Ég hélt að vinur minn væri að gera grín að mér þegar hann sagði við mig í hádeginu að Sjálfstæðisflokkurinn hefði samþykkt ályktun þess efnis að það ætti að hafa kristin gildi að leiðarljósi við lagasetningar. Við höfum ólíkar skoðanir á trúmálum og þetta hefði verið dæmigert skot. Svo var þetta víst fúlasta alvara. Að minnsta kosti í einhverja klukkutíma.

Reyndar var setningin eitthvað á þá leið að hafa skyldi kristin gildi að leiðarljósi þegar það ætti við! Sem gerir setninguna fullkomlega marklausa, það má einfaldlega ákveða í hvert skipti að þau eigi aldrei við. Svona eins og ákvæði um að mála skulu öll hús í bænum appelsínugul þegar það á við.

Hitt er svo aftur að það hefur engin getað svarað mér, þrátt fyrir ítrekaðar spurningar, hver þessu kristnu gildi eru og hver þeirra skera sig frá svona almennu siðferði – gott ef ekki eftir síðasta landsfund sama flokks.

Þannig að setning þess efnis að hafa skuli eitthvað sem enginn getur sagt hvað er að leiðarljósi, bara þegar hentar, er fullkomlega marklaust hjal.

 

 

Ég skal játa (smá) fordóma

Posted: febrúar 22, 2013 in Umræða

Nú reyni ég, svona eftir bestu getu, að forðast að vera með fordóma, ég reyni að skoða hvert mál með opnum huga og hugsa fyrir hvort mögulega sé önnur hlið sem er þess virði að skoða.

Helst reyni ég að taka ekki afstöðu, nú eða dæma, fyrr en að vel athuguðu máli.

Ég játa hins vegar að ég er haldinn fordómum að einu leyti. Ef aðili ræður sér lögmann / lögmenn sem þekktir eru fyrir að verja og standa í málaferlum fyrir siðblinda glæpamenn, stóra sem smáa, fólk með vondan málstað og/eða herja á fólk með látum og hótunum út af hvers kyns smámunum…

Þá geri ég einfaldlega ráð fyrir að viðkomandi hafi vondan málstað. Vissulega jaðrar þetta við fordóma. En reynslan hefur líka haft sitt að segja.

Fimmtudagskvöldið 28. febrúar verða haldnir hljómleikar í Norðurljósum Hörpu til styrktar Ingólfi Júlíussyni sem barist hefur við bráðahvítblæði síðustu mánuði. Veikindin hafa reynst Ingólfi og fjölskyldu fjárhagslega erfið og hafa fjölskylda og vinir sameinast um að standa að þessum styrktarhljómleikum fyrir þau.

Við Fræbbblar tökum (að sjálfsögðu) þátt ásamt fjölda annarra tónlistarmanna og skemmtikrafta. Ég held satt að segja að það hafi tekist einstaklega vel til að setja upp bæði fjölbreytta og eftirminnilega dagskrá. Nánar um það þegar nær dregur.

Það gefa allir sína vinnu og tekjurnar renna óskiptar til Ingólfs og fjölskyldu.. ef einhver kemst ekki má styðja við þau með því að leggja inn á bankareikning 0319-26-002052, kennitölu 190671-2249.

Nánar um viðburðinn á http://www.facebook.com/events/354810194632973/.

Miðasala er hafin á http://www.harpa.is/midasala/framundan/nr/2374.

Klám og tunglferðir

Posted: febrúar 15, 2013 in Umræða
Efnisorð:, ,

Ég sá einhvers staðar þá fullyrðingu að fyrst við (auðvitað ekki við Íslendingar, heldur einhverjir aðrir) hefðum getað sent menn til tunglsins þá gætum við stöðvað dreifingu á klámi á netinu.

Þetta er auðvitað slá-ryki-í-augun-á-fólki fullyrðing og ekki ætluð til annars en að blekkja – þeas. bera saman eitthvað tvennt, láta líta út fyrir að það sé sambærilegt og draga svo ályktun.

Auðvitað er aðalástæðan fyrir því að bann á klámi er fáránleg sú að ríkisvaldinu kemur ekkert við hvort fólk vill horfa á klám eða ekki.

En svona fyrir þá sem vilja hengja sig í samlíkinguna þá er allt í lagi að hafa í huga að við vissum jú hvar tunglið var áður en ákveðið var að fara þangað. Það hefur enginn, mér vitanlega, getað skilgreint hvað er klám og hvað ekki – hvað þá að þær skilgreiningar sem hafa verið reyndar standist skoðun ólíkra tíma og menningarheima.

Og, jú, það er vissulega ekki hægt að segja að það sé fullkomlega útilokað að stöðva klám inn á tölvur landsmanna, að því gefnu að einhverjum tækist að skilgreina klám. En það myndi væntanlega kosta eitthvað svipað og að senda mann til tunglsins. Og setja fáránlegar takmarkanir á almenna notkun netsins. Við eigum kannski nóg af peningum í svona….

Ekki „trúleysingi“

Posted: febrúar 14, 2013 in Trú, Umræða
Efnisorð:

Birgir Baldursson – og væntanlega fleiri – benti á góðan myndatexta frá Gudloysi á Facebook í gær..

I am not an „atheist“ because I don’t define myself by what I am not. I don’t fuck pigs either, but I don’t fell the need to call myself an „apigfucker“

sem útleggst í lauslegri þýðingu

Ég er ekki „trúleysingi“ vegna þess að ég skilgreini mig ekki út frá því sem ég er ekki. Ég sef ekki hjá svínum en ég hef enga þörf fyrir að kalla mig „ekkisvínahjásofari“

Þetta er nokkuð góður punktur. Og eins og Birgir bendir á, eru trúaðir ekki einfaldlega „skynsemisleysingjar“?

Okkur vantar eiginlega betra hugtak yfir þá sem aðhyllast heilbrigða skynsemi og hafna bábiljum, hjávísindum, hindurvitnum og hvers kyns kukli sem byggir ekki á öðru en óljósum hugdettum.

Einhverjar hugmyndir? Má taka Birgi á orðinu og svara „Nei, ég er ekki trúaður ég er skynsamur“?

 

Akademískt frelsi

Posted: febrúar 13, 2013 in Umræða
Efnisorð:,

Getur nokkuð verið að þeir sömu og höfðu hvað hæst um „akademískt frelsi“ þegar gerðar voru athugasemdir við vinnubrögð stundakennara við Háskóla Íslands um trúleysingja fyrir nokkru – séu þeir sömu og eru nú að fara fram á rannsóknir og jafnvel hreinsanir í þessum sama skóla?

Hvað skal kjósa? Þriðja hugsun

Posted: febrúar 11, 2013 in Umræða
Efnisorð:

Ég verð svo í þessum vangaveltum um hvað ég get hugsað mér að kjósa og hvað ekki – að nefna nokkuð mikilvæg atriði, traust og trúverðugleika. Ég set eftirfarandi atriði ekki sem úrslitaatriði, en þau vega þungt.

  • Það gengur til dæmis ekki að flokkur tali um að minnka rekstur ríksisins en vilji á sama tíma halda ríkisreknu trúfélagi.
  • Það er ekki í boði að fá atkvæði frá mér þó frambjóðendur tali fjálglega um málfrelsi og frelsi eintaklingsins en lyfti svo ekki litla fingri þegar freklega er brotið á einföldum mannréttindum. Hér standa þeir verr að vígi sem eiga fulltrúa á þingi, það hefur til dæmis enginn lagt fram frumvarp um að breyta lögum um meiðyrði, hvað þá að bæta þeim skaðann sem beittir hafa verið misrétti.
  • Það gengur heldur ekki að tala um frjálsa samkeppni og afhenda svo völdum aðilum verðmæti, hvort sem það eru bankar eða veiðiheimildir.
  • Og það er mikilvægt að gera upp við hrunið. Ekki það að ég vilji „hengja“ alla sem annað hvort sváfu á verðinum eða gerðu mistök. En það skiptir máli að viðurkenna mistök, að hafa lært eitthvað og geta sagt hvað yrði gert öðru vísi.
  • Og svo má ekki gleyma að það er ekki í lagi að starfa við löggjöf og segjast hafa „haft hliðsjón“ af lögum við ákvarðanir í stað þess að fylgja þeim.
  • Svo gef ég lítið fyrir upphrópanir og loforð um töfralausnir í efnahagsmálum, nema viðkomandi geti sýnt hvernig viðkomandi lausn á að virka, málefnalega og með örkum og hafi svarað mótrökum.
  • Þá fer verulega stór mínus á vogina hjá flokki sem skartar frambjóðendum sem boða hvers kyns kukl og hjávísindi.

 

Hvað skal kjósa? Önnur hugsun…

Posted: febrúar 9, 2013 in Umræða
Efnisorð:

Ég setti inn færslu fyrir nokkrum dögum þar sem ég velti fyrir mér hvað ég ætli að kjósa í næstu kosningum. Kannski er þetta ótímabært þegar ekki er ljóst hvaða valkostir verða í framboði…

Fyrir utan það sem ég nefndi fyrst, þeas. að vinnubrögðin skipta miklu máli, þá eru nokkur mál sem eru frágangssök. Ég veit að ég finn ekkert draumaframboð og engan lista eða flokk sem ég verð sammála í einu og öllu. Og auðvitað er ég tilbúinn til að skoða öll mál og skipta um skoðun ef nýjar upplýsingar koma fram eða ef ég heyri góð rök.

En, að því óbreyttu, gef ég ekki afslátt af eftirfarandi atriðum (röðin skiptir ekki máli):

  • Fullan aðskilnað ríkis og kirkju, ég segi fullan til að losna við hártoganir og útúrsnúninga um núverandi fyrirkomulag.
  • Nýja stjórnarskrá á þessu ári, helst þá sem nú liggur fyrir, en það má auðvitað rökræða minni háttar breytingar. Framboð sem heldur því fram að núverandi stjórnarskrá sé bara nógu góð eða bíða megi með breytingar fær ekki atkvæði frá mér.
  • Afnám núverandi kvótakerfis, það má finna málamiðlun og gefa aðlögunartíma, en óbreytt kerfi með „eignarhaldi“ einstaklinga eða fyrirtækja á sameiginlegum auðlindum kemur ekki til greina.
  • Mannréttindi og málfrelsi verði færð til þess horfs sem þau eru í Evrópu og í fullri alvöru verði tekið á því að koma í veg fyrir frekari rassskellingar Mannréttindadómsstóls Evrópu.
  • Já og allt tal um afnám verðtryggingar er tóm tjara, amk. eitt og sér.

Hvað skal kjósa? Fyrsta hugsun

Posted: febrúar 7, 2013 in Umræða
Efnisorð:

Ég er strax farinn að hafa áhyggjur af því hvað ég á að kjósa í vor. Jæja, ekki kannski áhyggjur, en farinn að velta vöngum yfir mögulegum kostum.

Ég hef kosið ýmsa flokka gegnum tíðina en oftar en ekki hef ég hreinlega ekki náð á kjörstað, þrátt fyrir góðan vilja – hef setið við prófanir og æfingar fyrir útsendingar sjónvarps og útvarps.

Kannski nýir flokkar standi, ósanngjarnt, betur að vígi en þeir sem hafa átt fulltrúa á þingi, það er einfaldlega styttri eða engin saga til að gagnrýna.

En ég geri ákveðnar kröfur um nálgun og vinnubrögð. Það að geta rætt málefnalega, tekið rökum, skipt um skoðun, ef svo ber undir, er lykilatriði.

Þá er afstaða í nokkrum málefnum sem hreinlega útiloka að ég kjósi lista, hversu vel sem mér kann að líka önnur stefnumál – og hversu vel sem ég treysti þeim einstaklingum sem eru í framboði.

Og svo geri ég kröfur um heiðarleika og trúverðugleika – og þar með talið að standa ekki í upphrópunum og innihaldslausum yfirlýsingum sem eingöngu eru hugsaðar til að auka vinsældir.

Að lokum er rétt að nefna að ég gef lítið fyrir stórar yfirlýsingar ef ekkert er að hafst.

Fyrst að vinnubrögðum.

Ég ætla ekki að kjósa flokk eða framboð sem nálgast þingstörfin sem baráttu milli flokka, gerir kröfu um „flokksaga“, beitir málþófi, er alltaf á móti „hinum“ og alltaf með „sínum“. Að geta ekki tekið rökum og geta ekki skipt um skoðun ef nýjar upplýsingar eða sterk mótrök koma fram er ekki boðlegt.

Nánar um hina þættina fljótlega.

Ég held að dagurinn í dag verði ekki síður merkilegur í sögubókunum.

Alþingi samþykkti í dag frumvarp um jafnrétti lífsskoðunarfélaga með miklum mun. Nú fá félög eins og Siðmennt tækifæri á að láta skrá sig og sitja við sama borð og önnur félög um lífsskoðanir.

Ég ætla svo sem ekki að svekkja mig á því hversu langan tíma þetta tók. Og ekki ætla ég að velta vöngum yfir hvers vegna örfáir þingmenn settu sig upp á móti svo sjálfsögðu jafnræði – eða hver rótin er að svona skorti á umburðarlyndi fyrir skoðunum annarra.

En ég ætla að þakka þeim sem málið studdu. Takk og til hamingju.