Valgarður Guðjónsson

Hitabylgjan sem gengur yfir stóran hluta heimsins með tilheyrandi hrikalegum frávikum á veðri er heldur betur að takmarka þolinmæði mína gagnvart „loftslagsbreytinga-afneiturum“. Hversu æpandi augljósir þurfa hlutir að verða til að hægt sé að viðurkenna að hafa haft rangt fyrir sér?

Fólk sem telur stutt kuldakast á einum stað jarðar endanlega afsönnun loftslagsbreytinga en finnst lítið mark takandi á hverju langtíma hitametinu á fætur öðru um allan heim – er auðvitað ekki viðræðuhæft [að því gleymdu að stöku kuldakast styður nú niðurstöður um loftslagsbreytingar ef eitthvað er] og ekki hjálpar yfirlætið sem fylgir þegar viðkomandi telja sig stunda gagnrýna hugsun – og birtir svo máli sínu til stuðnings ljósmynd sem það veit ekkert hvar er tekin, tilvísun í „vísindafólk“ sem það nennir ekki að athuga hvort sé til eða hafi yfirleitt einhverja þekkingu á málinu og toppar auðvitað með JútJúb broti með yfirgengilegum „effektum“ en engu innihaldi.

Ég einfaldlega nenni ekki að hlusta á þetta rugl lengur, það er ekki verið að leita að upplýsingum eða reyna að komast að því hvað sé rétt og hvað standist skoðun. Þetta virðist einhvers konar „keppni“ þar sem það eina sem skiptir máli er að hafi „sigur“ fyrir sinn málstað – allt er leyfilegt og skítt með hvað er rétt og hvað er rangt.

Þannig að ég ætla að taka til á samfélagsmiðlum (neyðist til að gera nokkrar undanþágur) – þetta er ekki í lagi og ég nenni þessu sem sagt ekki lengur.

Ég sá í gær tilvitnun í „America, love it or leave it“ slagorðið, sem er auðvitað þekkt rökleysa (*false dilemma“) og notuð til að að reyna að þagga niður í þeim sem vilja nota lýðræðislegan rétt til tala fyrir breytingum. Þetta er svona næsti bær við fasisma, fólk á að sætta sig við stjórnvöld eða þegja.

Sennilega væru Bandaríkjamenn enn að berjast í Víetnam og „Talibana“ hreyfingar þar í landi þyrftu ekkert að vera að rembast við að taka þátt mannréttindi aftur af fólki – þeas. ef fólk hefði gegnt.

Ekki minnkaði undrun mín þegar ég sá að þetta var haft eftir einstaklingi, sem ég er nú ekki oft sammála, en hef virt fyrir að tala fyrir lýðræði.

Það skondna var að þetta var sett fram til að hnýta í talsmann þess að við gerum betur í að taka á móti flóttamönnum.

En ef allir sem ekki eru sáttir við stjórnvöld eiga að fara eitthvert annað og ekkert ríki tekur við flóttamönnum, hver eiga allir þá að fara?

Þegar tveir eða fleiri aðilar deila, þá er ekki alltaf nauðsynlegt að ganga í lið með öðrum (einum) og láta eins og gamaldags fótboltaleikur sé í gangi á gamla Melavellinum. Hrópa (dæla inn á samfélagsmiðla) „Áfram {hinn-eða-þessi}“, deila öllum sem kemur frá viðkomandi og gagnrýna hugsunarlaust allt sem kemur frá hinu liðinu.

Það kemur nefnilega stundum fyrir að báðir (allir) hafa haldið fram rangfærslum, rökleysum og boðið upp á ómálefnalegan málflutning.

Og það er í besta lagi að skoða hvert mál, hvert atriði, hverja fullyrðingu fyrir sig.

Ég hef ekki verið neitt sérstaklega jákvæður á hugmyndir um að opna fyrir aðrar leigubílaþjónustur, kannski helst vegna þess að þjónustan hér heima hefur gjarnan verið mjög fín og umfjöllun um þessi fyrirtæki erlendis hafa nú ekki bent til að þetta sé eftirsóknarvert.

Á hinn bóginn hef ég stundum notað þessar þjónustur erlendis og ekki haft undan miklu að kvarta.

En síðustu misseri hefur verið erfitt, jafnvel nánast ómögulegt að fá leigubíl, meira að segja utan háannatíma.

Síðasta Menningarnótt var gott (eða vont) dæmi.

Við fórum í leigubílaröð í Aðalstræti, þar komu fáir bílar, fyrsta (tæpa) klukkutímann kom einn sem tók farþega úr röðinni, aðrir stoppuðu fyrr í götunni og tóku upp farþega sem voru á leiðinni í röðina.

Vinkona okkar hringdi og náði sambandi [er ekki alveg klár á við hvaða stöð] en henni var sagt að leigubílar mættu ekki keyra Aðalstrætið vegna þess að götur væru lokaðar og við þyrftum að fara upp að Landakoti. Þetta var auðvitað ekki rétt, því leigubílar, sem og aðrir voru að keyra þarna reglulega.

Gott og vel, við fórum upp að Landakoti, en þar var engan bíl að fá.

Við ákváðum að reyna strætó aftur, en enginn vagn kom.

Þá virtist lausum leigubílum vera að fjölga sem keyrðu fram hjá, við færðum okkur og mættum tveimur, en nú var allt í einu ekki stoppað fyrir farþegum úti á götu.

Við röltum aftur í leigubílaröðina í Aðalstræti og eftir einn og hálfan tíma fengum við bíl.

Daginn eftir heyrðum við það hefði verið gert ráð fyrir leigubílaröðum á öðrum stöðum, sem hefði nú verið vel þegið að fá að vita þegar vinkona okkar náði sambandi.

Það hjálpar ekki að svokallað ‘app’ hjá einni stöðinni er nánast fullkomlega gagnslaust.

Ég heyrði talsmann leigubílstjóra í viðtali á einhverri útvarpsstöðinni fyrir nokkrum vikum, hann viðurkenndi að ástandið væri ekki nógu gott, fann tillögum um úrbætur allt til foráttu en það var ekki nokkur leið að skilja hvað hann vildi að yrði gert í staðinn.

Ég veit að mörg þessara erlendu fyrirtækja hafa ekki gott orð á sér, en það ætti svo sem ekki að vera flókið að hafa skýrar reglur um réttindi og skyldur fyrirtækjanna sem tryggja rétt starfsmanna og farþega.

Vonandi ‘hysja’ núverandi aðilar upp um sig og koma þessu í lag. Nothæft ‘app’ þar sem hægt er að panta bíl, fá staðfestingu á pöntun, sjá hvar viðkomandi bíll er staddur með áætluðum komutíma, bílar í boði í takt við álag, leigubílaraðir skýrar [fyrir þá sem ekki vilja nota ‘app’] og bílstjórar sem fylgja röðinni. Og eitthvert gagn að upplýsingum þegar hringt er á stöð.

Vonandi bætir bráðnauðsynleg Borgarlína ástandið, en leigubílar þurfa væntanlega að vera valkostur áfram.

Það berast jákvæðar fréttir orðið reglulega úr stjórnmálunum vestanhafs, Bannon (vonandi) á leiðinni í fangelsi, skítseiðið Alex Jones að greiða háar skaðabætur [allt of lágar, en það var smá huggun að sjá gerpið svitna og tafsa þegar upp komst um lygarnar], Trump sætir rannsókn FBI (sem hann taldi eitt og sér nægja á sínum tíma þegar aðrir áttu í hlut) og mögulega gripinn glóðvolgur með trúnaðarskjöl heima hjá sér (sem hann fordæmdi nú fólk ranglega fyrir). Og neitar að svara spurningum fyrir rétti – og ekki hafði hann fögur orð um fólk sem greip til “fimmta” ákvæðisins.. Og svo er möguleg tilraun til kosningavika í Georgíu.

Ég ímynda mér að þetta sé upphafið að algjöru hruni á veldi þessara drullusokka sem hafa valdið ómældu tjóni á lífi hundruða þúsunda (ef ekki milljóna) eftir að hafa tuddast til valda með hallærislegri leiksýningu sem nægilega margir auðtrúa einfeldningar kokgleyptu – allt til þess eins að moka undir rassgatið á sjálfum sér – og koma vinum og stuðningsmönnum í lykilstöður í stofnana- og embættiskerfinu.

Ég er orðinn nægilega gamall og hef fylgst nægilega vel með fréttum gegnum tíðina til að geta mér til um að það sé stutt í hrunið. Um leið og það byrjar að kvarnast úr liðinu þá telur að vera með þeim fyrstu að koma sér út.. Það þarf ekki marga úr forystusveit flokksins til að aðrir taki á sprett með þeim. Þetta er þannig pakk að það hugsar eingöngu um eigin rassgat.

Líkingin um að rotturnar yfirgefi sökkvandi skip á vel við að hluta (þeas. rotturnar) en það er kannski full mikið í lagt að tala um skip, minnir kannski meira á framhlið á skipsmynd þar sem ekkert er á bakvið – svona sviðsetning í ódýrri B mynd.

Ég nenni svo sem ekki að ræða þetta sérstaklega, þetta kemur í ljós (nú eða ekki).