘Umræða’ Category

Að reyna að plata fólk í þjóðkirkjuna

Posted: nóvember 24, 2013 in Trú, Umræða

Það er upphafinn einhver svakalegur áróðurssöngur síðustu daga sem felst í því að reyna að narra fólk með öllum tiltækum ráðum til að skrá sig í þjóðkirkjuna. Hér má nefna undarlegan leiðara Fréttablaðsins og ekki vel upplýsta ræðu innanríkisráðherra á kirkjuþingi.

Svo það sé á hreinu þá er ég ákaflega mótfallinn því fyrirkomulagi að hafa þjóðkirkju, enda orðið nánast óþekkt fyrirbæri.

Hins vegar er líka allt í lagi að fólk sé í trúfélagi ef það kýs svo, svo framarlega sem það lætur okkur hin í friði.

En það hefur verið mikil fækkun í þjóðkirkjunni og hún sér enn einu sinni fram á gríðarlegan tekjumissi.

Það er eflaust hægt að tína til rök fyrir þá sem vilja hafa þjóðkirkju, þó ég sé þeim ósammála. En það er allt í lagi að rökræða hlutina. Og það er allt í lagi að bera fram rök fyrir því að fólk sem er trúað eigi að vera í þjóðkirkjunni. Aftur er ég ósammála, en það er allt í góðu að ræða rök með og á móti.

Það er hins vegar ekki í lagi að færa fram rökleysur, staðlausa stafi, fullyrðingar út í bláinn og beinlínis rangfærslur. Það gerir bara fólk með vondan málstað.

Annars ágætur kunningi, Davíð Þór Jónsson, hefur nú í tvígang komið fram með hverja vitleysuna á fætur annarri til að reyna véla eða narra fólk til að ganga í þjóðkirkjuna. Og ólíkt því sem ég hef áður séð frá honum, þá svarar hann mótrökum lítið eða þá með skætingi.

Hann hélt því fram í athugasemd á Facebook að
– útgerðargreifar fengju þær krónur sem þjóðkirkjan missir af, án þess að geta í nokkru skýrt hvernig skattfé fer eyrnamerkt til þeirra
– krónur, sem annars færu til söfnuða, væru settar í að styrkja menningarhatur, án þess að geta nokkru svarað um hvert þetta menningarhatur er
– að greiðslur til biskuppstofu væru óháðar fjölda meðlima þjóðkirkjunnar
– að einhverjar kannanir sýndu eða gæfu til kynna að fólk hefði sagt sig úr þjóðkirkjunna á röngum forsendum, án þess að geta að nokkru nefnt hvaða kannanir þetta eru
– ekki væru aðrir valkostir en þjóðkirkjan annars vegar eða útgerðargreifar og menningarhatur hins vegar, og skautar þannig yfir valkosti eins og Siðmennt og önnur lífsskoðunarfélög
– að við vitum ekki í hvað skattpeningarnir fara, sem er augljóst – svarið að miklu leyti heilbrigðis, velferðar og menntamál

Og í morgun beit hann höfuðið af skömminni í einhverju viðtali þar sem hann gaf í skyn að fólk gæti ekki leitað sér hjálpar við áföllum nema hjá prestum. Hvernig í dauðanum dettur honum í hug að tala niður til heillar stéttar vel menntaðs fagfólks? [breytti aðeins um orðalag til að forðast misskilning]

Já, ég er van-trúaður á kukl

Posted: nóvember 14, 2013 in Skeptic, Trú, Umræða

Svanur Sigurbjörnsson gagnrýndi nýlega kukl („óhefðbundnar lækningar“) og tilraunir til að koma því inn í heilbrigðiskerfið. Viðbrögðin hafa verið ansi yfirdrifin og ómálefnaleg – rökvillurnar margar og fyllt upp í holurnar með því að að ráðast á Svan.

Þetta er í rauninni frekar einfalt mál.

Ef við sleppum því að nota hugtakið „trú“ í einhverju víðu og óskilgreindu samhengi og notum það fyrir að hafa eitthvað fyrir satt sem ekki er hægt að sýna fram á.

Þá gildir auðvitað það sama um yfirnáttúrulegar verur og hvers kyns kukl. Það er ekki hægt að sýna fram á tilvist yfirnáttúrulegra vera og það er ekki hægt að sýna fram á að kukl virki.

Það hafa verið gerðar óteljandi tilraunir til að sýna fram á að kukl og hvers kyns yfirnáttura sé til staðar og virki. Það er stórfé í boði fyrir hvern þann sem getur þetta.

Árangurinn er eitt stórt núll. Þetta hefur aldrei tekist. Aldrei. Ekki einu sinni.

Enda, ef þetta hefði tekist… þá væri þetta jú ekki lengur kukl.

Rökvillurnar hafa verið margar. Rauði þráðurinn er að benda á einstaka mistök hefðbundinna lækninga. Sú gagnrýni á eflaust rétt á sér í einhverjum tilfellum og öðrum ekki. Það er eins með lækningar eins og aðrar greinar, menn geta gert mistök, fólk er mishæft þrátt fyrir að ljúka prófi, eflaust eru einhverjir sem nýta sér ófullnægjandi eftirlit til að svindla og þar fram eftir götunum. Ekkert af þessu er áfellisdómur yfir aðferðum vísinda eða hefðbundinna lækninga. Þetta eru einfaldlega ábendingar um hvað má betur fara. Með aðferðum vísindanna. Ekkert sem nefnt er styður það að kukl sé einhvers virði.

Þessi óþarfa hávaði er ætlaður til að slá ryki í augun á fólki.

Kuklið (í víðu samhengi) veltir ótrúlegum upphæðum og því er mikið í húfi að gera málflutning Svans tortryggilegan.

En það er ágætt að hafa í huga að ekkert sem sagt hefur verið styður það að við eyðum skattfé í hluti sem ekki er hægt að sýna fram á að virki.

Trú út úr kú (í frumvarpi)

Posted: nóvember 5, 2013 in Umræða

Það liggur fyrir frumvarp fyrir Alþingi til breytinga á hegningarlögum.

Þar er upptalning á því sem refsivert er að hæðast að

Hver sem opinberlega hæðist að, rógber, smánar eða ógnar manni eða hópi manna með ummælum eða annars konar tjáningu, svo sem með myndum eða táknum, vegna þjóðernis, litarháttar, kynþáttar, trúarbragða, kynhneigðar eða kynvitundar, eða breiðir slíkt út, skal sæta sektum eða fangelsi allt að 2 árum

Öll atriðin – nema eitt – eiga að sameiginlegt að þar er um atriði sem viðkomandi hefur ekkert um að segja, þetta atriði er trúarbrögðin.

Trúarbrögðin eru eina atriðið í þessari upptalningu sem er valkostur hvers og eins.

Hvers vegna er það refsivert að gera grín að skoðunum sem þykja undarlegar, fráleitar, heimskulegar, hættulegar – bara vegna þess að þær eru trúarlegs eðlis?

Má ég eiga von á fangelsisvist ef ég segi hvað mér finnst um þá sem trúa því að jörðin sé flöt?

Eða ef ég voga mér að gagnrýna boðskap þeirra sem vilja drepa í nafni trúar? Kostar það eitt eða tvö ár í grjótinu?

Og ef út í það er farið, hvers vegna eru trúarskoðanir merkilegri en aðrar skoðanir? Má ekki allt eins banna að gera grín að öðrum skoðunum?

Nú eða bara taka út úr frumvarpinu það sem snýr að skoðunum..

Tólfti karlinn fær verðlaun…

Posted: október 31, 2013 in Umræða

ekki frekar en venjulega hef ég vit á að þegja um óvinsælar skoðanir… ég hleraði einmitt óvart ímyndað samtal í gær

Jæja, er ekki nokkuð ljóst hver fær björgunarverðlaunin okkar fyrir desember? Guðmundur vann ótrúlegt afrek þegar hann bjargaði tveimur fjölskyldum úr bráðri lífshættu í brunanum í byrjun desember.

– Jú, þetta er afrek ársins, jafnvel áratugarins þegar einstaklingur á í hlut. Hann sýndi ótrúlega áræðni og útsjónarsemi og það er alveg klárt að það væru að minnsta kosti níu manns komnir í gröfina ef hans hefði ekki notið við. Aðrir stóðu ráðalausir hjá á meðan hann fann leið til að bjarga þeim öllum.

Já, má ég ekki bóka þetta og láta grafa á viðurkenningarskjöldinn?

… nei, nei, bíðið aðeins róleg. Þetta gengur auðvitað ekki. Þetta væri þá tólfti karlmaðurinn sem fær afreksverðlaunin á þessu ári. Þetta gengur ekki. Við verðum að finna konu.

En það var ekkert annað björgunarafrek til að tala um í desember. Hvaða máli skiptir hvort þetta er karl eða kona? Væri hann betur að þessu kominn ef hann væri ekki með…??

– Við bara verðum að horfa á svona afhendingar með kynjagleraugum og passa okkur á að þetta er auðvitað huglægt mat og að við verðum að gæta jafnréttis.

En hann vann lang stærsta björgunar afrek mánaðarins! Árins, ef ekki áratugarins. Er það ekki það sem þetta snýst um?

– Ég geri mér grein fyrir því. En við þurfum að finna konu.

Hvaða konu? Það er ekkert afrek sem kemst nálægt því sem Guðmundur gerði. Þetta fer í sögubækurnar.

– Hvaða þröngsýni er þetta. Má ekki finna einhverja konu sem hvatti hann áfram eða tók á móti þeim sem hann bjargaði?

Það var engin kona á staðnum. Og þó svo væri, fyndist ykkur sú kona betur komin að verðlaununum? Þetta er ljóta ruglið, á ég ekki bara að spyrja hann hvort hann sé til í kynskiptaaðgerð?

– Nei, nei, það telur ekki, hann var karl þegar hann vann afrekið. Ó, þú varst að grínast.

Heldurðu það?? Hver vilt þú að fái verðlaunin? Hvað viltu gera?

– Við verðum bara að forðast neikvæða umræðu og gagnrýni. Það hlýtur að mega finna konu sem hlúði að fugli í kuldanum..

Til hvers að veita svona viðurkenningar fyrir björgunarafrek ef við ætlum ekki að veita þau fyrir björgunarafrek?

Týndur í heimi getgátunnar

Posted: október 30, 2013 in Spjall, Umræða

Ég virðist algerlega týndur í heimi getgátunnar. Sem betur fer kom háttsettur starfsmaður háskóla nokkurs vitinu fyrir mig.

Nú nýlega var nefnilega brotist inn til mín og alls kyn óhróður skrifaður með úðabrúsa á veggina heima, reyndar bæði innanhúss og utanhúss. Ég sá mann á vappi fyrir utan húsið sem ég kannaðist ekki við en var auðþekkjanlegur. Ég hafði brugðið mér afsíðis smá stund en þegar ég kom fram aftur var viðkomandi að ganga út um svaladyrnar sem höfðu greinilega ekki verið nægilega vel læstar. Ég sá hann reyndar ekki með úðabrúsa í höndunum enda sá ég aðeins andlitið.

Fyrir tilviljun bankaði upp á hjá mér einstaklingur sem ég vissi að var vel metinn innan háskólasamfélagins og er prófessor við einn af háskólum landsins. Ég sagði honum farir mínar ekki sléttar og bað hann að doka við á meðan ég hringdi til lögreglunnar og tilkynnti verknaðinn.

Hann stöðvaði mig strax og benti mér á að ég væri að velta mér upp úr tómum getgátum. Það gæti allt eins verið einhver annar hafi komið inn á undan þeim sem ég sá og hefði sá krotað á veggina. Ég muldraði eitthvað um að þetta væru nú ekki líkleg skýringar, ekkert benti til annars en að viðkomandi hefði verið á ferðinni enda engar aðrar mannaferðir hefðu verið nálægt húsinu, húsið væri allt útkrotað og aðrar skýringar því varla mögulegar. Þá hringdi nágranni og sagðist hafa mætt manni sem passaði við sömu lýsingu á leiðinni frá húsinu með úðabrúsa í hendinni. Prófessorinn taldi það litlu breyta, hann hefði allt eins getað verið bara getað verið í gönguferð með úðabrúsann sinn.

Aftur vildi ég nú samt hringja og tilkynna skemmdirnar og benti á að það kæmi þá í ljós við rannsókn ef aðrar og eðlilegar skýringar væru fyrir hendi, enda fengi viðkomandi tækifæri til að skýra mál sitt.

En prófessorinn aftók þetta með öllu. Hann sagði að ég lifði í heimi getgátunnar og ætti ekki að vera að gefa mér eitthvað þegar aðrar skýringar væru alveg mögulegar.

Ég þakkaði honum fyrir, hætti við að hringja og sat eftir með útbíað húsið, alveg laus úr heimi getgátunnar.

PS. nei, það var ekki í alvöru brotist inn til okkar, þetta er dæmisaga.

Tölvupóstur til sölu

Posted: október 27, 2013 in Umræða
Efnisorð:

Ég er að hugsa um að selja nokkra tölvupósta. Þetta eru stórskemmtilegir tölvupóstar sem ég hef skrifað og ætla ég að selja þá á vægu verði, kannski litlar 10 krónur.

Þetta er auðvitað ekki í frásögur færandi út af fyrir sig.

En ég velti fyrir mér hvað stuðningsfólki óheftrar dreifingar á stafrænu efni gerir. Ég þykist vita að flestir séu andvígir því að hnýsast í tölvupósta og önnur samskipti einstaklinga í leyfisleysi. En á sama tíma finnst þeim allt í lagi að dreifa öðru efni frá fólki í leyfisleysi.

Þannig að…

Ætla þeir að taka tölvupóstinn minn og dreifa áfram án minnar heimildar? Það væri ansi gróft brot á fiðhelgi einkalífsins, ef ég skil rétt.

Eða ætla þau að dreifa áfram í leyfisleysi af því að ég verð svo vinsæll? Eða vegna þess að þeir geta ekki keypt hann eftir öðrum leiðum? Eða vegna þess að ég verð bara að sætta mig við að heimurinn er svona og það er bara allt í lagi að dreifa þessu í leyfisleysi?

Spyr sá sem ekki veit. Og sá sem ekki skilur rökin fyrir að taka efni í leyfisleysi.

Framlög til trúarbragða

Posted: október 6, 2013 in Trú, Umræða

Ég heyrði rétt áðan að til stæði að „lagfæra“ greiðslur til trúfélaga vegna þess að þeir liðir hefðu orðið fyrir meiri skerðingu en aðrir liðir á framlögum úr ríkissjóði.

En er þetta rétt?

Einfaldasta leiðin til að skoða þetta er að bera saman greiðslur sem hlutfall af heildar útgjöldum ríkissjóðs. Skoðum aðeins nánar, heildarútgjöld vegna trúmála (rauntölur) voru

  • 0,79% árið 2008
  • 0,81% árið 2011
  • 0,85% árið 2012

Fyrir 2013 er áætlun upp á 0,88%.

Á sama tíma hefur meðlimum ríkisreknu kirkjunnar fækkað verulega. Þannig að ef „lagfæra“ á greiðslur til þessara liða þá liggur beint við að lækka þær.

Það má eflaust reikna þetta á marga vegu.. það má deila um hvort kirkjugarðsgjald eigi heima þarna.

„Út í loftið“ samningurinn um einhverjar kirkjujarðir sem enginn veit á hverju byggir skilar kirkjunni dágóðum summum beint úr ríkissjóði.

Svokölluð sóknargjöld eru greidd beint úr ríkissjóðin en ekki innheimt af meðlimum trúfélaga.

En svo ansi hressilegar upphæðir þarna fyrir utan. „Kirkjumálasjóður“, „kristnisjóður“ og „jöfnunarsjóður sókna“. Sex hundruð milljónir! 600.261.044 krónur af almannafé árið 2012.

PS. eins og alltaf set ég svona tölur fram með fyrirvara um að rétt sé reiknað

Misskilningurinn um hallalausan ríkissjóð

Posted: október 3, 2013 in Stjórnmál, Umræða

Auðvitað er hallalaus ríkissjóður gott, ef ekki nauðsynlegt, markmið. En það markmið næst ekki með bókhaldsbrellum og / eða tilfærslum innanlands – hvað þá skammsýni og „að borða útsæðið“.

Það er ágætt að líta á þjóðfélagið sem heimili. Ríkissjóður er einfaldlega tilfærslur og jöfnun á milli einstaklinga innan sama „heimilis“.

Að koma rekstri heimilisins í plús er lykilatriði, svo má sjá til að tilfærslur innanlands séu í jafnvægi. Og nei, ég er ekki að gera lítið úr nauðsyn þess að halda vel á spöðunum þegar því markmiði er náð.

Fyrsta skrefið er sem sagt að sjá til þess að tekjur heimilisins verði meiri en útgjöld. Allt sem hægt er að gera til að auka tekjur skiptir máli, sama gildir um að spara útgjöld. Ekki hvert til annars heldur til og frá „heimilinu“.

Þannig er algert aukaatriði að þvinga fram hallalausan ríkissjóð ef grundvöllurinn er ekki í lagi. Að leggja niður stofnanir í sparnaðarskyni er blekking, því hvað sparast við að fólk fái greitt úr ríkissjóði í gegnum atvinnuleysisbótakerfið? Að lækka framlög til verkefna sem geta aukið tekjur eða sparað útgjöld og hafa starfsfólk á atvinnuleysisbótum er fráleitt. Að skera niður í heilbrigðiskerfinu og spara útgjöld af þeim „reikningi“ breytir engu ef þetta sama fólk fer á atvinnuleysisbætur og fær greitt úr öðrum vasa. Jú, það breytir því að mögulega að við fáum fleiri heilbrigðisvandamál. Að láta fólk sitja aðgerðalaust frekar en að sækja menntun og byggja upp þekkingu sem gæti skilað tekjum er líka fráleitt.

Þannig er að fullkominn misskilningur að bókhaldsleg niðurstaða ríkissjóðs til skamms tíma sé eitthvert markmið í sjálfu sér.

Það er svona eins og að reyna að leiðrétta myndina í baksýnisspeglinu.

Útúrsnúningar ofstækismanna

Posted: september 29, 2013 in Trú, Umræða

Það er auðvitað með ólíkindum að ríkisrekin stofnun skuli taka þátt í að kynna boðbera fordóma og mannfyrirlitningar á einhverri fjáröflunarsamkomu sértrúarsafnaða hér í borg. Á meðan þetta er gert fyrir peningana okkar þá er heldur betur ástæða til að láta heyra í sér.

Mín vegna má stjarna samkomunnar hafa sínar forneskjulegu og órökstuddu skoðanir. En ég má líka hafa aðrar skoðanir og er í fullum rétti að láta þær heyrast.

Viðbrögðin við því að skoðanir aðalræðumanns samkomunnar séu gagnrýndar eru auðvitað út í hött. Ef einhver vogar sér að viðra aðrar skoðanir og/eða gagnrýna forneskjulegar skoðanir „stjörnunnar“ þá er því líkt við það að vilja banna honum að hafa skoðun.

Ég sé (auðvitað ekki) fyrir mér umræður um stjórnmál (eða hvaða aðrar umræður sem er):

Frambjóðandi 1: Mér finnst að við eigum að lækka skatta vegna þess að…

Frambjóðandi 2: Mér finnst ekki verjandi að lækka skatta vegna þess að…

Frambjóðandi 1: Heyrðu mig nú, þetta er óþolandi, þú ert að banna mér að hafa skoðun.

Einmitt nákvæmlega svona eru viðbrögð þeirra sem hafa verið að fárast yfir því að skoðanir aðalstjörnu samkomunnar séu gagnrýndar og aðrar skoðanir kynntar. Þetta er auðvitað útúrsnúningur. Og þetta er ofstæki. Að geta ekki þolað að skoðanir séu gagnrýndar. Og bíta höfuðið af skömminni með því að gera þeim sem kynna aðra skoðun upp að vilja takmarka tjáningarfrelsi.

Nei, við leyfum þeim að hafa sínar skoðanir.

En við leyfum þeim líka að heyra okkar skoðanir.

MK í fjörutíu ár

Posted: september 19, 2013 in Tónlist, Umræða

Fyrir rosalega mörgum árum hóf ég nám í Menntaskólann í Kópavogi… nánar tiltekið haustið 1975. Okkar árgangur var fjórði árgangur skólans og þar af leiðandi var þetta fyrsta árið sem skólinn fullskipaður, þeas. með alla árganga. Ég útskrifaðist 1979, ég missti reyndar af útskriftinni sjálfri en kom til landsins seinna um daginn og tók þátt í fögnuðinum.

En óneitanlega breyttist margt hjá mér í MK… skólinn var lítill og nánast heimilislegur – (næstum því) allir þekktu (næstum því) alla og ég kynntist fullt af fólki – margir eru enn mínir bestu vinir. Fyrir menntaskóla átti ég til þess að gera ekki marga vini og tók lítinn sem engan þátt í félagslífi eða öðru utan skóla.. ef út í það er farið. Æfði reyndar fótbolta með yngri flokkum Breiðabliks.

En í MK breyttist þetta sem sagt og MK á þess vegna „sérstakan stað í mínu hjarta“ – ef ég má nota útvatnaðan frasa.

Ég hafði alltaf átt auðvelt með stærðfræði og góð kennsla bræðranna Gísla Ólafs og Vikars ýtti undir áhugann. Kynning Vikars á forritun mótaði svo endanlega áhugann sem leiddi mig inn í ævistarfið – að minnsta kosti hingað til.

Þá má ekki gleyma því að Fræbbblarnir urðu til í MK. Okkur var í upphafi mikið niðri fyrir og yfirvöld ekki alls kostar sátt við okkur. En ég hitti Ingólf skólameistara á útskriftar afmælum síðar – það fór vel á með okkur þá og ég er ekki frá því að hann hafi nú verið nokkuð stoltur af því að þetta hafi allt byrjað í MK.

Næsta laugardag, 21. september, er haldið upp á fjörutíu ára afmæli skólans á SPOT. Við Fræbbblar spilum nokkur lög og við Steini verðum aftur báðir á sviðinu, eins og í fyrsta skipti sem Fræbbblarnir spiluðu. Arnór og Ríkharður aðstoðuðu okkur við að koma hljómsveitinni á legg og gengu báðir fljótlega til liðs við hljómsveitina – og eru meðlimir í dag. Arnór spilar á laugardag en Ríkharður er í útlandinu, að spila á tónlistarhátíð í Basel – væntanlega bara Fræbbblaefni.

En sem sagt. Ég hlakka til og það væri gaman að sjá sem flesta.

Older Entries
Newer Entries