Archive for the ‘Umræða’ Category

Krýsuvíkurleiðin að skuldaleiðréttingu

Posted: desember 2, 2013 in Stjórnmál, Umræða, Verðtrygging
Efnisorð:

Í gamla daga var talað um að fara Krýsuvíkurleiðina þegar farin var óþarflega löng leið að settu marki.

Skuldaleiðréttingarleiðin sem kynnt var á laugardaginn er vissulega skárri en við var að óttast eftir galgopaleg kosningaloforðin.

Ég hef heldur ekki áttað mig á hvers vegna þeir sem skulda húsnæðislán eiga frekar kröfu á leiðréttingu á kjörum en þeir sem búa við verri kjör vegna forsendubrests af öðrum ástæðum.

Þá finnst mér undarlegt, ef það er í lagi að setja skatt á þrotabúin – sem einhver hefði kannski látið kanna áður en farið var að berja sér á brjóst – hvers vegna tækifærið er ekki notað til að skattleggja enn frekar. Og nota peningana í almennar aðgerðir sem nýtast öllum, þess vegna beint í heilbrigðiskerfið, svo eitthvað sé nefnt.

Plástrakerfið sem kynnt var um helgina með tilheyrandi flækjum, undantekningum og takmarkaðri gagnsemi minnir á gamla sögu, „af hverju takið þið bílinn ekki bara úr handbremsu“..

Það væri nefnilega miklu meira gagn að því fyrir alla, ekki bara þá sem skulda verðtryggð húsnæðislán, að ná niður verðbólgu, jafnvel verðhjöðnun. Þá þarf engar sértækar aðgerðir eða plástra.

PS. nei, ég er ekki málpípa þrotabúanna.

PPS. nei, ég er ekki einu sinni talsmaður stjórnarandstöðunnar (nema kannski að því marki að ég þarf alltaf að vera á móti)

PPPS. nei ég er ekki að ljúga.

Að beygla umræðuna

Posted: desember 1, 2013 in Trú, Umræða

Ég var spurður nýlega hvað mér þætti athugavert við orð innanríkisráðherra á kirkjuþingi.

Aðallega kannski það að verið er að snúa umræðunni á hvolf og gagnrýna hluti úr frá kolröngum forsendum.

Ráðherra talaði um að það eigi ekki að vera forgangsmál á ögurstundum í lífi þjóðarinnar að forða börnum frá boðskap um kristni og kærleika á meðan þau væru á vafasömum síðum á netinu – og að einstaka jólasálmar geti ekki skaðað æsku þessa lands.

Ráðherra talaði um hvað foreldrar leyfa börnum heima og fór í beinu framhaldi að tala um bann við boðskap kristni… og gefur þannig í skyn að verið sé að skipta sér af uppeldi á heimilinu.

En auðvitað var tilefnið breyttar reglur um samskipti skóla og trúfélaga.

Þar er auðvitað hvergi talað um að ekki megi kynna kærleika fyrir börnum í skólum.

Þá er skýrt tekið fram að ekki eigi að hrófla við hefðbundnu jólastarfi.

En aðalatriðið er að hvergi er verið að „forða börnum“ frá boðskap kristni, aðeins ætlast til að þeir foreldrar sem það vilja, sjái sjálfir um að sinna þessu. Í stað þess að ætlast til að menntastofnanir stundi trúboð og séu að kynna trú á einhverjar yfirnáttúrlegar verur sem enginn hefur getað sýnt fram á að séu til. Það getur aldrei verið hlutverk menntastofnunar.

Fræðsla um trúarbrögð er svo auðvitað áfram í skólum.

Svo er allt í lagi að hafa í huga að þetta var nú ekkert forgangsmál, og allt í lagi að sinna verkefnum sem ekki eru í forgangi. Fyrir utan nú það að mannréttindi skipta alltaf máli.

Svo er eins og mig minni að einhverjir flokksbræðra ráðherra vilji meina að hafi ekkert hrun orðið, nema svona í gæsalöppum, þannig að hvaða ögurstund er ráðherra að tala um?

Að tækla manninn fyrir leik

Posted: nóvember 26, 2013 in Stjórnmál, Umræða

Það hefur löngum þótt vond umræðuhefð að gera lítið úr andstæðingnum og reyna að gera hann tortryggilegan í stað þess að svara rökum og málflutningi. Þetta hefur lengi verið viðloðandi pólítíska umræðu og bendir auðvitað til málefnafátæktar og að ekki séu nein gild svör fyrir hendi.

Það getur verið erfitt að átta sig á þessu – undirförli, lymska, kænskubrögð eða hvað á að kalla þetta. Þetta er gjarnan kallað að fara í manninn í en ekki boltann til að nota líkingar úr fótbolta.

Stutta útgáfan er til dæmis:

Siggi: Verðbólgan hefur verið 10% síðasta árið en launavísitalan hefur aðeins hækkað um 5%.

Þessu er svo svarað með

„Hann Siggi fer nú svo oft rangt með tölur“ eða „Hann Siggi er nú alltaf ljúgandi“.

Nú má vera að Siggi hafi rétt eða rangt fyrir sér. Ef hann hefur rangt fyrir sér er auðvitað hægt að vísa til gagna sem staðfesta aðrar tölur. Það breytir engu um fullyrðingu Sigga hvort hann fari oft rangt með tölur eða ekki, sama gildir um hvort hann lýgur oft eða aldrei. Fullyrðingin er annað hvort rétt eða röng og hefur ekkert með fyrri hegðun Sigga að gera.

Forsætisráðherra kom með nýja – og frekar óforskammaða – útgáfu af þessum bellibrögðum um daginn. Áður en nokkur umræða var farin af stað sagði hann þá sem eru honum ósammála vera bölvaða lygalaupa (nei, ekki orðrétt) og þeir myndu líklega ljúga í komandi umræðu. Áður en nokkur hafði sagt orð.

Ef við höldum okkur við fótboltalíkinguna þá er þetta jafngildi þess að hlaupa til andstæðings í upphitun fyrir leik og tækla groddalega.

Og í fótbolta væri þetta beint rautt spjald og viðkomandi sendur beint í sturtu. Hann ætti svo væntanlega ekki sæti í liðinu á næstunni.

Það vantar eiginlega eitthvað sambærilegt í stjórnskipunina, það þarf að vera hægt að reka svona menn strax í stað þess að þurfa að bíða eftir næstu kosningum.

Að reyna að plata fólk í þjóðkirkjuna

Posted: nóvember 24, 2013 in Trú, Umræða

Það er upphafinn einhver svakalegur áróðurssöngur síðustu daga sem felst í því að reyna að narra fólk með öllum tiltækum ráðum til að skrá sig í þjóðkirkjuna. Hér má nefna undarlegan leiðara Fréttablaðsins og ekki vel upplýsta ræðu innanríkisráðherra á kirkjuþingi.

Svo það sé á hreinu þá er ég ákaflega mótfallinn því fyrirkomulagi að hafa þjóðkirkju, enda orðið nánast óþekkt fyrirbæri.

Hins vegar er líka allt í lagi að fólk sé í trúfélagi ef það kýs svo, svo framarlega sem það lætur okkur hin í friði.

En það hefur verið mikil fækkun í þjóðkirkjunni og hún sér enn einu sinni fram á gríðarlegan tekjumissi.

Það er eflaust hægt að tína til rök fyrir þá sem vilja hafa þjóðkirkju, þó ég sé þeim ósammála. En það er allt í lagi að rökræða hlutina. Og það er allt í lagi að bera fram rök fyrir því að fólk sem er trúað eigi að vera í þjóðkirkjunni. Aftur er ég ósammála, en það er allt í góðu að ræða rök með og á móti.

Það er hins vegar ekki í lagi að færa fram rökleysur, staðlausa stafi, fullyrðingar út í bláinn og beinlínis rangfærslur. Það gerir bara fólk með vondan málstað.

Annars ágætur kunningi, Davíð Þór Jónsson, hefur nú í tvígang komið fram með hverja vitleysuna á fætur annarri til að reyna véla eða narra fólk til að ganga í þjóðkirkjuna. Og ólíkt því sem ég hef áður séð frá honum, þá svarar hann mótrökum lítið eða þá með skætingi.

Hann hélt því fram í athugasemd á Facebook að
– útgerðargreifar fengju þær krónur sem þjóðkirkjan missir af, án þess að geta í nokkru skýrt hvernig skattfé fer eyrnamerkt til þeirra
– krónur, sem annars færu til söfnuða, væru settar í að styrkja menningarhatur, án þess að geta nokkru svarað um hvert þetta menningarhatur er
– að greiðslur til biskuppstofu væru óháðar fjölda meðlima þjóðkirkjunnar
– að einhverjar kannanir sýndu eða gæfu til kynna að fólk hefði sagt sig úr þjóðkirkjunna á röngum forsendum, án þess að geta að nokkru nefnt hvaða kannanir þetta eru
– ekki væru aðrir valkostir en þjóðkirkjan annars vegar eða útgerðargreifar og menningarhatur hins vegar, og skautar þannig yfir valkosti eins og Siðmennt og önnur lífsskoðunarfélög
– að við vitum ekki í hvað skattpeningarnir fara, sem er augljóst – svarið að miklu leyti heilbrigðis, velferðar og menntamál

Og í morgun beit hann höfuðið af skömminni í einhverju viðtali þar sem hann gaf í skyn að fólk gæti ekki leitað sér hjálpar við áföllum nema hjá prestum. Hvernig í dauðanum dettur honum í hug að tala niður til heillar stéttar vel menntaðs fagfólks? [breytti aðeins um orðalag til að forðast misskilning]

Já, ég er van-trúaður á kukl

Posted: nóvember 14, 2013 in Skeptic, Trú, Umræða

Svanur Sigurbjörnsson gagnrýndi nýlega kukl („óhefðbundnar lækningar“) og tilraunir til að koma því inn í heilbrigðiskerfið. Viðbrögðin hafa verið ansi yfirdrifin og ómálefnaleg – rökvillurnar margar og fyllt upp í holurnar með því að að ráðast á Svan.

Þetta er í rauninni frekar einfalt mál.

Ef við sleppum því að nota hugtakið „trú“ í einhverju víðu og óskilgreindu samhengi og notum það fyrir að hafa eitthvað fyrir satt sem ekki er hægt að sýna fram á.

Þá gildir auðvitað það sama um yfirnáttúrulegar verur og hvers kyns kukl. Það er ekki hægt að sýna fram á tilvist yfirnáttúrulegra vera og það er ekki hægt að sýna fram á að kukl virki.

Það hafa verið gerðar óteljandi tilraunir til að sýna fram á að kukl og hvers kyns yfirnáttura sé til staðar og virki. Það er stórfé í boði fyrir hvern þann sem getur þetta.

Árangurinn er eitt stórt núll. Þetta hefur aldrei tekist. Aldrei. Ekki einu sinni.

Enda, ef þetta hefði tekist… þá væri þetta jú ekki lengur kukl.

Rökvillurnar hafa verið margar. Rauði þráðurinn er að benda á einstaka mistök hefðbundinna lækninga. Sú gagnrýni á eflaust rétt á sér í einhverjum tilfellum og öðrum ekki. Það er eins með lækningar eins og aðrar greinar, menn geta gert mistök, fólk er mishæft þrátt fyrir að ljúka prófi, eflaust eru einhverjir sem nýta sér ófullnægjandi eftirlit til að svindla og þar fram eftir götunum. Ekkert af þessu er áfellisdómur yfir aðferðum vísinda eða hefðbundinna lækninga. Þetta eru einfaldlega ábendingar um hvað má betur fara. Með aðferðum vísindanna. Ekkert sem nefnt er styður það að kukl sé einhvers virði.

Þessi óþarfa hávaði er ætlaður til að slá ryki í augun á fólki.

Kuklið (í víðu samhengi) veltir ótrúlegum upphæðum og því er mikið í húfi að gera málflutning Svans tortryggilegan.

En það er ágætt að hafa í huga að ekkert sem sagt hefur verið styður það að við eyðum skattfé í hluti sem ekki er hægt að sýna fram á að virki.

Trú út úr kú (í frumvarpi)

Posted: nóvember 5, 2013 in Umræða

Það liggur fyrir frumvarp fyrir Alþingi til breytinga á hegningarlögum.

Þar er upptalning á því sem refsivert er að hæðast að

Hver sem opinberlega hæðist að, rógber, smánar eða ógnar manni eða hópi manna með ummælum eða annars konar tjáningu, svo sem með myndum eða táknum, vegna þjóðernis, litarháttar, kynþáttar, trúarbragða, kynhneigðar eða kynvitundar, eða breiðir slíkt út, skal sæta sektum eða fangelsi allt að 2 árum

Öll atriðin – nema eitt – eiga að sameiginlegt að þar er um atriði sem viðkomandi hefur ekkert um að segja, þetta atriði er trúarbrögðin.

Trúarbrögðin eru eina atriðið í þessari upptalningu sem er valkostur hvers og eins.

Hvers vegna er það refsivert að gera grín að skoðunum sem þykja undarlegar, fráleitar, heimskulegar, hættulegar – bara vegna þess að þær eru trúarlegs eðlis?

Má ég eiga von á fangelsisvist ef ég segi hvað mér finnst um þá sem trúa því að jörðin sé flöt?

Eða ef ég voga mér að gagnrýna boðskap þeirra sem vilja drepa í nafni trúar? Kostar það eitt eða tvö ár í grjótinu?

Og ef út í það er farið, hvers vegna eru trúarskoðanir merkilegri en aðrar skoðanir? Má ekki allt eins banna að gera grín að öðrum skoðunum?

Nú eða bara taka út úr frumvarpinu það sem snýr að skoðunum..

Tólfti karlinn fær verðlaun…

Posted: október 31, 2013 in Umræða

ekki frekar en venjulega hef ég vit á að þegja um óvinsælar skoðanir… ég hleraði einmitt óvart ímyndað samtal í gær

Jæja, er ekki nokkuð ljóst hver fær björgunarverðlaunin okkar fyrir desember? Guðmundur vann ótrúlegt afrek þegar hann bjargaði tveimur fjölskyldum úr bráðri lífshættu í brunanum í byrjun desember.

– Jú, þetta er afrek ársins, jafnvel áratugarins þegar einstaklingur á í hlut. Hann sýndi ótrúlega áræðni og útsjónarsemi og það er alveg klárt að það væru að minnsta kosti níu manns komnir í gröfina ef hans hefði ekki notið við. Aðrir stóðu ráðalausir hjá á meðan hann fann leið til að bjarga þeim öllum.

Já, má ég ekki bóka þetta og láta grafa á viðurkenningarskjöldinn?

… nei, nei, bíðið aðeins róleg. Þetta gengur auðvitað ekki. Þetta væri þá tólfti karlmaðurinn sem fær afreksverðlaunin á þessu ári. Þetta gengur ekki. Við verðum að finna konu.

En það var ekkert annað björgunarafrek til að tala um í desember. Hvaða máli skiptir hvort þetta er karl eða kona? Væri hann betur að þessu kominn ef hann væri ekki með…??

– Við bara verðum að horfa á svona afhendingar með kynjagleraugum og passa okkur á að þetta er auðvitað huglægt mat og að við verðum að gæta jafnréttis.

En hann vann lang stærsta björgunar afrek mánaðarins! Árins, ef ekki áratugarins. Er það ekki það sem þetta snýst um?

– Ég geri mér grein fyrir því. En við þurfum að finna konu.

Hvaða konu? Það er ekkert afrek sem kemst nálægt því sem Guðmundur gerði. Þetta fer í sögubækurnar.

– Hvaða þröngsýni er þetta. Má ekki finna einhverja konu sem hvatti hann áfram eða tók á móti þeim sem hann bjargaði?

Það var engin kona á staðnum. Og þó svo væri, fyndist ykkur sú kona betur komin að verðlaununum? Þetta er ljóta ruglið, á ég ekki bara að spyrja hann hvort hann sé til í kynskiptaaðgerð?

– Nei, nei, það telur ekki, hann var karl þegar hann vann afrekið. Ó, þú varst að grínast.

Heldurðu það?? Hver vilt þú að fái verðlaunin? Hvað viltu gera?

– Við verðum bara að forðast neikvæða umræðu og gagnrýni. Það hlýtur að mega finna konu sem hlúði að fugli í kuldanum..

Til hvers að veita svona viðurkenningar fyrir björgunarafrek ef við ætlum ekki að veita þau fyrir björgunarafrek?

Týndur í heimi getgátunnar

Posted: október 30, 2013 in Spjall, Umræða

Ég virðist algerlega týndur í heimi getgátunnar. Sem betur fer kom háttsettur starfsmaður háskóla nokkurs vitinu fyrir mig.

Nú nýlega var nefnilega brotist inn til mín og alls kyn óhróður skrifaður með úðabrúsa á veggina heima, reyndar bæði innanhúss og utanhúss. Ég sá mann á vappi fyrir utan húsið sem ég kannaðist ekki við en var auðþekkjanlegur. Ég hafði brugðið mér afsíðis smá stund en þegar ég kom fram aftur var viðkomandi að ganga út um svaladyrnar sem höfðu greinilega ekki verið nægilega vel læstar. Ég sá hann reyndar ekki með úðabrúsa í höndunum enda sá ég aðeins andlitið.

Fyrir tilviljun bankaði upp á hjá mér einstaklingur sem ég vissi að var vel metinn innan háskólasamfélagins og er prófessor við einn af háskólum landsins. Ég sagði honum farir mínar ekki sléttar og bað hann að doka við á meðan ég hringdi til lögreglunnar og tilkynnti verknaðinn.

Hann stöðvaði mig strax og benti mér á að ég væri að velta mér upp úr tómum getgátum. Það gæti allt eins verið einhver annar hafi komið inn á undan þeim sem ég sá og hefði sá krotað á veggina. Ég muldraði eitthvað um að þetta væru nú ekki líkleg skýringar, ekkert benti til annars en að viðkomandi hefði verið á ferðinni enda engar aðrar mannaferðir hefðu verið nálægt húsinu, húsið væri allt útkrotað og aðrar skýringar því varla mögulegar. Þá hringdi nágranni og sagðist hafa mætt manni sem passaði við sömu lýsingu á leiðinni frá húsinu með úðabrúsa í hendinni. Prófessorinn taldi það litlu breyta, hann hefði allt eins getað verið bara getað verið í gönguferð með úðabrúsann sinn.

Aftur vildi ég nú samt hringja og tilkynna skemmdirnar og benti á að það kæmi þá í ljós við rannsókn ef aðrar og eðlilegar skýringar væru fyrir hendi, enda fengi viðkomandi tækifæri til að skýra mál sitt.

En prófessorinn aftók þetta með öllu. Hann sagði að ég lifði í heimi getgátunnar og ætti ekki að vera að gefa mér eitthvað þegar aðrar skýringar væru alveg mögulegar.

Ég þakkaði honum fyrir, hætti við að hringja og sat eftir með útbíað húsið, alveg laus úr heimi getgátunnar.

PS. nei, það var ekki í alvöru brotist inn til okkar, þetta er dæmisaga.

Tölvupóstur til sölu

Posted: október 27, 2013 in Umræða
Efnisorð:

Ég er að hugsa um að selja nokkra tölvupósta. Þetta eru stórskemmtilegir tölvupóstar sem ég hef skrifað og ætla ég að selja þá á vægu verði, kannski litlar 10 krónur.

Þetta er auðvitað ekki í frásögur færandi út af fyrir sig.

En ég velti fyrir mér hvað stuðningsfólki óheftrar dreifingar á stafrænu efni gerir. Ég þykist vita að flestir séu andvígir því að hnýsast í tölvupósta og önnur samskipti einstaklinga í leyfisleysi. En á sama tíma finnst þeim allt í lagi að dreifa öðru efni frá fólki í leyfisleysi.

Þannig að…

Ætla þeir að taka tölvupóstinn minn og dreifa áfram án minnar heimildar? Það væri ansi gróft brot á fiðhelgi einkalífsins, ef ég skil rétt.

Eða ætla þau að dreifa áfram í leyfisleysi af því að ég verð svo vinsæll? Eða vegna þess að þeir geta ekki keypt hann eftir öðrum leiðum? Eða vegna þess að ég verð bara að sætta mig við að heimurinn er svona og það er bara allt í lagi að dreifa þessu í leyfisleysi?

Spyr sá sem ekki veit. Og sá sem ekki skilur rökin fyrir að taka efni í leyfisleysi.

Framlög til trúarbragða

Posted: október 6, 2013 in Trú, Umræða

Ég heyrði rétt áðan að til stæði að „lagfæra“ greiðslur til trúfélaga vegna þess að þeir liðir hefðu orðið fyrir meiri skerðingu en aðrir liðir á framlögum úr ríkissjóði.

En er þetta rétt?

Einfaldasta leiðin til að skoða þetta er að bera saman greiðslur sem hlutfall af heildar útgjöldum ríkissjóðs. Skoðum aðeins nánar, heildarútgjöld vegna trúmála (rauntölur) voru

  • 0,79% árið 2008
  • 0,81% árið 2011
  • 0,85% árið 2012

Fyrir 2013 er áætlun upp á 0,88%.

Á sama tíma hefur meðlimum ríkisreknu kirkjunnar fækkað verulega. Þannig að ef „lagfæra“ á greiðslur til þessara liða þá liggur beint við að lækka þær.

Það má eflaust reikna þetta á marga vegu.. það má deila um hvort kirkjugarðsgjald eigi heima þarna.

„Út í loftið“ samningurinn um einhverjar kirkjujarðir sem enginn veit á hverju byggir skilar kirkjunni dágóðum summum beint úr ríkissjóði.

Svokölluð sóknargjöld eru greidd beint úr ríkissjóðin en ekki innheimt af meðlimum trúfélaga.

En svo ansi hressilegar upphæðir þarna fyrir utan. „Kirkjumálasjóður“, „kristnisjóður“ og „jöfnunarsjóður sókna“. Sex hundruð milljónir! 600.261.044 krónur af almannafé árið 2012.

PS. eins og alltaf set ég svona tölur fram með fyrirvara um að rétt sé reiknað

Older Entries
Newer Entries