Archive for the ‘Tónlist’ Category

Tommy Ramone – Erdélyi

Posted: júlí 12, 2014 in Tónlist
Efnisorð:, ,

Tommy Ramone er látinn, síðastur af upprunalegum meðlimum The Ramones.

Ég held að flestir sem hafa áhuga á tónlist og sérstaklega þeir sem fylgdust með seinni hluta síðustu aldri viti hverjir Ramones voru og hvaða áhrif þeir höfðu. En ég er ekki viss um að margir hafi keypt plöturnar þeirra eða hlustað mikið á þá. Ég efast satt að segja um að margir þekki mörg lög frá þeim.

Það var kannski einkennandi fyrir þá að þeir spiluðu fyrir tugi þúsunda á íþróttaleikvangi í Brasilíu, komu heim til Bandaríkjanna og það mættu nokkrir tugir.

Ég náði aldrei að sjá Ramones, þetta var eitthvað sem ég var alltaf á leiðinni að fara að gera, en kom aldrei í verk, voru einhvern veginn aldrei að spila þar sem ég var á ferðinni… það næsta sem ég komst var þegar Steinþór heitinn hringdi í mig úr tíkallasíma frá Kaupmannahöfn, var á hljómleikum og vildi leyfa mér að heyra.

Tommy var upphaflegur trommuleikari Rarmones en spilaði ekki lengi með hljómsveitinni. Muni ég söguna rétt þá var þetta nokkurs konar neyðarúrræði vegna þess að þeir fundu ekki trommara. Um leið og hann fannst sneri Tommy sér að því sem hann hafði mestan áhuga á, upptökum, og stjórnaði upptökum á fyrstu plötum hljómsveitarinnar.

Punk (pönk) og ekki pönk

Posted: maí 25, 2014 in Tónlist
Efnisorð:, , , ,

Á fyrstu árum okkar Fræbbbla vorum við ansi mikið skammaðir, þóttum ekki par fínir og ég man eftir nokkuð mörgum tilefnislausum skotum frá fólki sem ég þekkti nákvæmlega ekki neitt.

Þarna er ég ekki að tala um fólk sem hafði engan áhuga á tónlist yfirleitt – og heldur ekki um fólk sem hafði engan áhuga á þeirri gerjun og/eða nálgun sem var í kringum 1980.

Ég er að tala um þá sem fylgdust með, mættu á hljómleika, keyptu plötur og fannst sú breyting frábær sem þarna varð á íslensku tónlistarlífi.

Við vorum einfaldlega ekki nógu „fínir“.

Fyrir það fyrsta þótti ég afskaplega vondur söngvari. Eflaust var eitthvað til í því enda hef mér aldrei dottið í hug að ég væri sérstaklega góður söngvari.. ég var að ekki að þessu vegna þess að ég héldi að ég væri næsti Björgvin Halldórsson eða Kristján Jóhannssonn – eða yfirleitt hefði eitthvað fram að færa sem hefðbundinn söngvari. Eflaust var þetta oft verra en það hefði þurft að vera, einfaldlega vegna þess að við vorum með litlar og lélegar græjur og heyrðum kannski lítið sem ekkert hvað við vorum að gera. Ég vildi hins vegar meina – og vil enn – að enginn annar hefði virkað sem söngvari Fræbbblanna, þeir hefður einfaldlega aldrei orðið neitt líkt því sem þeir voru annars.. og læt svo öðrum að meta hvort það er kostur eða ókostur. Nægilega margir gengu með það í maganum að taka við af mér en Stebbi, Steinþór og Tryggvi og Arnór blésu á allt svoleiðis.

En aðallega þóttum við ekki nógu sannir punkarar („gervipönk“ var frasi sem ég heyrði oft), ekki nógu pólitískir, ekki koma nægilega mikið úr verkalýðsstétt, ekki fylgja fatatískunni nógu vel og lífsstíllinn var ekki eins og gerð vara krafa um.

Mögulegt var að ákveðin lista-elíta (ef ég má nota svo vondan frasa) hafi engan veginn skilið hvað var í gangi, við áttum að vera ný hippakynslóð, hafa okkur eins og hipparnir, fara sem sömu frasana og hipparnir – og hvað sem tautaði og raulaði máttum við alls ekki stuða eða trufla þá sem voru heilagir í listasamfélaginu.

Ég man til að mynda eftir (ekkert sérstaklega diplómatískum) ummælum í Helgarpóstinum rétt fyrir komu The Clash á Listahátíð. Ég sagði eitthvað á þeim nótum að þeir væru sniðugir að græða á Marxistum. Hefði væntanlega betur haldið kjafti, en þetta var þá.. Það var búið að segja okkur að við myndum, ásamt Utangarðsmönnum, spila með Clash. Það var snögglega dregið til baka og látið vita að menn sem létu svona út úr sér ættu ekki heima þarna.

Einhverra hluta vegna voru sömu mælikvarðar ekki settir á aðrar hljómsveitir þessa tíma – sem betur fer – og enginn gerði rellu yfir fatnaði, uppruna, sönghæfileikum eða stjórnmálaskoðunum annarra en okkar. Gott mál.

En það var sérstaklega gaman að hitta Glen Matlock, stofnanda, lagahöfund, upphafsmann og bassaleikara The Sex Pistols í góðu tómi.

 

Glen Matlock stofnaði The Sex Pistols með John Lydon, Steve Jones og Paul Cook – já, og Malcolm McLaren átti einhvern hlut í því líka. Þetta átti sér auðvitað einhvern aðdraganda og ýmsir komu til sögunnar áður en hljómsveitin var stofnuð, en svona var hún í upphafi.

Hljómsveitin var skipuð þannig þegar flest lögin á einu alvöru plötu hennar, „Never Mind The Bollocks, Here’s The Sex Pistols“ voru samin.. hann spilaði bassann á mörgum (ef ekki öllum) lögunum á plötunni. Hann hætti (eða var rekinn) og Sid Vicious var „ráðinn“ í staðinn. Sid var nokkra mánuði í hljómsveitinni en hún hætti fljótlega. Hljómsveitin var endurvakin 1996 og þar var Matlock á bassa (enda Sid látinn) og Matlock hefur spilað á bassa á öllum hljómleikum hljómsveitarinnar síðan, td. á hljómleikaferðunum 1996, 2002 og 2007 / 2008.

Sid Vicious var fyrir mörgum nokkurs konar ímynd „punksins“ og átti eflaust sinn þátt í því, margir nefna pogo-ið sem eitthvað sem hann tók fyrstur upp, hann þótti „töff“ bæði í útliti, klæðaburði og tilsvörum.

Ekki misskilja, ég er ekki að gera lítið úr því. Hann var einnig í öðrum hljómsveitum, ma. með Glen Matlock eftir að The Sex Pistols hættu, en þá sem söngvari.

En það virðist útbreiddur misskilningur að Sid hafi verið aðal bassaleikari Sex Pistols. Hann var varla spilandi þegar hann byrjaði, skánaði eitthvað fyrstu vikurnar en datt svo alveg út og síðustu hljómleikunum var hann einfaldlega ekki í sambandi – bókstaflega. Hann átti vissulega sinn þátt í ímynd „punksins“, en hann átti varla nokkurn þátt í Sex Pistols, samdi ekki lög, spilaði ekki á bassa (nema á örfáum hljómleikum) og kom inn eftir að hljómsveitin hafði náð athygli og skapað sér nafn.

Þetta skiptir kannski ekki máli. En mér finnst alltaf undarlegt þegar fólk lítur á Sid sem einn af aðalmeðlimum Sex Pistols og Glen sem einhvern bassaleikara í aukahlutverki.

Ég var svona að hugsa þetta í ljósi þess að Glen Matlock kemur á Punk 2014 og spilar á Spot í Kópavoginum 8. maí.

Við vorum að fá það endanlega staðfesta að bassaleikari (upphaflegur, núverandi og sá sem spilaði á Never Mind The Bollocks) kemur á Punk 2014 hátíðina í vor. Glen samdi í raun megnið af lögunum á einu (alvöru) plötu Sex Pistols.

Þetta verður hluti af menningardögum Kópavogs á Spot fimmtudagskvöldið 8. maí og auk Glen spila Fræbbblarnir og Q4U.

Ég er amk. farinn að hlakka til.

Ósamræmi í málflutningi

Posted: febrúar 6, 2014 in Tónlist, Umræða
Efnisorð:,

Ég á marga góða vini, kunningja, spjallfélaga og þess vegna fólk sem líkar ekkert sérstaklega vel við mig.. sem mér finnst hafa ansi undarlegar og, í rauninni, ósamrýmanlegar skoðanir á tveimur málum.. sem eru í rauninni náskyld.

Þá er ég annars vegar að tala um ólöglega dreifingu á höfundarréttarvörðu efni… sem mörgum finnst í góðu lagi vegna þess að ekki sé hægt að koma í vef fyrir dreifingu – og gefa lítið fyrir það hversu siðferðilega rangt það er að taka efni höfunda og dreifa í leyfisleysi. „það er ekki hægt að koma í veg fyrir þetta“, „fólk verður að aðlaga sig að raunveruleikanum“, „höfundarnir verða svo vinsælir að þeir mega bara þakka fyrir“, summera nokkurn veginn upp flest rökin.

Hins vegar er mjög algengt að þessir sömu einstaklingar bregðist heiftarlega illa við því þegar tölvupóstur og önnur trúnaðar gögn einstaklinga eru tekin ófrjálsri hendi og þeim dreift án leyfis viðkomandi. Þá bregður svo við að engu máli skiptir hversu erfitt er að koma í veg fyrir ólöglega dreifingu, raunveruleikinn er aukaatriði og ekki skiptir máli hvort eigandi fær mikla athygli. Nú skiptir allt í einu öllu máli að taka siðferðilega afstöðu.

Er alveg nógu gott samræmi í þessu?

Ég kíkti á Gaukinn föstudagskvöldið á Reggae kvöld hjá þeim.. skemmtileg hugmynd.. og sá Ojba Rasta.

Ég hef fylgst með hljómsveitinni í nokkur ár og hún er klárlega ein besta hljómsveit landsins – og auðvitað ekki bara landsins. En frábærir hljómleikar, og gaman að sjá hversu „sjóuð“ þau eru orðin og ekki síður að finna hvað þeim finnst þetta gaman sjáfum.

Þaðan lá leiðin á Rokkbarinn í Hafnarfirði – náði reyndar ekki öllu seinna „settinu“ hjá Ojba Rasta vegna leigbílaferðasparnaðar – og náði þar þremur hljómsveitum að hluta amk. Casio Fatso þétt og flott alvöru rokkhljómsveit sem ég þarf að ná að sjá aftur. Morgan Kane hafa sennilega aldrei verið betri, það vantaði að vísu hljómborðsleikara, söngkonu (Tinnu, ef ég man rétt) og hljómsveitin hljómaði óneitanlega öðru vísi án hennar. Ég hef eiginlega alveg tvær skoðanir, hljómborðin og röddin gera heilmikið en í hina röndina er ég alltaf hrifinn af einföldum rokkhljómsveitum. Dorian Gray voru svo þrælgóðir, einverra hluta vegna minna þeir mig á Paul Weller / Style Council og Placebo… án þess að hljóma í rauninni nokkuð líkt hvorugum þeirra, bara einhver tilfinning, og þeir kunna mér væntanlega litlar þakkir fyrir tenginguna – en er nú samt hrós.

Þá verð ég að hrósa Íslenska Rokkbarnum fyrir að vera til, óneitanlega svolítið út úr leið, en frábært að einhver skuli nenna að standa í að reka svona stað.

PS. hvaðan kemur annars þessi lína að láta hljómsveitir heita eftir einhverjum? ekki svo að skilja að það sé verra en eitthvað annað, en skrýtið.

Hljómleikar, hljómleikar…

Posted: nóvember 22, 2013 in Tónlist
Efnisorð:,

Ég verð að játa að ég er orðinn nokkuð spenntur fyrir kvöldinu í kvöld.

Við Fræbbblar erum að halda upp á þrjátíu og fimm ára afmæli okkar.

Við bjóðum öllum sem vilja að mæta í „partý“ á Gamla Gauknum, það kostar ekkert inn og við spilum eins lengi og við endumst (sem er væntanlega nokkuð lengi), bæði frumsamið efni, annarra manna efni og annarra manna lög sem við höfum útsett. Þetta verður bæði nýtt og gamalt, áherslan kannski meira á gamla efnið að þessu sinni..

Við reiknum með að byrja um 23:00 (nei, kannski ekki alveg á slaginu) og spila langleiðina til klukkan 3:00, sem aftur fer eftir hvað við tökum löng hlé og hversu hratt lögin verði spiluð á síðustu metrunum.

En þetta eru ekki jólatónleikar.

Og við erum ekki að kynna nýja plötu, eða nokkuð annað.

Þetta verður bara gamaldags partý.

Nánar hér á Facebook og svo má auðvitað benda á heimasíðuna okkar Fræbbblarnir.

Þá eru þrjátíu og fimm ár frá því að við Fræbbblar spiluðum í fyrsta skipti. Þetta var á menningarhátíð Menntaskólans í Kópavogi, Myrkramessu, þar sem við vorum við nám. Það gekk ekki andskotalaust að fá að spila en hafðist á endanum með hjálp góðra manna.

Með mér spiluðu Þorsteinn, Hálfdan, Barði og Stefán.. en við nutum aðstoðar Arnórs og Ríkharðs, sem báðir gengu fljótlega í hljómsveitina. Við Þorsteinn, Arnór og Ríkharður erum hér allir enn þá, en Guðmundur Þór spilar á trommur, Helgi á bassa og Iðunn syngur.

Tilefnið var nú eitthvert ósætti við skólameistar og var meiningin að gera nett grín, bæði að honum og hugmyndum manna um „punk“ eins og þær birtust í íslensku dagblöðunum. Við spiluðum lög frá Sex Pistols, EMI, God Save The Queen og svo Police & Thieves í útsetningu The Clash, ja, svona nokkurn veginn. Allt með íslenskum textum.

Tveir ungir dagskrárgerðarmenn, Jakob og Eiríkur, voru meðal annars að gera þætti um félagslífið í menntaskólum landsins. Þeir vildu endilega fá okkur í þáttinn, og þá var jú, nauðsynlegt að spila meira þar til kæmi að upptökum.. hvað við gerðum. En á leiðinni breyttist þetta aðeins, við fórum að æfa fleiri lög, byrjuðum að semja eigin efni.. og svo var þetta einfaldega rosalega gaman.

Við mættum í sjónvarpssal í byrjun árs 1979, gekk að ég held þokkalega. En þátturinn var aldrei sýndur og á endanum var tekið yfir upptökuna vegna plássleysis Rúv.

Og…

Við ætlum að halda upp á þetta á Gamla Gauknum, föstudagskvöldið 22. nóvember. Opið hús, frítt inn og fullt af efni. Helgi er reyndar rétt að ná sér eftir „íþróttameiðsli“ en nær vonandi einhverjum lögum.

Við spilum öll lögin frá Myrkramessunni, reyndar með upphaflegum textum, talsvert af lögum af „Viltu nammi væna?“, mikið af lögum sem við vorum að hlusta á þegar við byrjuðum og svo auðvitað eitthvað af nýrra efni.

Án þess að lofa nokkru beinlínis þá reiknum við með að spila: Bjór – Watching The Detectives – The KKK Took My Baby Away – Barbed Wire Love – Blitzkrieg Bop – Down In The Tube Station At Midnight – Ever Fallen In Love – Ljóð – God Save The Queen – Lover Please – Pretty Vacant – Police And Thieves – White Man In Hammersmith Palais – Þúsund ár – Teenage Kicks – Immortal – Ótrúleg jól – CBGB’s – Public Image – My Perfect Seven – I Wanna Be Sedated – Hippar – Judge A Pope Just By The Cover – No Friends – Holidays In The Sun – Then I Kissed Her – Sjór – Dauði – FÍH – Sheena Is A Punk Rocker – EMI – Janie Jones – Í hnotskurn – Rockaway Beach – Brains – Rudy, A Message To You – White Riot – Nekrófíll – Bodies – A Bomb In Wardour Street – 20. september 1997 – My Six Excapes – Í nótt – Roots, Radicals, Rockers and Reggae – Gotta Getaway – Anarchy In The UK – In The City – Bugging Leo – Æskuminning

The Gas, The Finger

Posted: október 1, 2013 in Tónlist
Efnisorð:,

Ég fór með Fræbbbla meðlimunum Stebba og Steinþóri til London 1980. Aðal erindið var að reyna að ná eyrum útgefendum með „Nammi“ efnið. Við vorum frekar úti á túni, en náðum þó sambandi við EMI, sem höfðu ekki áhuga.. þeirra tap.

En við fórum á nokkra hljómleika í ferðinni, meðal annars á hljómleika The Gas á Marquee klúbbnum við Wardour Street. Við vorum verulega hrifnir af hljómsveitinni og spjölluðum aðeins við þá eftir hljómleikana. Eitt lagið var sérstaklega eftirminnilegt, The Finger – nægilega eftirminnilegt til að ég hef munað þetta síðan.

Lagið kom út á lítilli plötu seinna en mér tókst ekki að finna hana. Og hvergi hef ég fundið leið til að kaupa lagið á vefnum. En lagið poppaði öðru hverju upp í hausnum. Og ég var að finna þetta á YouTube, svona ef einhver skyldi hafa áhuga.. fínasta lag, smá bergmál af / eða minnir á (ja, þeir kveikja á perunni sem þekkja).

En það er amk. hér.. http://youtu.be/6pxczlu16mI.

MK í fjörutíu ár

Posted: september 19, 2013 in Tónlist, Umræða

Fyrir rosalega mörgum árum hóf ég nám í Menntaskólann í Kópavogi… nánar tiltekið haustið 1975. Okkar árgangur var fjórði árgangur skólans og þar af leiðandi var þetta fyrsta árið sem skólinn fullskipaður, þeas. með alla árganga. Ég útskrifaðist 1979, ég missti reyndar af útskriftinni sjálfri en kom til landsins seinna um daginn og tók þátt í fögnuðinum.

En óneitanlega breyttist margt hjá mér í MK… skólinn var lítill og nánast heimilislegur – (næstum því) allir þekktu (næstum því) alla og ég kynntist fullt af fólki – margir eru enn mínir bestu vinir. Fyrir menntaskóla átti ég til þess að gera ekki marga vini og tók lítinn sem engan þátt í félagslífi eða öðru utan skóla.. ef út í það er farið. Æfði reyndar fótbolta með yngri flokkum Breiðabliks.

En í MK breyttist þetta sem sagt og MK á þess vegna „sérstakan stað í mínu hjarta“ – ef ég má nota útvatnaðan frasa.

Ég hafði alltaf átt auðvelt með stærðfræði og góð kennsla bræðranna Gísla Ólafs og Vikars ýtti undir áhugann. Kynning Vikars á forritun mótaði svo endanlega áhugann sem leiddi mig inn í ævistarfið – að minnsta kosti hingað til.

Þá má ekki gleyma því að Fræbbblarnir urðu til í MK. Okkur var í upphafi mikið niðri fyrir og yfirvöld ekki alls kostar sátt við okkur. En ég hitti Ingólf skólameistara á útskriftar afmælum síðar – það fór vel á með okkur þá og ég er ekki frá því að hann hafi nú verið nokkuð stoltur af því að þetta hafi allt byrjað í MK.

Næsta laugardag, 21. september, er haldið upp á fjörutíu ára afmæli skólans á SPOT. Við Fræbbblar spilum nokkur lög og við Steini verðum aftur báðir á sviðinu, eins og í fyrsta skipti sem Fræbbblarnir spiluðu. Arnór og Ríkharður aðstoðuðu okkur við að koma hljómsveitinni á legg og gengu báðir fljótlega til liðs við hljómsveitina – og eru meðlimir í dag. Arnór spilar á laugardag en Ríkharður er í útlandinu, að spila á tónlistarhátíð í Basel – væntanlega bara Fræbbblaefni.

En sem sagt. Ég hlakka til og það væri gaman að sjá sem flesta.