Ég hef nákvæmlega ekki nokkrar áhyggjur af því að þjóðin klofni – hvorki lítillega, hvað þá í herðar niður – við það eitt að ræða kosti og galla aðildar að ESB þegar samningur liggur fyrir. Ég geri frekar fyrir að samþykkja, ekki hvað sem er, en hef nokkuð góða trúa á að við náum ásættanlegum samningi. En ég er fullkomlega sáttur við að þjóðin hafni ef meirihluti tekur afstöðu gegn því eftir málefnalegar umræður.
Það sem gæti klofið þjóðina – varla samt í „herðar niður“ – er ef örfáar hræður djöflast linnulaust í þjóðinni með hömlulausum áróðri, rangfærslum, ýkjum, útúrsnúningum og hreinum lygum. Og að stór hluti þjóðarinnar kokgleypi áróðurinn gagnrýnis- og hugsunarlaus.
Brexit var erfitt fyrir Breta, kannski ekki síst vegna þess að fámennur hópur keyrði þetta í gegn með sams konar aðferðafræði og NEIjarar gera hér á Íslandi fyrir – ekki einu sinni gegn aðild – heldur gegn því einu að fá að sjá hvers konar aðild verður í boði.
Ég hef engar forsendur til að fullyrða að þessi fámenni hópur sé að mestu fólk sem þykist eiga landið og miðin og þykist mega gera hvað sem þeim sýnist. Í öllu falli þá er einn fjölmiðill mjög samstíga í gegndarlausum áróðrinum og ég man ekki til að sá fjölmiðill hafi gert mikið til að skaprauna eigendum sínum.
Og á hinn bóginn dettur mér enginn önnur skýring í hug.
Og það væri skelfilegt er stór hluti þjóðarinnar lætur tuddast í sér til að taka ákvörðun út frá fölskum forsendum.
