Archive for the ‘Umræða’ Category

Það eru (næstum því) allir að bjóða upp á einhvers konar kosningaáttavita fyrir komandi kosningar. Þeir geta svo sem verið skemmtilegir en það er alltaf þess sem stillir upp að ákveða spurningarnar og svo geta svör og vægi þeirra ekki alltaf gefið nákvæma mynd.

Þannig að ég ætla að láta miklu einfaldari og öruggari – enda mín flokkun miklu betri en hinna!

Fyrir það fyrsta, ertu fordómafull(ur), kannt illa að vinna úr upplýsingum, raisisti, er auðvelt að spila með þig með hræðsluáróðri, hrædd(ur) [að ástæðulausu] við fólk af öðrum uppruna, tekur ekki sönsum þegar þér er bent á rökleysur, telur þig þjóðrækna/rækinn (þó þú getir ekki skrifað heila setningu óbrenglaða á íslensku) og hafnar öllum upplýsingum sem falla ekki að fyrirfram gefinni skoðun?

Ef svarið er „já“

  • þá er einhver flokkur sem reynir að kenna sig við þjóðfylkingu sem þú ættir kannski að kjósa.. og já, eiginlega endilega kasta atkvæðinu þínu á glæ þar, frekar en að styðja einhvern hálfvolgan stuðningsmanna útlendingafodóma.

En svarið er væntanlega „nei“ (amk. ef þú ert að lesa færslu frá mér).

Þá er næsta spurning hvort þú sért ánægð(ur) með núverandi ríkisstjórnarflokka, finnst kjörið að lækka gjöld fyrir notkun auðlinda, sjálfsagt að svíkja kýrskýr kosningaloforð, finnst fín mótþróaröskun þeirra varðandi nýja stjórnarskrá í stað bráðabirgða plaggsins frá 1944, telur gott mál að ríkissjóður styrki fólk vegna „forsendubrests“ lána sem ekki hefur orðið fyrir neinum forsendubresti en skilji þá sem raunverulega urðu fyrir forsendubresti úti á köldum klaka, finnst sjálfsagt að þingmenn skerði kjör öryrkja og aldraðra á meðan þeir þiggja sjálfir hærri laun, finnst ekkert að því að einn milljarður sé talinn „ekki-svo-mikill“ peningur þegar verið að er að lækka gjöld á þá sem nýta sameiginlegar auðlindir en hefur ekki hugmynd um hvert á að sækja fé í heilbrigðiskerfið, ert sátt(ur) við síhækkandi greiðslur til ríkisrekinnar kirkju og daðrar við útlendingahatur og kynþáttaforóma?

Ef svarið er „já“, þá er þetta væntanlega spurning um annan ríkisstjórnarflokkanna.

Ef þér finnst ekkert að því að stjórnmálamenn séu ítrekað staðnir að hreinum og klárum ósannindum, hafi lítið fram að færa annað en að velta sér upp úr vænisýki og standi í stöðugu stríði við alla fjölmiðla (aðra en þá sem þeir eiga), séu ítrekað staðnir að fáfræði og umfram allt duglausir þegar kemur að því að koma einhverju í verk

Ef svarið er „já“

þá er um að gera að kjósa Framsóknarflokkinn – en ekki telja þér trú um að þú sért að kjósa „hina“ frambjóðendur flokksins (sem vissulega eru margir hverjir ágætir) því þeir njóta allir atkvæða á landsvísu.

Ef svarið er „nei“, þá áttu sennilega ekki aðra valkosti en Sjálfstæðisflokkinn.

En ef svarið er „nei“ (við stuðningi við núverandi ríkisstjórnarflokka), þá vandast málið eitthvað.

Ef þú þekkir einhvern, eða ert sjálf(ur) í framboði fyrir einhvern smáflokkanna sem lítur ekki út fyrir að sé nálægt því að ná kjöri, nú eða telur það framboð standa nákvæmlega fyrir þín gildi,  þá er bara að kjósa þann flokk. Ég get ekki sagt nákvæmlega til um stóran mun á þeim, svona almennt séð virðist þetta ágætis fólk og vel meinandi en með mismunandi raunhæfar hugmyndir og áherslur. En þeir eiga það sameiginlegt að eiga ekki alvöru möguleika á að ná manni á þing. Það er ósanngjarnt, ömurlegt og ólýðræðislegt. En það er staðreynd. Ef þú vilt gefa út stuðningsyfirlýsingu við eitthvert þessara framboð, þá verður að hafa það.. en þú ert um leið búin(n) að fyrirgera rétti til að kvarta og kveina yfir vondum stjórnvöldum næsta kjörtímabil.

En ef ekki, þá eru enn nokkrir kostir í stöðunni.

Ef þú ert gamaldags (já, ég nota þetta vísvitandi í neikvæðri merkingu) vinstri kona/maður höll/hallur undir verulega ríkisforsjá, finnst ekkert að því að velta upp hugmyndum um netlögreglu, gerir sjálfkrafa ráð fyrir að flest fyrirtæki séu rekin af ljótu-köllunum og trúir hverju sem er gagnrýnislaust þegar að þeim kemur, treystir frambjóðendum VG betur en sjálfum/sjálfri þér til að ákveða hvað þú mátt kaupa hvar og hvenær – og/eða ef þú ert ákafur umhverfisverndarsinni, nema auðvitað það þurfi að koma peningum heim í kjördæmi… ja, þá eru Vinstri grænir nokkuð augljós kostur.

Ef þú hefur alltaf kosið Sjálfstæðisflokkinn en ert búin(n) að missa allt traust til þeirra, þolir ekki forpokaða Evrópustefnu og fékkst nóg þegar flokkurinn sveik kosningaloforðin eftir síðustu kosningar, tja, þá liggur Viðreisn nokkuð vel við „x-i“. Reyndar gæti viðreisn hentað mörgum, hafa til að mynda gefið upp að þeir vilji fullan aðskilnað ríkis og kirkju.

Ef þér finnst mikilvægt að staðfesta nýja stjórnarskrá, bæði vegna þess að það er táknræn aðgerð um vilja til að breyta og koma í veg fyrir mistök.. og ekki síður vegna þess að sú gamla er stagbætt bráðabirgðaplagg frá 1944 sem stenst ekki innbyrðis skoðun og er illa götótt þegar kemur að mörgum lykilatriðum, finnst skipta töluverðu máli að stjórnarskráin sem var samþykkt í þjóðaratkvæðagreiðslu taki gildi, ef þér finnst mikilvægt að fá nýja nálgun í stjórnmál, ef það er ekki sjálfsagt að ríkissjóður reki trúfélag, ef þér finnst mikilvægt að þingmenn taki gagnrýni þannig að hún sé til að læra af, ef heilbrigðismálin skipta einhverju, ef aðgangur að sameiginlegum auðlindum er einhvers virði, hugmyndir um aukið beint lýðræði hljóma vel og talsvert bætt stefna í höfundarréttarmálum truflar ekki of mikið.. ja, þá held ég að Píratar séu augljós valkostur, þau eru það að minnsta kosti fyrir mig.

Nú, ef ekki, þá eru einn eða tveir valkostir eftir, því sennilega er ekki rétt að telja Bjarta framtíð með smáflokkunum. Ég kann hins vegar í alvöru ekki nægilega góða skýringu á því hvar munurinn liggur milli, kannski myndu frambjóðendur Samfylkingarinnar ekki bulla svona þegar kemur að stóriðju og hafa eitthvað meiri þekkingu á sögunni.

Ekki svo að skilja að það megi ekki taka tillit til þess að flest framboðin eru með einhvers konar blöndu af annars vegar öflugu og heiðarlegu fólki sem bæði vill gera vel og getur gert vel og hins vegar fólki sem kann ekki að vinna úr upplýsingum, er fordómafullt og lítur á stjórnmálin sem stanslaus átök og baráttu. Hlutföllin virðast óneitanlega mismunandi milli framboða, en ræður varla úrslitum, nema mögulega í einu tilfelli.

Núverandi kosningalög eru bæði ósanngjörn og ólýðræðisleg. Það eru engin rök fyrir því að framboð þurfi að ná tilteknum fjölda til að eiga rétt á jöfnunarþingmanni, kjósendur þeirra flokka eiga alveg sama rétt á fulltrúa á þingi og aðrir.

En þetta er staðreynd.

Það er auðvitað yfirlýsing í orði að veita smáframboði atkvæði sitt eftir bestu samvisku hvað sem kosningakerfinu líður.

En í verki er það stuðningur við núverandi stjórnarflokka.

Ég held að það væri sterkur leikur hjá þeim framboðum sem eru á mörkunum, eða eru langt undir, að styðja Pírata í núverandi kosningum og ná þannig fram breytingum á kosningalögunum og eiga með því raunhæfa möguleika á því að ná inn manni í næstu kosningum… sem mögulega þarf ekki að bíða eftir í fjögur ár..

Kannski er vinahópurinn á Facebook undarlega samsettur, en ég á enga (held ég) vini sem eru talsmenn fordóma gagnvart innflytjendum, hælisleitendum eða fólki sem leitar itl okkar í sárri neyð.

En ég sé óþægilega marga vísa í ummæli sem ganga eiginlega frekar mikið fram af mér. Og þessi ummæli eru gjarnan afsökun með „ég má nú hafa skoðun“ og „hvað, má ekki ræða málið?“…

Fyrir það fyrsta þá er það nú einfaldlega alls ekki í lagi að halda fram skoðunum sem fela í sér kynþáttafordóma.

Þá er frekar kaldhæðnislegt að sjá þá sem telja sig hafa fullan rétt til að lýsa skoðun sinni og ræða málið – þó þær skoðanir og sú umræða feli í sér kynþáttafordóma – hafa nákvæmlega ekkert umburðarlyndi fyrir því að aðrir séu þeim ósammála og hella sér gjarnan yfir hvern þann sem viðrar aðra skoðanir með fúkyrðaflaumi og persónulegu skítkasti.

Verst af öllu er samt að flestir byggja sína skoðun á fullyrðingum sem standast enga skoðun, ýmist hreinum og klárum rangfærslum, nú eða fáfræði, vanþekkingu og hreinræktuðu bulli af einhverjum vefsíðum.

Ég gæti hugsanlega haft samúð með viðkomandi ef viðbrögðin væru að skipta um skoðun þegar bent er á að forsendurnar standist einfaldlega ekki skoðun. En einhverra hluta vegna virðist fólk byrja að mála sig út í horn.. og frekar en að bregðast við með því að viðurkenna að það hljóp á sig.. þá hefst einhver moka-sig-nú-enn-dýpra í holuna.

Þannig að..

  1. nei, það er ekki í lagi að halda fram skoðunum sem byggja á kynþáttafordómum
  2. ef þið krefjist þess samt að fá halda fram þessum skoðunum í nafni tjáningarfrelsis, hættið þá að minnsta kosti að amast yfir því að aðrir séu ósammála ykkur
  3. þegar ykkur er bent á að það sem þið nefnið til stuðnings ykkar skoðunum stenst sannanlega ekki, hafið þá smá sjálfsvirðingu og skiptið um skoðun

 

Það er gjarnan frekar hallærislegt að fylgjast með stjórnmálaumræðunni..

Nú síðast hef ég fylgst með umræðunni um tillögur stjórnarinnar um aðstoð fyrir þá sem eru að kaupa sér húsnæði í fyrsta skipti.

Svo langt sem ég sé þá koma þær til með að nýtast einhverjum ágætlega, öðrum ekki, við borgum öll brúsann og húsnæðisverð hækkar. Þetta eru engar töfralausnir, en ég veit ekki til að það séu til neinar töfralausnir – og þetta er talsvert skárra en ég óttaðist, amk. í ljósi síðustu kosningaloforða.

Gott og vel.

Það sem truflar mig er hvernig umræðan fer af gömlum vana í við-á-móti-ykkur farveginn.

Ég fæ verulegan kjánahroll þegar [sumir] stuðningsmenn ríkisstjórnarinnar fara hástemmdum efsta stigs lýsingarorðum um tillögurnar og mér finnst líka vandræðalegt að fylgjast með gagnrýninni [frá sumum, svo ég sé nú ekki að alhæfa].

Hvernig væri að taka þetta efnislega, hverjir eru kostirnir, hverjir eru gallarnir, hvaða aðrar leiðir koma til greina og hverjir eru kostir og gallar þeirra?

Kannski er þetta afleiðing af því að ríkisstjórnin virðist loka sig af og kemur svo fullmótað frumvarp með tilheyrandi látum og lófaklappi [ég veit að þetta gildir um fleiri ríkisstjórnir og er ekki sér einkenni á þessari ríkisstjórn]. Kannski hefði verið hugmynd að taka umræðu eins og: „Við erum að velta fyrir okkur hugmyndum á þessum nótum, hvað finnst ykkur?“ – „Hafið þið aðrar hugmyndir?“ – „Hvaða atriði eruð þið sátt við?“ – „Hvað gæti farið betur?“ – „Er eitthvað sem má betur fara?“

Bréf frá Pírötum til…

Posted: ágúst 13, 2016 in Umræða

Ég hef tekið þátt í umræðunni um höfundarréttarmál við pírata úr alls kyns partýum.. umræðan er afskaplega leiðinleg, fer í hringi, ég heyri sömu „mótrökin“ aftur og aftur þó ég sé búinn að samþykkja þau en bendi á að þau nái einfaldlega ekki nógu langt.

Píratar hafa nefnilega rétt fyrir sér að mörgu leyti þegar kemur að höfundarréttarmálum – það er erfitt að koma í veg fyrir dreifingu án óásættanlegs eftirlits og nýtt umhverfi skapar heldur betur tækifæri fyrir suma.

En það er líka skelfilegt að heyra einstaka „Pírata“ tala á köflum og hugarfar þeirra er beinlínis til þess fallið að við horfum fram á fátæklegra menningarefni í framtíðinni.

Ég efast ekkert um á áhugann og viljann til að gera vel en mikið af umræðunni er nánast gagnslaus.

Þannig að mér dettur í hug að Píratar skrifi bréf til tveggja ímyndaðra [ekki svo mjög samt] einstaklinga.

„Simmi“ semur mikið af eðal rokklögum, hann er hins vegar lítillega fatlaður og á ekki gott með að spila sitt efni sjálfur – er reyndar ekkert sérstaklega góður flytjandi ef út í það er farið – lögin hans hljóma einfaldlega miklu betur í flutningi annarra. Það nennir enginn að gefa þessi lög út, þeim er einfaldlega dreift ólöglega og hvorki flytjandi né höfundur fá mikið fyrir sinn snúð. Tekjur af tónlistarveitum duga fyrir kaffinu, en ekki með því.

„Sammi“ hefur gert vandaða og vinsæla sjónvarpsþætti fyrir framleiðslufyrirtæki sem er í eigu þekkts athafnamanns. Ætlunin var að gera fleiri seríur, en þrátt fyrir að þættirnir væru í boði fyrir lítinn pening var þeim dreift óleyfilega í slíku magni að litlar sem engar tekjur höfðust upp í kostnað. Framleiðandinn hætti við að framleiða fleiri þætti og „Sammi“ missti vinnuna.

Skrifið þeim félögum bréf og segið þeim hvað þið viljið gera til að þeir geta lifað af að búa til eftirsóknarvert efni.

  • Þið getið auðvitað sagt þeim að „éta það sem úti frýs“, þeir verði bara að sætta sig við breytt umhverfi og fara að gera eitthvað annað. En hafið þá í huga einsleitnina í tónlist og sjónvarpsþáttagerð sem fylgir því að útiloka þá félaga.
  • Það er fín hugmynd að stytta tímann sem efni er varið eftir dauða höfundar, en það hjálpar þeim félögum nú ekki mikið.
  • Það er líka lítils virði fyrir „Samma“ að heyra að framleiðandinn sé nú moldríkur og það sé allt í lagi að stela frá honum.
  • Munið að það er lítil hjálp í almennu orðalagi um að skoða hlutina og stefna að einhverju, leita leiða, skoða og taka mið af…
  • Fyrir alla muni, ekki byrja á samsærisröflinu um ritskoðun, það er vitlausara en að rukka Sighvat um húsaleigu.

En ef þið hafið raunverulegan áhuga á að Simmi og Sammi geti unnið áfram að sinni sköpun, skrifið þeim ímyndað bréf og þá er stefna ykkar komin.

Fullt af fólki heldur að það að „afnema“ verðtryggingu leysi bókstaflega öll heimsins vandamál, „lækni“ skalla, komi á friði í mið-austur-löndum og losi okkur við Trump.

Það hefur lengi verið sagt [réttilega] að lottó, happdrætti, getraunaseðlar séu skattur á fólk sem kann ekki að reikna. [ég kaupi oft lottómiða, getraunaseðla og happdrætti – styrki gott málefni og hef gaman af að fylgjast með úrslitum – en ég geri mér engar vonir um að vinna].

Á sama hátt er ákveðin kvöð á fólk sem kann ekki að reikna þegar kemur að þjóðfélagsumræðu að halda að það bjargi einhverju að „afnema“ verðtrygginguna.

Alls kyns undarlegar kenningar hafa komið fram, fólk gengur meira svo langt að kalla þær „staðreyndir“. Það hjálpar ekki að kenningarnar eru þvers og kruss – mótsagnakenndar og ganga einfaldlega ekki upp.

Fyrir ekki svo löngu fékk maður mikla athygli í helstu fjölmiðlum, í boði hagsmunasamtaka heimila.. sem kunni ekki muninn á margföldun og samlagningu.

Þegar búið var að hrekja flestar bábiljurnar komu einhverjar kenningar um að verðtrygging væri verðbólguhvetjandi. Skoðum þetta aðeins.

Gefum okkur þrjá einstaklinga – Anna, Bjarni og Dísa – sem öll eru með þúsund kórónur í árslaun árið 1. Anna kaupir sér íbúð fyrir 5 þúsund kórónur og tekur verðtryggt lán fyrir öllum herlegheitunum. Anna borgar eitthvað nálægt 300 kórónum á ári af íbúðinni, lifir til þess að gera sparlega, neysla er að öðru leyti 650 kórónur og hún á 50 kórónur eftir. Og Anna notar einmitt þessar 50 kórónur til að kaupa flug og hótel í jólaferð.

Bjarni er á svipuðum nótum, neyslan er svipuð – en hann tók lán með breytilegum vöxtum fyrir sinni íbúð og fór með Önnu í sömu jólaferð.

Dísa lætur sér aftur nægja að leiga fyrir 200 kórónur á ári, en lifir eitthvað hærra, neyslan hjá henni er 750 kórónur og á einmitt líka 50 kórónur eftir til að fara með Önnu og Bjarna um jólin.

Ef verðbólgan er engin þá er verðtryggingin engin, breytilegu vextirnir eru óbreyttir og ef launin standa í stað þá eru þeir í sömu stöðu árið 10.

Ef verðlag hefur hækkað um 50% á fyrstu tíu árunum og laun hafa hækkað í takt – þá eru þau með 1.500 kórónur í laun, Anna borgar 450 kórónur af láninun á íbúðinni, sem hún getur núna selt fyrir 7.500 kórónur, Dísa borgar 300 kórónur í leigu. Og vegna þess að Bjarni tók lán með breytilegum vöxtum þá borgar hann einmitt 450 kórónur líka. Vegna verðbólgunnar er neysla Önnu og Bjarna komin í 975 kórónur og neysla Dísu er komin 1.125 krónur. Ferðin þeirra hefur líka hækkað um 50% og kostar núna 75 kórónur. Og ótrúlegt en satt, þau eiga einmitt 75 kórónur eftir í jólaferð.

Verðtrygging er sem sagt ekkert vandamál.

Stundum er misgengi launa og verðlags og jafnvel íbúðaverðs vandamál.

Gefum okkur að launin þeirra hafi bara hækkað upp í 1.450 kórónur á ári. Verðtrygging hækkar lán Önnu umfram greiðslugetu og hún á bara 25 kórónur eftir. Breytilegu vextirnir á láni Bjarna hækka í takt við verðbólguna, og hann á bara 25 kórónur eftir, sennilega eitthvað minna því breytilegu vextirnir eiga það til að hækka meira en því sem verðbólgu nemur. En, Dísa, sem ekki er með neitt verðtryggt lán á nefnilega samt bara 25 kórónur eftir.

Vegna þess að verðtrygging er heldur ekki vandamálið.. heldur misræmi verðlags og launa. Og það gildir jafnt fyrir þá sem eru með verðtryggð lán, þá sem borga breytilega vexti og þá sem eru ekki með nein lán.

PS. jú, fastir vextir eru möguleiki, en ekki í boði í efnahagsumhverfi með svona verðbólgu nema þá fáránlega háir.

 

Ég þarf að fara að ákveða hverjum ég greiði atkvæði í prófkjöri Pírata á Stór-Kópavogssvæðinu.

Það er ákveðið „lúxusvandamál“ að mér líst mjög vel á mjög marga frambjóðendur og á eiginlega frekar erfitt með að gera upp á milli.

En nokkur atriði telja mikið fyrir mér og ég er ekki alveg klár á afstöðu allra frambjóðenda til þeirra.

Þannig að mig langar til að setja fram nokkrar spurningar um nokkur atriði sem skipta mig máli.

  1. Ertu fylgjandi því stjórnarskrá stjórnlagaráðs verði samþykkt á næsta þingi?
  2. Ertu fylgjandi því að afnema verðtryggingu?
  3. Ertu fylgjandi aðskilnaði ríkis og kirkju?
  4. Finnst þér siðferðilega rétt að deila og sækja efni (svo sem tónlist, sjónvarpsþætti, hugbúnað, bíómyndir) í óþökk þeirra sem eiga höfundarrétt þegar hægt er að kaupa fyrir sanngjarnt verð og sækja efnið á einfaldan og löglegan hátt? [ég er ekki að spyrja um hvort ykkur finnist að höfundar eigi að bjóða efnið aðgengilegt frítt, ég er ekki að spyrja um hvort / hvernig ætti að framfylgja einhverju hugsanlegu eftirliti og ég er ekki að spyrja um skoðanir á refsingum við brotum] – en þið megið sjálf ákveða hvað er „sanngjarnt verð“ og „einfaldur háttur“

Frídagar, endurskoða??

Posted: ágúst 2, 2016 in Spjall, Umræða
Efnisorð:

Næsta átta og hálfan mánuðinn er einn almennur frídagur.

Annar í jólum, 26. desember, er eini frídagurinn þar til svokallaður Skírdagur dettur inn 13. apríl 2017.

Er ekki löngu kominn tími til að endurskoða þetta frídaga kerfi?

Það er auðvelt að stilla frídögum ársins upp þannig að þeir verði að jafnaði jafn margir á hverju ári og þeir eru með núverandi kerfi. En í stað þess að sum árin sé nánast enginn frídagur og önnur endalausir frídagar, þá má jafna þetta á frekar einfaldan hátt.

Ég setti fram hugmynd í grein á Eyjunni fyrir nokkru, sem er vert að rifja upp.

  • síðasti virki dagur hvers árs verður frídagur – heill, ekki hálfur
  • síðasti virki dagur fyrir 25. desember, oftast 24. desember – líka heill frídagur
  • fyrstu tveir virkir dagar eftir 24. desember
  • fyrsti virki dagur hvers árs
  • síðasti föstudagur fyrir 16. júní (vegna 17. júní)
  • fyrsti mánudagur í maí (í stað 1. maí)
  • fyrsti mánudagur í ágúst (óbreyttur frídagur verslunarmanna)
  • fyrsti mánudagur í júní (nýr frídagur, td. sjómanna)
  • löng páskahelgi óbreytt, en mætti gjarnan festa við fyrstu helgi í apríl
  • uppstigningardagur dettur út
  • annar í hvítasunnu dettur út
  • sumardagurinn fyrsti dettur út

Punk eða ekki punk

Posted: júlí 31, 2016 in Spjall, Tónlist, Umræða
Efnisorð:,

Ég kíkti nýlega á upphitun fyrir punk hátíð.

Eins og svo oft áður þegar ég kíki á hljómsveitir sem kenna sig við punk þá fannst mér eiginlega ekkert rosalega gaman.

Jú, mikill kraftur, ekki vantaði hraðann, rosalega vel æft og spilamennskan var þétt og fumlaus. En… mér fannst bara samt ekkert gaman. Og mér finnst þetta eiginlega rauður þráður í því að mæta og hlusta á punk hljómsveitir. Nei, kannski ekki, það er fullt af skemmtilegum undantekningum – en allt of oft.

Ég hlustaði á tónlist sjöunda áratugarins þegar ég var krakki, aðallega voru það eldri systkini mín sem „fóðruðu“ mig á tónlist. Síðan kom ákveðinn öldudalur, að mér fannst, með svokölluðu „prog-rokki“ annars vegar – sem fyrir mér var uppfullt af tilgangslausum flækjum, sýndarmennsku og uppskrúfuðum tilraunum – og svo diskóinu hins vegar – sem var aftur dauðhreinsað, óspennandi, máttlaust og innihaldslaust.

Punkið heillaði mig, en eiginlega bara tónlistin og viðhorfið til hennar, alls ekki fatatískan og engan veginn ruglingsleg skilaboðin um breytt samfélag. Gott og vel, best að alhæfa ekki, það var langt frá því að öll tónlistin væri góð, stundum voru fötin skemmtileg og auðvitað kom fyrir að eitthvað væri til í skilaboðunum. En miklu oftar var það eiginlega fyrir utan mitt áhugasvið.

Tónlistin var hins vegar einhvers konar afturhvarf til sjöunda áratugarins, ekki endilega að allt hljómaði eins, heldur viðhorfið, tónlist átti að vera einföld, kraftmikil og skemmtileg, flutt af áhuga og ástríðu, en þurfti engan veginn að vera fullkomin í flutningi – kannski betra, en innan ákveðinna marka var það aukaatriði.

Í samanburði við það sem var alls ráðandi á þessum tíma þá kom punkið til sögunnar sem ofsalega „árásargjarnt“, því það var bæði hrátt og hratt og engan veginn dauðhreinsað af mistökum. Það var einfaldlega vegna þess að ráðandi tónlist var komin svo langt út í einhverja undarlegan jaðar að í samanburðinum virkaði þetta sem einkenni. Í framhaldinu urðu þessi einkenni svo einhverra hluta vegna aðaltriðið.. í stað þess að við fengjum meira að skemmtilegri tónlist þá fóru hljómsveitir sem vildu kenna sig við punk að ganga sífelld lengra í að vera harðari og hraðari – en steingleymdu upphaflegri nálgun – eða voru kannski aldrei að skilja.

Ég nefni sem dæmi, af handahófi, Ramones, Clash, Stranglers, Sex Pistols, Jam og Stiff Little Fingers. Ekkert af því sem ég heyri í dag og er kennt við punk, á nokkuð skylt við tónlist þessara hljómsveita.

Best að taka vonda líkingu…

Það má kannski líkja þessu við að mæta í húsnæði sem er illa þrifið og koldrullugt. Einhver nefnir að það megi nú kannski sópa, mæta með sápu og skúra og þrífa – sem er gert. Í framhaldinu er svo farið út fyrir öll mörk í sápu og húsnæðið er óhæft vegna þess að þar flýtur allt í sápu! [kannski ekki svo vond líking!]

Svona rétt í kjölfar þess að ég lýsti yfir stuðningi við pírata greip mig óstjórnleg þörf til að fara að ræða höfundarréttarmál..

Ég er ekki talsmaður þess að beita aðferðum sem skerða persónufrelsi eða brjóta mannréttindi á fólki.

Ég er talsmaður þess að fræða fólk, segja hvers vegna það er rangt að taka efni ófrjálsri hendi og vonast þannig til að ná árangri.

Rökleysurnar fyrir ólöglegri dreifingu fara nefnilega talsvert í taugarnar á mér, ef við skoðum aðeins hvernig færi ef sömu hugmyndafræði væri beitt í víðara samhengi.

Ofbeldi er auðvitað ekki löglegt og auðvitað viljum við ekki að þeir sem beita ofbeldi komist upp með það.

Að dreifa og taka efni í leyfisleysi er auðvitað ekki löglegt og auðvitað viljum við ekki að þeir sem dreifa efni ólöglega komist upp með það.

En það er erfitt að koma fullkomlega í veg fyrir ofbeldi. Sennilega væri eina mögulega leiðin sú að setja upp eftirlitsmyndavélar í hverju skúmaskoti og vakta allan sólarhringinn. Það finnst okkur (vonandi) óásættanleg innrás í einkalíf fólks og fráleit skerðing á persónufrelsi.

En það er erfitt að koma fullkomlega í veg fyrir ólöglega dreifingu efnis. Sennilega væri eina mögulega leiðin sú að setja upp eftirlit með allri netumferð, á hverri tölvu og síma og vakta allan sólarhringinn. Það finnst okkur (vonandi) óásættanleg innrás í einkalíf fólks og fráleit skerðing á persónufrelsi.

Við samþykkjum samt ekki að lögleiða ofbeldi. Við segjum ekki, fólk verður bara að sætta sig við að raunveruleikinn er svona. Við höldum áfram að segja fólki að þetta sé rangt, við höldum áfram að reyna að koma í veg fyrir ofbeldi og reynum allt sem við getum til að minnka.

Við samþykkjum samt ekki að lögleiða ólöglega dreifingu efnis. Við segjum ekki að fólk verði bara að sætta sig við að raunveruleikinn sé svona. Við höldum áfram að segja fólki að þetta sé rangt, við höldum áfram að reyna að koma í veg fyrir ofbeldi og reynum allt sem við getum til að minnka það.

Gott og vel, ofbeldi og ólögleg dreifing efnis eru ólíkir hlutir, en rök þeirra sem tala um að fyrst ekki sé hægt að koma í veg fyrir ólöglega dreifingu efnis þá verðum við að sætta okkur við það, þau eru jafn vitlaus  – og við sættum okkur vonandi seint við rökleysurnar fyrir ólöglegri dreifingu efnis þegar ofbeldi á í hlut.