Archive for the ‘Umræða’ Category

Auglýsingaþreyta

Posted: nóvember 8, 2024 in Umræða
Efnisorð:

Ég held að ég hafi frekar innbyggða bólusetningu fyrir auglýsingum, er amk. ekki þessi hefðbundni móttækilegi neytandi.

En það er ekkert að marka mig, ég kann ekkert á auglýsingar og hef sjaldan getað auglýst nokkuð þannig að það skili árangri.

En getur verið að auglýsingar séu að verð stöðugt ágengari of frekari?

Fyrir utan það að sjónvarpsstöðvar, sem ég ég borga fyrir áskrift, koma varla þáttunum að fyrir auglýsingum.. og fyrir utan að það koma fjórtán auglýsingahlé í hverjum þætti, stundum sama auglýsingin tvisvar í sama hléi… þá.

Þá…

Þá… er ég algjörlega áttavilltur. Ég er kannski að horfa á einn þátt, það er gert hlé í miðju kafi og það kemur kynning á öðrum þætti og þulur segir mér, með nokkrum þjósti, að “horfa núna!” – á einhvern allt annan þátt.

Og eins og það sé ekki nægilega ruglingslegt, þá kemur kannski önnur auglýsing, fyrir annan þátt, og aftur skipar þulurinn mér að “horfa núna!” með engu minna þjósti og yfirlæti en í fyrra skiptið!

Evrópusambandið, Ísland

Posted: nóvember 6, 2024 in Ísland, Samfélag, Umræða
Efnisorð:,

Ég hef þvælst svolítið í hringi varðandi aðild Íslands að Evrópusambandinu síðustu ár, áratugi.

Kannski ekki stóra hringi, aldrei verið alveg fráhverfur stundum verið á báðum áttum, oftar en ekki nokkuð jákvæður án þess að vera alveg sannfærður.

Mér sýnast vera sterk rök fyrir að aðild sé mjög góður kostur efnahagslega, stöðugleiki og sterkari gjaldmiðill. En efnahagur er ekki allt sem telur. Og ég veit að það eru ekki allir sammála og ég veit að það eru marktæk rök á móti.. mér finnast hin vega þyngra. Hvort sem er, efnahagsmál eru ekki allt og ekki það eina sem skiptir máli.

Síðustu árin hefur verið mikið bakslag í mannréttindum víða um heim, gömlu stórveldin eru orðin gróðrarstía fordóma, fáfræði, haturs og mannfyrirlitningar.

Á meðan hefur Evrópa ekki bara staðið vörð um mannréttindi heldur hefur Evrópa dregið vagninn í þróun mannréttinda.

Fullkomin? Nei, fjarri því.

En þetta er orðið miklu stærri ákvörðun en bara efnahagur – sterk Evrópa er besta von okkar um betri framtíð.

Í ljósi síðustu breytinga á heimsvísu er kominn tími til að taka af skarið, klára málið og ganga í Evrópusambandið.

þá er nokkuð ljóst að það er eitthvað mikið að.

Ræfillinn, drullusokkurinn og auminginn (ég nenni ekki að skýra frekar, það yrði allt of langur lestur) sem sat á forsetastóli 2016-2020 og tapaði síðustu kosningum afdráttarlaust, virðist eiga þokkalega möguleika á að vinna.

Mér er fyrirmunað að skilja hvers vegna það kemur yfirleitt til greina að kjósa hann, mannfyrirlitningin, fáfræðin, heimskan, fordómarnir, getuleysið, stanslaus lygaþvælan, ofbeldið og svo mætti lengi telja.

En ekki síður aumingjaskapur og getuleysi réttar- og dómskerfisins við að koma honum á bak við lás og slá eftir augljósa og ítrekaði glæpi er svo enn frekar til marks um að það er eitthvað mikið að vestanhafs. [jú, ég veit að hann var búinn að planta útsendurum í lykilstöður í réttarkerfinu, en samt].

Enda hvernig sem fer, kannski er þetta stórveldi komið á endastöð og fall yfirvofandi.

Ég er ekki svo viss um að það sé endilega svo slæmt svona til lengri tíma litið. Stórveldi liðast gjarnan í sundur.

En auðvitað vona ég bæði vegna vina og kunningja sem búa þarna – og líka vegna þess að þarna er fullt af góðu fólki – að kosningarnar fari vel og við taki almennar breytingar sem skilji mannfyrirlitningu, fasisma, fordóma og fáfræði eftir. En það verður erfitt.

Jöfnunarmenn

Posted: október 30, 2024 in Stjórnmál, Umræða
Efnisorð:,

Eitt kem ég seint til með að skilja, ja, reyndar ansi margt.

En í þetta skipti er ég að hugsa um hvers vegna í ósköpunum er ekki búið að fjölga jöfnunarmönnum í kosningum til Alþingis.

Þetta er einföld aðgerð, snýst ekki um neitt annað en sanngirni, þeas. að styrkur framboða á þingi endurspegli hversu mörg atkvæði þau fá greitt í þingkosningum.

Það væri nauðsynlegt að fjölga um amk. einn í hverju kjördæmi, best að allir þingmenn væru jöfnunarmenn og enn betra að endurskoða kosningakerfið frá grunni.

En þetta hefði verið algjört lágmark.. það er ekkert sem mælir á móti, nema einhverjir þingflokkir skilji kerfið ekki betur en svo að halda að þó framboð þeirra hafi grætt á því að hafa fáa jöfnunarmenn í síðustu kosningum, þá komi það til með að þýða að þeir haldi áfram að fá þingsæti umfram fjölda atkvæða í kosningum.

Ekkert VAR, enginn ég

Posted: október 22, 2024 in Umræða
Efnisorð:

Ég er að gefast upp á að horfa á íslenska boltann.

Ég geri mér grein fyrir að störf dómara eru erfið og hafa aldrei verið erfiðari. Leikurinn er hraðari, leikmenn orðnir nokkuð útsmognir í að leika á dómara og sífellt meira í húfi.

Hvers vegna í dauðanum er dómurum neitað um ódýrara, einfalda aðstoð í formi aðstoðar með myndavélum, VAR?

Þetta þarf ekki að vera flókið og þetta þarf ekki að taka tíma – það er einfaldlega spurning um hvernig þetta er gert.

Nei, nei, þetta er ekki fullkomið – en kostirnir eru miklu fleiri en gallarnir. Enda dettur varla nokkrum manni í hug að hætta að nota þetta erlendis.

Og fyrir alla muni hlífið mér við þessum bábiljum að þetta “jafnist út”. Það er nægilega góð tölfræði sem staðfestir að þetta getur skipt sköpum. Enda hvernig á það að “jafnast út”, segjum í lokin á (undan eða-) úrslitaleik á stórmóti, ef dómari gerir afdrifarík mistök sem milljónir áhorfenda sjá? Hvernig jafnast það út? [„þetta er allt í lagi góði, þetta jafnast út, þú verður örugglega heimsmeistari í næsta lífi í boði dómaramistaka!“].

Stundum er bent á að leikmenn geri fleiri mistök en dómarar, sem er rétt, en auðvitað rökleysea í þessu samhengi, mistök leikmanna bitna á þeim og liðum þeirra.. mistök dómara bitna á öðrum.

Tímabilið hér heima var einstaklega þreytandi í fyrra að þessu leyti. Það er auðvitað lítið hægt að fullyrða um hvernig leikir hefðu þróast ef mistök dómara hefðu verið leiðrétt en það eru nú góðar líkur á að stigataflan í mótslok hefði verið öðru vísi – og auðvitað enginn úrslitaleikur, nægilega mörg stig fengu þáverandi Íslandsmeistarar í boði augljósra dómaramistaka.

Og nú í sumar erum við aftur að horfa á mistök sem auðvelt hefði verið að leiðrétta, ódýrt og einfalt kerfi, sem þarf ekki að taka meiri tíma en þegar dómarar þurftu stöku sinnum að ráðfæra sig við gömlu línuverðina og kemur í veg fyrir stærstu mistökin.

Það er ekki við dómara að sakast – jú, kannski þegar þeir taka ákvarðanir út frá því þegar annað liðið kvartar og dæma eitthvað sem þeir sáu ekki – en svona almennt þá er þetta erfitt hlutverk og mikil þörf á góðri aðstoð.

Þá er farið að koma fyrir að íslensku liðin eru einfaldlega ekki með þessa reynslu í Evrópukeppnum.

Þannig að ég er alvarlega að velta fyrir mér að taka frí frá íslenska boltanum þar til starfsumhverfi dómara verður orðið boðlegt, Það hlýtur að vera stutt í þetta.. erum við ekki síðasta deildin sem enn keppir á fornöld?

En sennilega felst mesta virðið í betri dómgæslu er að hún hefur breytt leiknum verulega, dýfur og lúmsk brot í trausti þess að dómarar sjái ekki – eru nánast að hverfa.

[uppfært í ágúst 2025]

Í rauninni hef ég kannski ekkert sérstaklega mikinn áhuga á komandi forsetakosningum og er ekki enn búinn að gera upp hug minn.

Baldur og Jón Gnarr eru báðir mjög góðir kostir en á ólíkan hátt.

Katrín kemur ekki til greina og breytir engu þó margir sameiginlegir vinir og kunningjar beri henni vel söguna. Það gengur einfaldlega ekki í mínum huga að á forsetastóli sitji einstaklingur sem mótaði og var leiðtogi núverandi ríkisstjórnar. Eitt hlutverk forseta er að vera hemil á ríkisstjórn og Alþingi ef til kemur.

Þar fyrir utan hefur hún hunsað afdráttarlausan vilja þjóðarinnar um nýja stjórnarskrá, haldið hlífiskildi yfir spillingu og frændhygli og látið viðgangast að Ísland taki ekki afdráttarlausa afstöðu til mannréttindamála.

Steinunn Ólína kemur til greina, en hefur ekki náð að sannfæra mig um að hún sé betri kostur en aðrir og það hjálpar ekki að hún virðist ekki eiga möguleika.

Halla Tómasdóttir kom ágætlega út úr umræðum (fyrir utan hallærislegt ‘name-drop’) en fyrsta kynningarefni var undarlegt og tal um samfélagsþjónustu bendir ekki til mikils skilnings á hlutverki forseta. Engu að síður, margir vinir mæla sterklega með – það telur, en nægir ekki.

Halla Hrund kemur enn til greina, kannski helst vegna þess að margir vinir mæla með og virðast treysta – en það er einfaldlega heldur ekki nóg til að ég skipti um skoðun. Lopapeysu- harmonikku ímyndin er ekki að virka fyrir mig (svo ég taki nú ekki dýpra í árinni), hún virkaði hálf utan gátta í sjónvarpsumræðum (hef ekki grun um hvert hún var að fara með Vestmannaeyja/Vestfjarðatali) og grein sem hún hefur skrifað hljómar eins og hún sé í framboði til þings frekar en forseta.

Síðan eru tveir minna álitlegir kostir. Annar er lögfræðingur sem virðist ekki geta lesið sér til gagns, ég sé ekki betur en að sé haldinn alvarlegum ranghugmyndum og hefur beinlínis borið lífshættulegan áróður á borð. Hinn er velviljaður og með stórar hugmyndir sem samrýmast varla forsetaembættinu, fer gjarnan fram með miklum flumbrugangi – og þarf nú svolítið til að ganga fram af mér.

Ég veit svo lítil sem engin deili á öðrum – og með núverandi kosningakerfi virðist varla taka því að setja tíma í að kynna sér hvað þeir standa fyrir.

Gervigreind undir fölsku flaggi

Posted: febrúar 26, 2024 in Umræða

Einhvers konar tískufyrirbæri hefur gripið um sig í tölvu- tæknigeiranum, undir nafninu “AI” (Artificial Intelligence”) eða “gervigreind”.

Þetta er amk. ekkert nálægt þeirri hugmyndum sem ég hef af gervigreind, AI, sem ég kynntist aðeins á níunda áratug síðustu aldar.

Þetta er meira einhvers konar handahófskenndur grautur af samsettum skipunum, vinnslu og aðgerðum sem hafa verið að þróast síðustu áratugina.

Ekki misskilja, í sumum tilfellum gagnlegt, í öðrum ævintýralega vitlaust. En þetta hefur ekkert með greind að gera. Og þetta á ekkert skylt við hugtakið gervigreind, látum liggja á milli hluta að eltast við skilgreiningar á því, en í öllu falli afskaplega lítil greind sem kemur við sögu.

Eitthvað til að óttast? Nei, ekki þá nema fólk fari að gefa þessu of mikið vægi.

Þrjú próf fyrir gervigreind áður en ég hef áhyggjur / tek mikið mark.

1) “spjallmenni” fyrirtækja geti svarið einföldum fyrirspurnum, öðrum en að benda á atriði á heimasíðu viðkomandi fyrirtækis, eigum við að segja eitthvað sem raunverulegur starfsmaður getur svarað á þremur mínútum?

2) Samfélagsmiðlar hætti að dæla fataauglýsingum á mig þegar ég dett þar inn.

3) Sérhæfð kerfi svari ekki spurningu af enn meiri vitleysu og rangfærslum í tíundu tilraun en þeirri fyrstu.

Áður en lengra er haldið er rétt að taka fram að ég skil örvæntingu og reiði þegar við horfum upp á saklausa borgara drepna í átökum, hvort sem það eru hryðjuverkaárásir, hefndarárásir eða innrásir.

Og ég játa líka að ég hef kannski ekki mikið af svörum eða ráðum, það eina sem virðist telja við að gera gagn er að styðja hjálparstarf og þrýsta á um alþjóðlegan þrýsting – sem mjakast óendanlega hægt.

Jú, það má hunsa fyrirtæki sem styðja þá sem standa að glæpum, breytir sennilega ekki miklu, nema kannski eigin “vellíðan”.

En ég hef miklar efasemdir um að neita að mæta td. íþróttaliðum sem keppa undir merkjum stjórnvalda sem virðast stunda stríðsglæpi – finnst jafnvel einhvers misskilnings gæta, eins og viðkomandi liðum / þjóðum / stjórnvöldum finnist einhver refsing falin í því að fá gefinn sigur.

  1. Mér finnst vanta skýrar línur um hvar á að draga mörkin. Listinn yfir þjóðir sem sýnast eða sannanlega fremja stríðsglæpi – að ég tali nú ekki um gróf mannréttindabrot – er nokkuð langur.
  2. Það að neita íþróttafólki um að taka þátt í alþjóðlegum mótum verður að vera ákveðið af mótshaldara, Ólympíunefndinni og/eða sérsamböndum eins og FIFA, UEFA.
  3. Þá má ekki gleyma að þetta bitnar oftar en ekki á íþróttafólki viðkomandi þjóða, íþróttafólki sem hefur kannski lítið til saka unnið.
  4. Enn frekar, það að krefjast þess að einstaka lið eða leikmenn gefi leiki og fái jafnvel sektir, leikbönn og verði dæmd frá frekari keppni bitnar á íþróttafólki sem hefur ekkert til saka unnið.
  5. Það er engan veginn sanngjarnt að krefjast þess að einstaka íþróttalið eða fólk neiti að mæta til keppni eftir af hafa verið (svo óheppin að hafa verið) dregin á móti liðum sem koma frá löndum þar sem stjórnvöld stunda morð á almennum borgurum.
  6. Það að neita að spila og gefa leiki gerir ekki annað en að færa stórar upphæðir til þeirra þjóða sem verið er að mótmæla og hleypa þeim áfram á stærra svið.

Nei, ekki spurning um að þora

Posted: október 29, 2023 in Umræða
Efnisorð:

Ég sé að ansi margir eru að dreifa einhverjum samanburði á fólki sem hefur það ekki nægilega gott hér á landi og krefjast þess að hugsað sé um “Íslendinga” áður en við sinnum hælisleitendum.

Það eru samt nokkur atriði sem er gott að hafa í huga.. mig grunar að einhverjir dreifi þessu án þess að hugsa alveg til enda.

Kannski fyrsta hugsun er – ef ég lendi einhvern tímann í þeim aðstæðum að geta ekki búið hér og þarf að sækjast eftir hæli annars staðar, þá vona ég svona sannarlega að þetta verði ekki ráðandi viðhorf sem mæti mér.

En það er líka fínt að hafa í huga að við eigum nóg að peningum til að sinna hælisleitendum OG standa okkur í velferðarmálum.. ef ekki, þá eru hæg heimatökin að sækja meira og/eða lækka önnur og ónauðsynleg útgjöld.

Auðvitað má finna dæmi þar sem einstaklingar lenda á milli liða í kerfinu og fá ekki þá aðstoð sem þarf. Við erum að gera vel, við getum gert betur – en stuðningur við hælisleitendur er ekki það sem hindrar. Eða dettur einhverjum í hug að þetta hafi verið í fullkomnu lagi áður en hælisleitendum fjölgaði?

Það skiptir auðvitað miklu í þessu samhengi að hælisleitendur er sjaldnast “byrði”, flestir eru fljótt farnir að skila sínu til samfélagsins.. og hvort sem er þá er kostnaðurinn varla mælanlegur. Og svo má hafa í huga að tæknilega kemur þetta úr sitt hvorum vasanum, ríkissjóður annars vegar og sveitarfélög hins vegar sinna þessum málum (jú, í samstarfi, en aðallega).

Ég vil hvetja forsvars- og talsfólk ríkiskirkjunnar að viðbættum fyrrum ráðherra að tjá sig endilega sem mest um kirkjuna og trúmál.

Nú er ekkert leyndarmál að ég er ekki trúaður en mér finnst í góðu lagi að aðrir séu trúaðir og tilheyri hverju því trúfélagi sem það vill – bara á meðan það er ekki verið að "abbast" upp á mig og láta mig borga brúsann.

Ég hef tekið þátt í að tala fyrir breyttu fyrirkomulagi og unnið með ýmsum hópum.

En það virðist ekki þörf á þessu lengur.

Talsfólk ríkiskirkjunnar er að skjóta sig í hvern fótinn á "fætur" öðrum og sjálfsagt að láta þau um verkefnið.

PS. Eiginlega liggur við að ég finni til með þeim fjölmörgu sem eru heiðarlegir í sinni trú.