Posts Tagged ‘Skattar’

Fyrir nokkuð mörgum árum kom óvandaður læknir fram á Bretlandseyjum, sagðist hafa gert rannsóknir sem sýndu fram á tengsl ákveðinnnar tegundar bóluefnis við einhverfu. Hann mælti með að fólk notaði önnur bóluefni. Hann var reyndar á svimandi háum ráðgjafalaunum hjá fyrirtækjunum sem hann mælti með að fólk verslaði við. Og síðar kom í ljós að rannsóknin hans stóðst engar kröfur, var í rauninni fölsuð. Hann missti lækningaleyfið í kjölfarið.

Upp reis hreyfing fólks sem hafnaði bólusetningum. Ekki bara þessu efni sem hann mælti gegn, heldur öllum bólusetningum. Fólk heyrði bara hálfa setningu og rauk upp til handa og fóta. Vefurinn fylltist af greinum gegn bólusetningum og alls kyns bábiljur urðu nánast að „allir vita“ sannleik hjá nokkuð stórum hópi fólks. Afleiðingin varð faraldur sjúkdóma sem nánast var búið að útrýma.. við heyrðum fyrr á árinu fréttir af faraldri á Bretlandi.

Hvað kemur þetta okkar „ástsæla“ við?

Jú, það hefur stundum verið bent á að ekki sé alltaf heppilegt að greiða atkvæði um skatta í almennum atkvæðagreiðslum. Nánar um það síðar hvenær þetta á við og hvenær ekki, aðalatriðið er að þetta er hvorki lögmál, né algilt… það eru nokkrir þættir sem spila þarna inn í, sumir umdeilanlegir.

Rökin fyrir að vísa auðlindagjaldi ekki til þjóðaratkvæðagreiðslu voru einmitt studd því að ekki ætti að greiða atkvæði um skatta. Alveg eins og sértækt tilfelli um eitt ákveðið bóluefni varð að hreyfingu gegn öllum bóluefnum af hreinni fáfræði og óvitaskap… þá virðast rökin um skatta notuð hér á sömu forsendum. Eitt atriði er tekið atriði sem á ekki alltaf við, alhæft út frá því og vond ákvörðun tekin í fáfræði. Fólk heyrir bara hluta af setningunni.

Eða kannski vita menn betur, en treysta því að þetta slái ryki í augu nægilega margra.

PS. Þar fyrir utan var ekki verið að fara fram á þjóðaratkvæði um skattgreiðslur sem skattgreiðendur heldur voru eigendur auðlindarinnar að biðja um atkvæðagreiðslu um hvaða reglur ættu að gilda um nýtingu hennar.

Því er gjarnan haldið fram að skattar séu ekkert hærri á Íslandi en í nágrannalöndunum. Þessu til staðfestingar er gjarnan vísað til prósentu tekjuskatts og virðisaukaskatts annars vegar og hins vegar að tekjur ríkissjóðs séu sambærilegt hlutfall af þjóðarframleiðslu og í nágrannaríkjum – hvernig svo sem „nágrannaríki“ eru skilgreind.

Skatttekjur ríkissjóðs sem hlutfall af þjóðarframleiðslu eru um 50% í Danmörku – 44% í Noregi – 41% í Þýskalandi – 40% hér – 32% í Eistlandi – 30% á Írlandi – 30% í Sviss, svo nokkur dæmi séu tekin af handahófi – amk. ef marka má http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_tax_revenue_as_percentage_of_GDP – sem mér sýnist gjarnan vísað til. Að vísu virðist fullyrðingin um „nágrannaríki“ svo sem ekki standast vel skoðun, ef út í það er farið.

Hitt er verra að hér á Íslandi fáum við minna fyrir skattpeninginn en í mörgum þessara landa. Þannig erum við nefnilega líka rukkuð um alls kyns aukagjöld vegna þátta sem aðrar þjóðir greiða fyrir með sköttum, bæði þegar kemur að heilbrigðisþjónustu og menntakerfi. Þetta auðvitað dulin skattheimta. Þegar við borgum 40% í skatta til að standa straum af (meðal annars) heilbrigðis- og menntakerfi og erum svo rukkuð að auki um komugjöld og skólagjöld (eða hvað það er kallað) þá erum við auðvitað að borga meira fyrir þessa þjónustu en þau 40% sem svona samantektir gefa til kynna.

Það má deila um hversu háir skattar eiga að vera. Og það er áhugavert að rökræða hvort megnið eigi að koma í gegnum jaðarskatta, neysluskatta, tekjuskatta, eignaskatta, o.s.frv..

En fyrir alla munið hættið þessum blekkingum og ræðum málið út frá réttum forsendum.