Sarpur fyrir júlí, 2026

hhmmmm

Posted: júlí 10, 2026 in Íþróttir, Fótbolti, Umræða

Ég hef lengi haft talsverða skömm á alþjóðasamtökum ákveðinnar íþróttagreinar, gat ekki sleppt því að fylgjast með stórmóti 2018 – íslenska landsliðið keppti þar – fylgdist takmarkað með 2022 – en nú var mér algjörlega nóg boðið. Ruglið sem samtökin hafa boðið upp á er að eyðileggja íþrótt sem ég hef haft gaman af að fylgjast með frá 1970, jafnvel lítillega 1966.

Ég ákvað að fylgjast ekkert með, hef einfaldlega ekki nokkurn áhuga. Ekki svo að skilja að ég lokaði augunum og héldi fyrir eyrun ef einhver var að horfa eða stemmingin væri þannig að allir sem ég var með vildu horfa.. en aldrei að sækjast eftir því að fylgjast með, fann mér eitthvað annað að gera ef svo bar undir, enda áhugamálin mörg og fjölbreytt.

Og það litla sem ég hef dottið inn á að horfa hefur svo sem ekki orðið til að ég sjái eftir neinu. Leikirnir af“spyrnu“leiðinlegir og lélegir, svona eins og leikmenn hálf partinn skammist sín fyrir að taka þátt og séu því fegnastir að liðið þeirra detti út. Eina undantekningin skilst mér (nennti ekki að horfa) hafi verið þegar Belgar niðurlægðu eina af gestgjafaþjónunum eftir ævintýralegt rugl samtakanna.

Gott og vel, hef ekki efni á að alhæfa, enda ekki horft mikið. En, annars ágætir þulir, nefndu eftir einn hörmulegan lélegan og leiðinlegan leik að sá hefði verið einn sá besti / skemmtilegasti í mótinu.

Þannig að ég held að ég hafi ekki misst af miklu.

Megas

Posted: júlí 10, 2026 in Minningar, Tónlist

Þá er Megas látinn, innilegar samúðarkveðjur til fjölskyldu og vina.

Við þekktumst svo sem ekki mikið, spiluðum reglulega saman á Menningarnótt í portinu á bak við veitingastaðinn Við Tjörnina, sem stóð fyrir hljómleikunum. Megas sem hluti af MegaSukk og ég með Fræbbblunum. Ég man eftir nokkrum góðum stundum eftir hljómleikana, forvitnilegt spjall (reyndar ekki alltaf gott að skilja) – en hann var af þeirri kynslóð að þurfa að fara í hljóðfæraverslanir og kaupa nótur af nýjum lögum, td. Elvis Presley, til að fylgjast með.. það var svona happa og glappa á þeim tíma hvort og hvenær plötur bárust til landsins og hvað var spilað í útvarpi.

Ég kynntist tónlistinn hans fyrst þegar Kiddi, bróðir minn, keypti litla plötu, með lögunum „Spáðu í mig“ og „Komdu og skoðaðu kistuna mína“. Þarna var einhver ferskur vindur – kraftur, húmor – og kannski það sem skipti mestu, hann gerði það sem honum sýndist og var ekkert að eltast við staðla um hvernig popp/rokk stjörnur ættu að vera.

Ætli það hafi ekki opnað fyrir mér dyr sem skipti meira máli en tónlistin og textarnir. Enda veit ég vel að þegar kemur að lögunum hans þá eru miklu heitari aðdáendur, fólk sem hefur fylgst með hverju spori og kann lögin. Og ég var ekkert alltaf heillaður af sömu lögum og aðrir, en það er bara mín sérviska og mínar takmarkanir.