Sarpur fyrir janúar, 2026

Áhyggjur

Posted: janúar 29, 2026 in Samfélag
Efnisorð:, ,

Þetta eru vonandi óþarfa áhyggjur.. en með fáfróðan, illa gefinn, óupplýstan – og nú bætast við elliglöp / heilabilun – einstakling með mikil völd þá hef ég áhyggjur. Raunverulega mjög miklar áhyggjur.

Það hjálpar ekki að viðkomandi er með mikilmennskubrjálæði á háu stigi, hégómagirnd sem sprengir alla skala, rað-fýlupúki út af öllu og engu – og í rauninni illa innrætt kvikyndi sem ber enga virðingu fyrir mannslífum, hvað þá mannréttinum – að ónefndum lögum og reglum.

Það sem helst virðist kveikja á glórulausum aðgerðum er óttinn við að upplýsingar um barnaníð og/eða landráð komist í hámæli.. þannig að við vitum aldrei hvenær næsta klikkun kemur.

Ég er ekki að grínast – alls ekki – því kannski er vissara að flytja sig aðeins til á meðan hann ruglar ítrekað saman Íslandi og Grænlandi og hótar innrás í Grænland.

Að drulla yfir fórnarlömb

Posted: janúar 20, 2026 in Umræða

Eins sorglegt og tilgangslaust morðið vestanhafs var þá er eiginlega enn sorglegra að sjá aumkunarverða tilburði til réttlætingar í kjölfarið.

Allt er tínt til að ata fórnarlambið auri, líkast til er megnið af því hreinn uppspuni, amk. eru engar tilvísanir í gögn, eingöngu fullyrðingar út og suður.

Það er verið að tína til atriði sem morðinginn hefði aldrei getað vitað og breyta því engu um sekt hans.

Og auðvitað – þó svo að eitthvað af þessu væri rétt þá réttlætir það aldrei, aldrei morð, hvað þá að halda áfram að skjóta, að ég tali nú ekki um að neita fórnarlambinu um læknisaðstoð.

Það er sorglegt að fylgjast með.

Þetta nær jafnvel hingað – ég get ekki mögulega skilið hvað veldur því að íslenskir stuðningsmenn dæmds glæpamanns, nauðgara og líklega barnaníðings í annarri heimsálfu – sem þykist vilja gera það ríki máttugra en það var – eru að missa sig í að drulla yfir fórnarlamb morðs?

Vill þetta lið fá svona umhverfi hér heima? Fólk myrt af handahófi og morðið réttlætt vegna þess að stuðningsmennirnar halda með “sínu liði” hvað sem á gengur. Jafnvel þó liðið sé í annarri heimsálfu og hafi sem aðal markmið að auka mátt síns ríkis á kostnað annarra, þar með talið okkar.

Athyglisdreifingin

Posted: janúar 12, 2026 in Spjall, Stjórnmál, Umræða

Ég efast um að innrásin til að taka yfir stjórn Venesúela hafi verið til að beina athyglinni frá skjölum sem sannreyna mikla og nána vináttu forsetans vestanhafs við helsta skipuleggjanda mansals síðustu áratuga – að ógleymdum nokkuð öruggri vissu um barnaníð. Það hefur einfaldlega komið í ljós að stuðningsmönnum forsetans er slétt sama um barnaníð, þetta var einfaldlega þeirra „verkfæri“ í baráttunni til að vinna síðustu forsetakosningar, þar sem öll meðöl voru leyfileg. Sumir hafa þóst kaupa fráleitar, hlægilegar og mótsagnakenndar skýringar. Aðrir hafa beinlínis viðurkennt að þeim sé slétt sama þó gaurinn hafi misnotað börn.. hann sé jú að sinna mikilvægri baráttu fyrir kristilegum gildum.

Ég held að þetta hafi snúist um að það kom fram daginn áður að kynntar voru upplýsingar um að það væri hafið yfir allan vafa að gaurinn hafi staðið á bak við valdaránstilraun fyrir fimm árum. Og kannski enn verra fyrir meðlimi sértrúarsafnaðarins.. hann hafi oftar en einu sinni viðurkennt að hafa skíttapað kosningunum 2020.

Þannig að ég ætlaði að leggja til að Grænlendingar og Danir og Íslendingar gætu dregið andann rólega í einhverja mánuði, að minnsta kosti þar til fáfróða, getulausa, spillta, viðriðnið ætlaði sér að reyna að aflýsa kosningunum næsta haust – og klára endanlega að breyta ríkinu sem stærir sig af forystu í lýðræði í einræðisríki.

En svo kom þetta skelfilega morð vanhæfu klikkhausanna í sérsveitum forsetans og blákaldar og óskammfeilnar lygar hans um atburðarásina.

Þannig að mig grunar að ekki sé langt í næstu innrás í fullvalda ríki frá sjálfskipuðum „friðarsinna“.

Hefði einhver reynt að skrifa bók fyrir nokkrum áratugum sem lýsti svona atburðarás hefði hún verið hlegin út af borðinu. Sérstakt að þurfa að upplifa þetta…

Barði Valdimarsson

Posted: janúar 9, 2026 in Minningar
Efnisorð:

Barði Valdimarsson lést síðasta sunnudag í Kaupmannahöfn.

Við áttum langa, en kannski eitthvað slitrótta, samleið gegnum lífið, vissum hvor af öðrum í barna- og gagnfræðaskóla – en kynntumst ekki almennilega fyrr en í menntaskóla MK.

Tíminn þar einkenndist kannski af mörgum áhugamálum og það var einhvern veginn alltaf yfirdrifið nóg að gera.. spiluðum bridds, fótbolta, kom fyrir að við fengum okkur í glas (jafnvel heimatilbúið), talsvert mikið á ferðinni á rúntinum gamla, duttum inn í Sigtún og Óðal og jafnvel Hollywood, kannski Klúbbinn. Og við fórum í bíó – vorum gjarnan búnir að sjá allar myndir sem voru í boði í fjölmörgum bíóhúsum borgarinnar – og Fjalakettinum.

Við sóttum svo sameiginlega um stöðu framkvæmdastjóra Fjalakattarins, fengum starfið og sinntum því veturinn 1978-1979. Þeirri lotu lauk svo með eftirminnilegri ferð til London vorið 1979.

Ósætti Barða við yfirvöld skólans urðu til að við stofnuðum Fræbbblana, ásamt fleiri vinum. Hann hætti svo nánast strax enda ekki mikinn áhuga á tónlistinni, amk. ekki á þessum tíma.

Við héldum lengi vel góðu sambandi, hann og Anna Sigga voru meðal okkar bestu vina þegar börnin voru ung – hef ekki tölu á kvöldunum sem við kíktum til þeirra (jafnvel með Alexöndru í burðarrúmi) að spila bridds.

Eftir að Barði flutti út í lok síðustu aldar slitnaði sambandið en við fórum að hittast aftur upp úr áramótum. Þá var Tina komin til sögunnar – og seinna Duna. Ég man að eitt af fyrstu skiptunum sem við hittumst á þessari öld sagði Iðunn eftir gott matarboð, “ég var búinn að gleyma hvað hann Barði er skemmtilegur”

Við reyndum að hittast reglulega, þó það væri ekki oft, en héldum ágætu sambandi í gegnum samfélagsmiðla og síma.

Síðustu árin var Barði orðinn mjög veikur, hvert áfallið af öðru kom en hann hristi þau jafn harðan af sér, þurfti auðvitað að standa undir viðurnefninu sem hann gaf sjálfum sér, “Barði harði”. Ég ætla ekki að rekja sjúkdómssöguna, það eru mörg ár síðan hann átti að eiga lítið eftir, en alltaf komst hann aftur á ról. Á endanum varð annað Covid tilfellið það sem hann réði ekki við. Þegar við heyrðumst síðast, núna í desember, virtist hann bjartsýnn á að ná þokkalegri heilsu og við vorum að tala um að finna tíma til að hittast.

Innilegar samúðarkveðjur frá okkur til fjölskyldunnar.

Fréttirnar á morgnana

Posted: janúar 8, 2026 in Samfélag
Efnisorð:, ,

Af gömlum vana byrja ég flesta morgna á að kíkja á fréttir.. og skal játa að ég er alltaf jafn undrandi á að ekki sé búið að skjót’ann. Eða hann hafi amk. hrokkið upp af af sjálfsdáðum.

Ekki misskilja. Alls ekki misskilja. Ég er alls ekki, engan veginn og aldrei að vonast eftir þessu.

Fyrir það fyrsta þá finnst mér ekki til fyrirmyndar að óska einhverjum dauðdaga, jafnvel verstu illmenni mannkynssögunnar eiga fjölskyldu og sumar hverjir jafnvel einhverja eiga vini.. Og ekki mæli ég ofbeldi bót í pólitískum tilgangi, það er sjaldnast rétta leiðin.

En aðallega þá finnst mér skipta verulegu máli að hann og hans hyski fái makleg málagjöld og dúsi sem lengst á bak við lás og slá. Þjóðir læra mest af því að taka á svona illþýði og úrhrökum sem tuddast til valda af festu og með lögum þar sem virkt og sanngjarnt réttarkerfi klárar málin.

Og svo óttast ég verulega að ef hann endar sem “fórnarlamb” þá verði allt eins líklegt að eftir tvö þúsund ár eða svo verði öflugur trúarsöfnuður, klofinn í mörg hundruð deildir, jafnvel ríkisrekinn sem tilbiðji þetta viðundur. Það er jú nægilega stór hópur sem trúir öllu í blindni sem frá honum kemur og afneitar allri gagnrýni, öllum óþægilegum staðreyndum og sér ekki í gegnum einföldustu og augljósustu lygar. Táknið yrði væntanlega riffill eða hríðskotabyssa.. nú eða derhúfa.