Archive for the ‘Umræða’ Category

Hvernig væri að skipa ríkisstjórn, helst með fagfólki, mögulega með einum ráðherra frá hverjum flokki ef það þarf til – en án þess að hengja sig í einhvern málefnasamning sem þarf í öllum tilfellum að ganga upp hjá ákveðnum flokkum? Sbr. færslu um meirihlutastjórnir…

Sú ríkisstjórn væri sett á laggirnar á eftirfarandi forsendum:

  • klára að afgreiða nýja stjórnarskrá að tillögu stjórnlagaráðs, hvort minni háttar breytingar verða gerðar er aukaatriði, þjóðin hefur samþykkt þetta sem grunn að stjórnarskrá og það er óboðlegt að hunsa vilja hennar
  • leyfum þjóðinni að kjósa um áframhaldandi viðræður um ESB aðild
  • rukkum sanngjarnt gjald fyrir nýtingu sameiginlegra auðlinda, finnum aðferðina í sameiningu, sbr. hér á eftir
  • setjum nægilegt fé í heilbrigðiskerfið, innifalið að lagfæra kjör aldraðra og öryrkja.. það er góð fjárfesting
  • … og menntakerfið, líka góð fjárfesting
  • höldum samt vel um fjármál ríkissjóðs og reynum sem best að minnka umsvif ríkisins
  • stefnum á fjármálastöðugleika, með eða án krónu (eftir niðurstöðu ESB atkvæðagreiðslu og hugsanlega samninga) og gerum lækkun vaxta mögulega, ræðum þetta líka í sameiningu
  • hættum að tala um verðtryggingu sem vandamál og einbeitum okkur að því að ná verðbólgunni niður, þá skiptir verðtryggingin engu máli
  • komum almennilega fram við flóttafólk og leysum málefni þeirra með mannúð að leiðarljósi

Leysum önnur mál og finnum leiðir til að klára sum atriðanna hér að ofan með raunverulegum samræðum, rökræðum (rökræðulýðræði) – utan flokkslína og án sérhagsmuna – sleppum klisjum og þessum ósið að gera öll málefni að keppnisgrein. Tökum umræður í þinginu með sérfræðingum og þeim sem hafa eitthvað til málanna að leggja, notum þekktar aðferðir til að komast að niðurstöðu. Ef mikill ágreiningur er samt til staðar, vísum málinu til þjóðarinnar. Notum einfaldar skoðanakannanir meðal þjóðarinnar til vísbendingar ef svo ber undir.

Þannig myndum við leysa mál eins og staðsetningu Landspítala, Reykjavíkurflugvöll, höfundarrétt, aðferðir við að innheimta auðlindagjald, hugsanlega gjaldtöku á ferðamenn, framtíðarfyrirkomulag trúmála, forgangsröðun í ríkisrekstri, skattaprósentur.. og í rauninni hvaða mál sem þarf að leysa.

Hættum að hugsa í stjórnarmeirihluta og stjórnarandstöðu, það er alveg eins líklegt að það finnist meirihluti fyrir flestum málum meðal þingmanna, þó það séu ekki alltaf sömu þingmenn sem standa að meirihlutanum í hverju máli.

OK?

PS. ég er í símaskránni

PPS. það þarf auðvitað ekkert að vera „ég“ prívat og persónulega (þó það sé auðvitað fínasta hugmynd), heldur einhver sem getur nálgast stjórnarmyndun á nýjum forsendum.

 

Meirihlutastjórnir og eggin..

Posted: nóvember 16, 2016 in Stjórnmál, Umræða
Efnisorð:

Getur hugsast að þessi ofur áhersla á meirihlutastjórnir sé einfaldlega misskilningur, hugsanavilla og/eða tímaskekkja? Að minnsta kosti ekki endilega besta leiðin til að taka sem bestar ákvarðanir.

Það virðist til að mynda ekki ganga neitt sérstaklega illa hjá þeim þjóðum sem búa við minnihlutastjórnir til lengri eða skemmri tíma.

Meirihlutastjórnir geta nefnilega valdið því að minnihluti ráði í ákveðnum málum.

Og meirihlutastjórnir geta hæglega orðið til þess að slæmar ákvarðanir eru teknar.

Tökum dæmi um egg.

Egg voru aðal þrætuepli (þrætuegg?) í kosningabaráttunni.

Segjum sem svo að það séu fjórir flokkar á þingi, þrír þeirra (td. hver með 5 þingmenn) mynda ríkisstjórn og á stefnuskrá þeirra er að allir landsmenn borði eggin sín með því að snúa breiðari hlutanum niður.. um þetta eru þeir allir sammála í þingflokkunum sem mynda ríkisstjórnina og góður meirihluti fyrir þessu á þingi.

En málið vandast þegar kemur að því að spæla eggin. Þá eru tveir flokkanna harðir á því að nauðsynlegt sé að landsmenn spæli egg sín báðum megin, en einn sannfærður um að eggin séu miklu betri ef þau eru aðeins spæld öðru megin, saman gildir um eina stjórnarandstöðuflokkinn (með sína 10 þingmenn), þeirra skoðun er augljós, það fer ekkert á milli mála að landsmenn séu mun betur settir ef þeir spæli sín egg aðeins öðru megin.

En í stjórninni er meirihluti (10 á móti 5) fyrir því að spæla egg báðum megin og þess vegna verður það hluti af stjórnarsáttmála að spæla egg báðum megin því eini flokkurinn sem er á móti gefur eftir fyrir hinum tveimur í stjórnarmyndunarviðræðunum.

En þá er minnihlutinn kominn í „meirihluta“, þeas. ræður í gegnum meirihluta, þrátt fyrir að vera í minnihluta (10 á móti 15).

Svo má auðvitað taka þetta enn lengra og skoða hvað gerist þegar ákveða þarf hvort það eigi að setja pipar í eggjahrærur. Þá er ekki eining innan flokkanna. Naumur meirihluti tveggja stjórnarflokkann vill ekki sjá pipar í eggjahrærum, allir meðlimir þriðja stjórnarflokksins og allir meðlimir stjórnarandstöðunnar geta ekki hugsað sér eggjahræru án pipars. En innan flokkanna tveggja ræður meirihluti (3 á móti 2) þannig að tveir stjórnarflokkanna krefjast piparlausra eggjahræra. En eðli meirihlutastjórna er þannig að lítill minnihluti (6 á móti 19) ræður sem meirihluti! Þetta dæmi á reyndar frekar almennt við um „flokksræði“ og „flokksaga“ sem er að mínu viti afskaplega vont fyrirbæri.

Egg eða ekki egg – hlífið mér við fimm aurabröndurum, þeir eru of augljósir – en þessi dæmi lýsa vel gallanum á meirihlutastjórnum.

Fyrir all löngu kynntist ég einstaklinga sem var sérstaklega áhugasamur um stjórnmál – og er enn, að því er ég best veit – látum nafn liggja á milli hluta enda er langt um liðið og ég er ekki alveg viss um hvort ég fari nákvæmlega rétt með.

En þessi einstaklingur skilgreindi lýðræðið sem rétt kjósenda til að skipta um stjórnvöld á nokkurra ára fresti og að meirihluti þyrfti að taka tillit til minnihlutans.

Nú heyrist mér að eitt helsta umkvörtunarefni nýlegrar ríkisstjórnar sé að minni hlutinn hafi beitt eina tækinu sem þau höfðu til að stöðva óæskileg mál, hið svokallað málþóf. Auðvitað er málþó hvimleitt, en það er neyðarúrræði ef meirihlutinn hefur bitið í sig að vaða áfram án tillits til minnihlutans.

Þess vegna eru minnihlutastjórnir kannski betri kostur, þær þurfa að taka tillit til annarra, hlusta á rök, gera málamiðlanir og ná sátt um lausn. Ég er ekki frá því að í flestum tilfellum skili það betri niðurstöðu en ef minni hlutinn veður áfram.

Og ef minnihlutastjórnir þurfa að taka tillit til annarra, þá eru þær kannski lýðræðislegri en meirihlutastjórnir.

Takk fyrir stuðninginn

Posted: október 30, 2016 in Umræða
Til þeirra ykkar sem mættuð á kjörstað og kusu Pírata (og þar með Viktor Orra)..
 
Takk!
 
Það munaði grátlega litlu að Viktor Orri næði kjöri – en það er eins og það er… ég sannfærður um að hann hefði nýst þinginu vel á næsta kjörtímabili, en hann á heldur betur framtíðina fyrir sér, við þurfum hann (og hans líka) á þing til að ná fram breytingum.

Að melta kosningaúrslitin

Posted: október 30, 2016 in Umræða

Það er kannski full snemmt að melta kosningaúrslitin.

Nokkur atriði koma samt strax upp í hugann.

Ríkisstjórnarflokkarnir voru aldrei að fara að tapa eins miklu og leit út fyrir í sumum könnunum – og Píratar voru aldrei að fara að fá um, hvað þá yfir, 25%.

Ég hef fylgst með kosningum í næstum fimmtíu ár, ég hef oft séð kannanir gefa miklar breytingar til kynna en þegar nær dregur dettur fylgið nær fyrri kosningum. Besti flokkurinn er reyndar að einhverju leyti undantekning.

En það kemur margt til, margir eru óánægðir og vilja ekki svara – enda yfirleitt margir óákveðnir. Aðrir nota kannanir til að sýna óánægju en eru í rauninni alltaf að fara kjósa gamla góða flokkinn.

Kosningamaskínur gömlu flokkanna ná líka til nægilegra marga á endanum sem eru að velta fyrir sér að breyta til.

Þannig er í besta falli skondið að sjá rassskelltan Framsóknarflokkinn stæra sig af því að hafa ekki fengið eins hrikalega útreið og kannanir sýndu þegar fylgið var minnst. Jú, eflaust hefur eitthvað hjálpað að skipta um formann, en flokkurinn á of sterkar rætur til að fara mikið meira niður í einni atrennu.

Sjálfstæðisflokkurinn hefur eflaust fengið eitthvert fylgi frá Framsóknarflokknum, þeir sem gleyptu hræðsluáróðurinn, þeir sem telja gott efnahagsástand fyrri ríkisstjórn að þakka en gátu ekki hugsað sér að kjósa flokkinn eftir klúður fyrri formanns.

Það voru heldur aldrei nægilega margir að fara að vera tilbúnir í breytt viðhorf Pírata. En Píratar hefðu sennilega verið nær 20% ef ekki hefði komið tvennt til. Óskiljanlegt klúður í atkvæðagreiðslu um búvörusamninginn sló þau út af borðinu hjá mörgum. Og hitt er, að það fer ekki vel fyrir flokk sem boðar beint og virkt lýðræði að hafa sterkan leiðtoga, sama hversu öflugur sá leiðtogi er. Og reyndar sérstaklega ekki ef sá leiðtogi er með stórkarlalegar, klaufalegar yfirlýsingar sem ganga þvert á vilja flokksmanna – sama hversu ómerkilegt málið er, þetta fældi marga frá.

Viðreisn var alltaf góður kostur fyrir þá sem ættu kannski heima í Sjálfstæðisflokki en hefur blöskrað framkoma forystumanna flokksins – og eflaust hafa einhverjir fyrrum stuðningsmenn Samfylkingar fundið þetta sem góðan valkost. Í rauninni hefði ekki komið á óvart þó þau hefðu náð enn betri kosningu – og ef þau klúðra ekki stjórnarmyndun þá ættu þau að geta bætt við sig fylgi í framtíðinni.

Ég skil ekki hvers vegna Vinstri græn auka fylgi sitt (væntanlega) á kostnað Samfylkingarinnar. Jú, viðkunnanlegur leiðtogi, en það sem í rauninni skilur flokkana að þegar á reynir er ákveðin forpokun og forsjárhyggja VG, nokkuð sem er skrýtið að heyra á tuttugustu og fyrstu öldinni. Ég skil heldur ekki hvers vegna Björt framtíð er yfirleitt með sérstakt framboð.. jú, fínn formaður en það er örugglega meiri ágreiningur innan td. Framsóknar- eða Sjálfstæðisflokks, en á milli Bjartrar framtíðar, Samfylkingar og jafnvel Vinstri grænna.

En aðallega er ég verulega fúll út í þá sem skiluðu sér ekki á kjörstað og hefðu getað komið Viktori inn á þing, það vantaði svo grátlega lítið upp á..

Eitt að lokum á kjördag…

Þetta snýst ekki lengur um að halla mismunandi mikið til hægri eða vinstri né blæbrigði tóna í bláa/græna/rauða litrófinu.

Þetta snýst ekki um hræðsluáróður, kökubakstur, klisjur, fljótfærni, drullumallsdreifingu, minni háttar mistök eða allt-í-einu-viðkunnanlega gæja í auglýsingum.

Þetta snýst um nýja nálgun, ný viðhorf, nýjar aðferðir og breytt hugarfar. Þetta snýst um fólk sem hlustar jafn mikið og það talar – og er fært um að ræða málin, taka rökum og jafnvel viðurkenna mistök ef svo ber undir.

Þess vegna kýs ég Pírata… þó ég sé ekki sammála þeim í einu og öllu.

Ég hendi sem sagt gráðuboganum og kveiki ljósin.

Góð kosningaráð

Posted: október 28, 2016 in Umræða

Nokkur af bestu ráðum sem ég á fyrir kjósendur á morgun.

Kjóstu!

Það þýðir reyndar ekki að þú eigir að fara á kjörstað og krossa við einhvern flokk af gömlum vana.

Að kjósa krefst þess að kynna sér hvaða valkostir eru í boði og velja. Ef þú nennir því ekki, sittu heima og leyfðu okkur sem nennum að hugsa að ráða.

Atkvæðið þitt skiptir máli. Það er reyndar sjaldgæft að eitt einasta atkvæði skipti máli, en það hefur komið fyrir – og um leið og fleiri en einn byrja að hugsa á þá leið að atkvæðið skipti ekki máli, þá fara þau að skipta verulega miklu máli.

Þannig að, kjóstu!

Ekki gera ráð fyrir að þú finnir eitthvert framboð þar sem þú ert sammála hverjum einasta frambjóðanda í hverju einasta máli – og líka um forgangsröðunina.

Veldu frekar framboð sem hefur skynsama stefnu í sem flestum málum og umfram allt, hlustar á rök og tekur mark á upplýsingum, hvort sem þær henta upphaflegri skoðun eða ekki.

Hafðu vara á ódýrum kosningaloforðum. Farðu varlega í að treysta framboðum sem hafa verið í stjórn og ætla allt í einu að fara að skipta um stefnu. Hafðu líka fyrirvara á vel meinandi áherslum og loforðum ef ekki fylgir trúverðug leið til að ná markmiðunum.

Láttu hvers kyns hræðsluáróður sem vind um eyru þjóta, framboð sem hefur ekki annað fram að færa en að reyna að hræða þig er ekki mikils virði.

Það er allt í lagi að hafa varann á frambjóðendum sem eru ekki trúverðugir og hafa langa sögu af vafasamri hegðun.. en ekki falla í að hengja þig á einhver smáatriði sem drullumallarar andstæðinganna hafa verið að slengja fram. Það er enginn svo fullkominn.

Á sama hátt borgar sig kannski að gefa lítið fyrir „sauðargærur“ auglýsingastofanna. Frambjóðandi sem lítið hefur sést nema sem yfirlætisfullur og hrokafullur valdamaður er allt í einu farinn að birtast á skjánum sem vingjarnlegur og heimilislegur einstaklingur… tja, það er kannski ekki endilega heiðarleg ímynd sem er verið að kynna.

Það er líka allt í lagi að kjósa framboð þó þér líki ekki við einhvern frambjóðanda. Það er einfalt að strika út eða breyta röð.

Ekki trúa klisjunni um að útstrikanir breyti engu, þær telja nákvæmlega jafn mikið og atkvæðið þitt.. geta jafnvel haft meira vægi.

Það er ömurlegt að kosningakerfið skuli gera smá framboðum erfitt fyrir. En það er staðreynd, ömurleg staðreynd, en staðreynd. Atkvæði til framboðs sem á ekki möguleika getur hæglega verið atkvæði sem er kastað í ruslið. Sennilega myndu þeir flokkar, sem eru langt frá því að ná inn þingmanni, gera best með því að styðja framboð sem vill laga þennan galla kosningalaganna og gera öllum framboðum jafnt hátt undir höfði.

Því miður, en staðreynd.

Þannig að kjóstu, en gerðu það með hausnum.. og vertu tilbúin(n) að taka því sem þú færð.

Stjórnmálaflokkabullur

Posted: október 26, 2016 in Stjórnmál, Umræða
Efnisorð:

Ég hef illa fundið mig í pólitík sem sést kannski best á því að heitustu stuðningsmenn svokallaðra hægri flokka úthrópa mig sem vinstri mann og afgreiða allar mínar skoðanir á þeim forsendum. Á sama hátt eru þeir sem kenna sig til vinstri í stjórnmálum löngu búnir að stimpla mig sem einn af hægri sinnuðu „óvinunum“.

Þetta er fínt, ég vil ekki vera tjóðraður á einhverja flokkslínu til eilífðar og þurfa að verja hvaða vitleysu sem er þar til ég verð blár í framan (eða marinn á fingurgómum).

Það sem ég get svo ekki fyrir mitt líf skilið er að skynsamasta fólk virðist hengja sig og sína sjálfsvirðingu á ákveðinn stjórnmálaflokk – svona eins og aðdáendur fótboltaliðs.. og haga sér eins og verstu fótboltabullur.

Gott dæmi er moldviðrið sem þyrlað var upp yfir ætluðum blekkingum eins frambjóðanda um menntun. Við nánari skoðun kom í ljós að lykilatriði hafði verið klippt úr skjáskoti að því er virðist eingöngu til að blekkja, þetta var tíu ára gömul skráning á vefsíðu sem bauð upp á takmarkaða möguleika og auðvelt að sjá af samhenginu hver rétt staða var.

Fullt af fólki hefur verið að fara hamförum á samskiptamiðlum yfir þessu.

Ég man ekki til að þeir hinir sömu hafi haft sig mikið í frammi við að gagnrýna það að forystumenn ríkistjórnarflokkanna létu vera að upplýsa að þeir og/eða makar áttu stórar eignir í skattaskjólum og verið í hópi kröfuhafa á bankana. Það er svona frekar að viðkomandi hafi vorkennt mönnum að upp um þá komst og séð samsæri í hverju horni. Ekki man ég til að viðkomandi hafi heldur haft orð á vafasamri skráningu á menntun „þeirra“ manna.

Mér þykir menntunarskráning frambjóðenda á LinkedIn ómerkilegt atriði og hefði varið hvern þann frambjóðanda í hvaða flokki sem er í sömu stöðu.

Mér þykir óboðlegt að frambjóðendur geri ekki grein fyrir eigum í skattaskjólum [hvort sem þeir segjast hafa greitt skatt eða ekki og hvort sem þeir segjast hafa fylgst vel með] og mér finnst óverjandi að gera ekki grein fyrir hagsmunatengslum við kröfuhafa bankanna. Og ég hefði tekið heilshugar undir gagnrýni á frambjóðendur hvar í flokki sem þeir væru.

Allt annað er óboðlegur pólitískur bullugangur. Og mig langar að biðja þá sem eru í þeim leik að láta mig í friði fram yfir kosningar… og eiginlega að sleppa því að ræða við mig um stjórnmál yfirleitt.

Mig langar að beina þessari færslu til tónlistarmanna og annarra sem eiga hagsmuna að gæta vegna höfundarréttar.

Ég efast um að margir hafi þrasað eins mikið við Pírata um höfundarréttarmál og ég hef verið að gera síðustu árin.

Samt ætla ég að kjósa Pírata í komandi kosningum.

Að miklu leyti vegna þess að það hefur orðið talsverð hugarfarsbreyting hjá þeim flestum, ef ekki öllum sem eru nálægt því að komast inn. Ný stefna í höfundarréttarmálum er langt frá því að vera gallalaus en hún er mikil framför frá fyrri yfirlýsingum.

En aðallega vegna þess að það er hægt að ræða málin og þau taka upplýsingum og þau taka rökum.

Þá má ekki gleyma að þau standa fyrir mjög mikilvæg málefni, þar sem stjórnarskráin er efst á blaði. Næsta þing á hvort sem er ekki eftir að skipta sköpum í höfundarréttarmálum, en það gæti skipt sköpum í mörgum lykilatriðum.

Nú veit ég ekkert hvort ykkur (sem ég nefndi í upphafi) hugnast yfirleitt að kjósa Pírata í næstu kosningum. En að minnsta kosti ef þetta er eina atriðið sem stóð í veginum, þá er það ekki lengur tilefni til að neita að kjósa Pírata. [nei, ekki heldur hallærislegt nafn, eða sagan á bak við það]

sitja í bát sem er að sigla í strand og nenni ekki að grípa í stýrið vegna þess að það sé ekki alveg öruggt að það breyti neinu.

Klisjur eins og

.. að eitt atkvæði breyti ekki neinu ganga ekki upp því að um leið og tuttugu kjósendur hugsa (og haga sér) þannig getur það breytt öllu, munað því hvort framboð komist yfirleitt inn á þing.

.. að það sé sami rassinn undir þeim öllum stóðst ekki skoðun þegar lítið annað var í boði en svokallaður fjórflokkur, og er hreint og klárt kjaftæði í komandi kosningum þegar mikið úrval er af framboðum sem bjóða allt aðra sýn á stjórnmálin og allt aðra nálgun við framkvæmd fyrirliggjandi verkefna.

Þetta eru einfaldlega lélegar afsakanir fyrir leti og framtaksleysi.

 

Núverandi ríkisstjórn eyddi talsverðu púðri í að hrósa sér fyrir „svokallaða“ skuldaleiðréttingu, kannski hefði mátt nota meiri orku í að vinna leiðréttinguna betur.

Þess vegna langar mig til að biðja forsvarsmenn ríkisstjórnarinnar að svara nokkrum lykilspurningum um tölfræði vegna þessarar aðgerðar – og já takk, fá nákvæmar tölur, studdar af gögnum.

  1. hversu margir urðu fyrir „forsendubresti“ vegna lána þegar lánskjaravísitalan snarhækkaði eftir hrun? [hér á ég við alla, ekki eingöngu þá sem keyptu húsnæði]
  2. hversu margir þeirra fengu leiðréttingu?
  3. hversu margir þeirra eru betur settir eftir leiðréttingu, þeas. þegar tekið hefur verið tillit til annarra breytinga, svo sem vaxtabóta?
  4. hversu margir fengu „leiðréttingu“ þrátt fyrir að laun þeirra hafi haldið í við vísitölu frá því að lán var tekið?
    1. til þess tíma sem leiðréttingin var afgreidd
    2. til dagsins í dag
  5. hversu margir fengu „leiðréttingu“ þrátt fyrir að eignir þeirra hafi haldið í við vísitölu frá kaupum?
    1. til þess tíma sem leiðréttingin var afgreidd
    2. til dagsins í dag