Archive for the ‘Minningar’ Category

Sylvía

Posted: desember 30, 2019 in Fjölskylda, Minningar
Efnisorð:

Útför tengdamömmu, Sylvíu Briem, fer fram í dag.

Ætli það segi ekki meira en margt um hversu jákvæð hún var að mér var tekið opnum örmum í fjölskyldunni þegar við Iðunn byrjuðum saman.. og Iðunn aðeins sextán ára. Og þegar við Iðunn tilkynntum að við ættum von á okkar fyrsta barni, þá var dregið fram freyðivín og skálað.

Ég veit að Sylvíu fylgdu ferskir vindar inn í fjölskylduna þegar hún fluttist heim, enda bjó hún við meiri fjölbreytni en almennt þekktist á þessum árum, til dæmis í New York, Stokkhólmi, Bonn og Genf. Opin og jákvæð, glaðlynd og fordómalaus eru svona fyrstu lýsingarorðin sem koma upp í hugann. Sylvía var einfaldlega alltaf til í góðar stundir og oftar en ekki tók hún þátt í „partýinu“ með börnunum og vinum þeirra.

Hún tók þátt í gleðigöngunni og fagnaði fjölbreytileika lífsins löngu áður en sá fjölbreytileiki varð eðlilegur hluti af fjölskyldunni. Hún mætti oftar en ekki á hljómleika okkar Fræbbbla, fékk okkur til að spila í sextugsafmælinu sínu og þrátt fyrir veikindin var hún mætt á afmælishljómleika síðasta vetur.

Við Iðunn áttum sama brúðkaupsdag og Magnús og Sylvía og við héldum veglega upp á daginn saman ef við mögulega gátum, þeas. ef við vorum ekki í sitt hvoru landinu.

Við áttum líka fleiri hefðir saman, til að mynda var fastur liður að vera saman á gamlárskvöld og við áttum mörg ógleymanleg kvöld með þeim.

Við fórum nokkrum sinnum saman í frí, til Þýskalands og Englands að heimsækja ættingja, í hefðbundið sólarlandafrí til Mallorca, í siglingu um Miðjarðarhafið og við Iðunn fórum margar ferðir til Spánar og vorum með þeim í íbúðinni í Benalmadena á Spáni.

Kannski eru samt bestu minningarnar þessar einföldu, sitja með þeim úti á svölum með ost á bakka og rauðvín í glasi í hádeginu.

Spánn, Sylvía 2008 028-1

[PS. ég held að ég geti ekki hugsað mér lengur að senda minningargreinar í hefðbundna minningargreina-fjölmiðla, ég get einfaldlega ekki tengt mig við sorpið sem birtist þar]

Steinar

Posted: desember 3, 2019 in Minningar
Efnisorð:

Við mættum í jarðarför Steinars Sigurðssonar félaga okkar, sem lést nýlega.

Hljómsveitir okkar Steinars deildu æfingahúsnæði fyrir nokkuð löngu og við Helga, konan hans, vorum saman í skóla allt frá barnaskóla til stúdentsprófs.

En það var ekki fyrr en Iðunn byrjaði að vinna með Helgu sem við kynntumst þeim að einhverju ráði.

Þó við værum ólíkir kom fljótt í ljós að við áttum margt sameiginlegt. Að sjálfsögðu tónlistin, en matur – bæði eldamennska og heimsóknir á veitingahús – góð vín og svo ferðir til skemmtilegra staða.

En Steinar tók þetta allt af miklu meiri „festu“, fimmtudagsafmælisgjöfin til hans var að fá að vinna eitt kvöld í eldhúsinu hjá Friðriki V.

Við fórum, í stærri hóp, til Madrid og þar fann Steinar veitingastað í kjallara ekki langt frá miðborginni, staður sem hvergi var sýnilegur sem veitingahús. Í þetta skiptið vorum við ekkert sérstaklega heppin – ég held að Steinar hafi afskrifað staðinn þegar honum fannst þjónninn ekki bera sig nægilega fagmannlega að við að brýna hníf við borðið.

Við fréttum hvort af öðru í Amsterdam og þá var ekki annað í boði en að kíkja á veitinga sem þau þekktu.

Hans verður sárt saknað og skyndilegt fráfall hastarleg áminning að láta ekki of langt líða á milli þess að hitta góða og skemmtilega vini.

Halli Reynis

Posted: september 27, 2019 in Minningar
Efnisorð:

Við Halli Reynis kynntumst í gegnum tónlistina fyrir um tveimur áratugum og vináttan snerist í fyrstu að mestu um tónlistina. Muni ég rétt spiluðum við fyrst saman í afmæli Ellerts, þáverandi bassaleikara Fræbbblanna.

Halli hafði forgöngu um að við Fræbbblarnir spiluðum í Kaupmannahöfn í Huset. Við Fræbbblar gáfum svo út lagið hans „Fölar rósir,“ sem hann söng með okkur. Honum fannst við spila lagið frekar hratt á fyrsta rennsli á sameiginlegri æfingu og ætlaði að stinga upp á að við prófuðum aðeins rólegri gír. En áður en hann komst að var ég búinn að segja við hann „flott lag, virkar vel… en við þurfum reyndar að spila það talsvert hraðar!“. Sem við gerðum.

https://open.spotify.com/track/5ttxVUcUbbTAHbd6Bu357R?si=zSMdZL4WTuq3XSHEAaVcQw

Við unnum saman að afmælistónleikum Harðar Torfa, ásamt Hirti Howser og það var gaman að kynnast Halla í þeim gír, þeas. að koma hlutunum í verk, áhugasamur og drífandi.

En ágæt kynni í gegnum tónlistina þróuðust fljótt í annað og meira. Við hjónin fórum að hittast reglulega yfir góðum mat, fórum nokkrum sinnum saman í frí og fjölskyldurnar kynntust í framhaldinu, Halli hjálpaði syni okkar, Guðjóni, við upptökur, sat og glamraði á gítar með Viktori og hvatti áfram – og Sölvi kom með okkur og foreldrum sínum til Spánar í eftirminnilegt sumarfrí – svo eitthvað sé nefnt.

Á ensku er víst talað um að klæðast hjartanu utan á erminni, að koma til dyranna eins og maður er klæddur nær því ekki alveg, en Halli var fullur orku, gefandi, áhugasamur um allt sem hann tók sér fyrir hendur, einlægur og heiðarlegur – húmorinn alltaf til staðar og hann var óhræddur við að segja það sem honum fannst. Allt sem hann tók sér fyrir hendur, hvort sem það tengdist tónlistinni, námi, vinnu eða áhugamálum var tekið með trompi, óbilandur kraftur og áhugi – og það vantaði ekki áhugamálin.

Halli hafði í rauninni allt, góða fjölskyldu, einstaka eiginkonu og hæfileikaríka syni sem hann var stoltur af. Hann var frábær laga- og textahöfundur, kennari sem kveikti tónlistaráhuga hjá nemendum með óvenjulegri og lifandi nálgun – og hann var einstaklega skemmtilegur sögumaður – bæði með og án tónlistar.

Erfiður sjúkdómur kom í veg fyrir að hann yrði lengur með okkur, hans verður sárt saknað, en við eigum allar minningarnar um allar góðu stundirnar og öll frábæru lögin.

 

Benalmadena - 267 b

PS. sambærilega grein birtist væntanlega í Morgunblaðinu…